AEGEE-Haren

Like a boss!

2011-03-26T13:12:00.005+01:00

Dinsdag 19 april is het dan zo ver, AEGEE-Haren viert een feestje! Reden? niet nodig, maar bijkomend voordeel is dat als we Haren-noord uitnodigen we door hun erkenning krijgen als genootschap. Daar doen we het natuurlijk voor, like a boss!!

Locatie: Bar Players (waar anders?)
Dresscode: Like a boss! (wat dacht je van in pak?)

zielig? Nope, like a boss!!

Om weer even in de carnavalsstemming te komen...

2011-02-18T10:42:00.002+01:00

Eén wereld

2010-12-15T10:50:00.004+01:00

En daar moeten we het mee doen. Veel mensen, evenzoveel verlangens en een beperkte hoeveelheid eindige hulpbronnen. Dat is een spannend scenario voor sommigen en een uitdaging voor anderen. De komende week staat in het teken van water. Voor ons Nederlanders is dat afwisselend een vanzelfsprekendheid (uit de kraan), overheersing daarvan een object van ongepaste trots (ons koloniale verleden) en een slechte verliezer (ingepolderd en wel). Wij Nederlanders staan boven water. Alhoewel, wij Nederlanders? Is het onderhand niet ‘ons Europeanen’?

De komende week staat voor -Noord in het teken van water. Experts zullen studenten uit heel Europa toespreken over de potenties van water. Analisten voorspellen gouden bergen voor dit product van de toekomst. Met de toegenomen vervuiling, het smelten van de ijskappen en intensieve landbouw is water ‘up and coming’. Beleggingen in waterfondsen zullen het mogelijk maken dat er geld verdiend kan worden aan de verwachte stijging van de prijs. Speculanten lopen warm voor deze immorele praktijk. Het is hun taak niet te bepalen wat goed of slecht is. Er is vraag naar, en wie zijn zij dan om daar niet aan te voldoen?

Dit lijkt misschien een vreemde toekomstvisie, en hopelijk blijft het dat ook, maar de werkelijkheid is al raar genoeg. Water is al jaren handelswaar. Veel Zuidelijke landen exporteren water naar Europa. Dit gebeurt onder veelgebruikte schuilnamen als asperge, peultje, of exotischer, mango en banaan. Door een lage olieprijs is het voor deze reizigers goedkoop om naar Europa te emigreren. Terugkeren doen ze zelden.

In veel gevallen is het water een zeldzaamheid in het land van herkomst. Terwijl miljoenen mensen geen wateraansluiting hebben, betalen bedrijven grof geld om hun velden te irrigeren. Zo loopt er eindelijk water over akkers waar voorheen weinig wilde groeien. Er wordt bijna uitsluitend voor de Europese markt verbouwd. Voor velen betekent dit een kans om iets te verdienen. Marktconform is volgens het NRC van gisteren een bedrag van minder dan 1 dollar per dag. Een koopje voor de Europese consument.

In het Midden-Oosten is water het olie van morgen. De prijs van water hoeft maar even te stijgen en de plusjes op de handelsbalans worden minnetjes. Het gezegde ‘geld als water verdienen’ kennen ze daar niet. Het woord solidariteit is veel Arabische leiders ook al vreemd. Buurman bezetter Israel bouwt versplinterd over andermans grondgebied nederzettingen. Kolonisten blijken de meest dorstige mensen te zijn want hekken worden vaak om de waterreservoirs heen gezet. Een ongekende luxe in een regio waar water een schaars goed is. Dat vervolgens Palestijnen drinkwater moeten importeren, is geen probleem. Van landbouw was na het omver shovelen van olijfbomen toch al geen sprake.

De opwarming van het klimaat is evengoed een waterkwestie als een temperatuurkwestie. In de Boliviaanse Andes bijvoorbeeld zorgen smeltende gletsjers ervoor dat drinkwatervoorzieningen afnemen. Het dunbevolkte en arme land betaalt de prijs voor het wereldwijde consumptiepatroon. Zij hebben niet de economische macht om internationale afspraken af te dwingen. Een week lang lagen zij dwars tijdens de klimaatonderhandelingen in Cancun. Redenen hiervoor drongen amper tot in de Nederlandse pers door. Bolivia eist dat al het geld dat jaarlijks besteed wordt aan het bewapenen van legers en het voeren van oorlogen gebruikt zal worden om de arme landen te ontwikkelen en klimaatverandering tegen te gaan.

Door de dagelijkse stroom van nieuws en opinie lijkt het soms alsof dromen zinloos is en verlangen we terug naar het idealisme van de jaren zestig. Maar stel je eens voor: jongeren uit verschillende landen samen discussiërend en filosoferend over water en de wereld. Een generatie opgegroeid met alle vrijheid in een samenleving vol kansen heeft de mogelijkheid de geschiedenis de veranderen.

One World, one Love.

Noot van de redactie
Een tijdje terug werd dit weblog gefrequenteerd door een spookschrijver. Zoals dat soms gebeurt met spoken verdween deze weer van de radar. Het niet in materiële vorm aanwezig kunnen zijn, zal er iets mee te maken hebben. Het schept dan ook geen verbazing dat er achter dit alterego iemand schuilging die niet meer gesignaleerd was in Haren na de zomerstop. Dat deze persoon daarna een tijdlang woonachtig was aan de nu beruchte Admiraal de Ruiterweg in Amsterdam deed het ergste vermoeden. We kunnen echter bevestigen dat het gaat over Ewout van den B. en dat hij vooralsnog op vrije voeten is. Hij is het laatst gezien in Betondorp.

AEGEE-Haren zoekt gave mensen

2010-11-14T00:06:00.000+01:00

Een half jaar geleden is AEGEE-Haren opgezet door Hoekstra, Bos en ondergetekende omdat we dachten dat een weblog iets toe zou voegen aan onze mooie Vereniging: -Grun. Namelijk een hiaat in de informatievoorziening over het wel en wee van de Vereniging op te vullen, -Europe en de rest van het netwerk meer onder de aandacht brengen van de leden en zo nu en dan een mooie studentikoze grap/blaatverhaal uithalen danwel verspreiden.

Met enige trots kijken wij terug op de afgelopen maanden, van de discussie over wat wij nou precies zijn tot ronddobberende penningmeesters in vijvers in pizzeria's, tot verslagen van liften, agora's en een mollenspel (enige faal van onze kant). Tevens volgde uitbreiding met nieuw lid Weber. Aangezien dit taatste toch een bijzonder geslaagd experiment was en om toch eindelijk maar eens duidelijkheid te scheppen in wat AEGEE-Haren nou precies is willen wij verder gaan als "Onafhankelijk Dispuut der -Grun". Dispuut... oe, eng woord binnen AEGEE! In feite betekent dit dat we gewoon verder gaan met het bijhouden van een weblog over de actualiteiten binnen AEGEE (zowel in -Haren Noord als in -Europe en AEGEE-Nederland), maar ook een grotere gezellige groep willen vormen om mooie gekkigheid mee uit te halen. Gewoon omdat het kan en omdat het leuk is, niks engs aan. Oftewel: we zijn op zoek naar nieuwe leden!

Dus vind je (m/v) het leuk nog meer betrokken te zijn bij -Grun, lees je altijd met veel enthousiasme ons blog, vind je het leuk vrolijk mee te blaten en denk je dat je bij ons past, neem dan contact op met Weber. Na een nadere kennismaking kunnen eventuele opties voor lidmaatschap besproken worden.

Robin was erbij: Avondje stappen met Edlinger en Nieuwhof

2010-11-07T16:54:00.006+01:00

Het was natuurlijk een idiote vraag van Edlinger over de SMS, of ik erbij was. Vanzelfsprekend was Robin erbij. Zeker bij een gezellig avondje de stad in met Edlinger van het Senaat der AEGEE-Haren en Nieuwhof, de Trashy Treasurer van -Grunn. Dat kon uiteraard alleen maar een avond vol bier, moppen en nog meer bier opleveren in het nachtleven van het altijd even bruisende Groningen. En omdat ik erbij was, krijgt u als trouwe lezer een prachtig verslag van gisteravond voor uw kiezen.

Verzamelen gebeurde rond een uur of half elf bij Edlinger. Met overigens de vriendelijke dank aan de NS, die uitgerekend aan de vooravond van zoiets fantastisch het nodig acht geplande werkzaamheden te moeten uitvoeren. Maar akkoord, het eerste biertje, zo werd besloten, diende te worden genuttigd in rustige kroeg waarbij ook zitten niet uitgesloten hoefde te worden. Na een korte blik bij de Pintelier en van Diepen viel de keus op het pubgedeelte van de Drie Gezusters. Alwaar iemand de barman kende, vandaar.

Toen we toch eenmaal in die kroeg vol vijftigplussers en zestienjarigen (en alles daartussen) waren, werd er ook maar besloten tot het nuttigen van pils bij -5 graden Celsius. De Icebar inderdaad. Heel vermakelijk, heel fout, heel koud. Zie alhier blijk van onze aanwezigheid in zilverkleurige Heineken jassen:

Vervolgens werd het tijd voor het serieuze werk, maar waar? Er werd een wandeling ingezet in de richting Poele/Peperstraat, want daar kun je nooit verkeerd. Net voorbij de FEBO werd door Edlinger al geconstateerd dat het er sterk op leek dat een nieuwe ~~kroeg~~ club uit de grond was gestampt. Dat was waar! Sterker: er was voor de gezelligheid zelfs een propper (piercing incluis) op straat gezet, die gratis consumpties aanbood. Dat kon onmogelijk afgeslagen worden. De naam van de tent sprak niet echt tot de verbeelding: 'Chu chu'. Het was wel direct voer voor enkele rake grappen. Zoals: 'Deze tent loopt zeker als een trein... tjakka tjakka tjakka chu chu!' of : 'Oh no! Am I getting in? I don't have my Chu Chu shoes on.'

Daarna werd nog de oude borrellocatie het Pakhuis aangedaan, om toch terug te keren bij de heerlijke club 'Chu chu'. Vooral in de hoop een nieuwe propper te treffen. Voor gratis bier maakt een student rare sprongen. Daar aangekomen werd ook mej. Schreuder (aanhang incluis) van -Grunn getroffen. Bewijs:
Meer bewijs:
Het bleek overigens ook dat de twee podia in de hoek van de 'Chu chu' speciaal waren neergezet voor dansende dames. Niet zomaar dansende dames, maar dames die overduidelijk het niet naar hun zin hadden. Maar ja, ze kregen er blijkbaar voor betaald, dus wie ben jij dan om niet totaal voor paal te gaan staan? Het zorgde in elk geval voor een vrolijke sfeer, omdat iedereen de dames lekker kon uitlachen. Het zal je dochter maar zijn.

De avond werd met negen rondjes afgesloten in evenveel cirkels. Het is overbodig om daar iets over te zeggen, gezien het geheugen ietwat wazig is geworden over dat specifieke gedeelte van de nacht. Afijn, ik ben blij erbij te zijn geweest.

Coming up: Higher Education Day

2010-10-28T10:47:00.007+02:00

Donderdag 4 november organiseert -Grunn de Higher Education Day. Een dag in het teken van hoger onderwijs, niet alleen in Nederland maar in heel Europa. Er wordt gesproken over de wenselijk van massa onderwijs, bezuinigingen etc.

Met sprekers als prof. dr. F. Zwarts (Rector Magnificus) en prof. mr. J.E. Bosch-Boesjes (Dean Honours College) beloofd het een mooie, interessante dag te worden. De dag begint met een spreker, daarna 2 debat rondes over 6 onderwerpen om weer te eindigen met een spreker.

Waarom moet ik hier heen vraag je je af? Het is een interessante dag over de toekomst van het hoger onderwijs. Ok, dat klinkt misschien wat suf? Toegang is gratis en je krijgt gratis lunch. Dat een betere reden? Geen lid? Geen probleem, iedereen is welkom!

Anyhow, zorg dat je er bent. Meer informatie is te vinden op www.aegee-groningen.nl. Geef je op met een mailtje naar hed@aegee-groningen.nl!

Owja, het programma:

Dagprogramma:

11.00 Dag opening

+ Welkomstwoord

+ Uitleg proces Higher Education Day

+ Uitleg verscheidene studenten organisaties, de Universiteitsraad en verscheidene RuG instanties

+ Uitleg dagprogramma

12.00 Eerste workshop ronde

14.00 Lunch

15.00 Tweede workshop ronde

17.00 Afsluitend debat over Hoger Onderwijs in Nederland

18.00 Slot ceremonie en afsluitborrel

Robin was erbij: de verjaardag van -Grunn

2010-10-27T18:00:00.004+02:00

Daar zijn we weer! Het mocht even duren. Het nieuwe seizoen 2010-2011 is al een tijdje van start, maar van uw favoriete schrijver op AEGEE-Haren hoorde u veel te lang niets. Er moest een nieuw format komen, nodig. Dat 'Roken met Robin' hadden we nu wel gezien. Er werd door menigeen tal van suggesties geopperd. 'Bumpen met Robin'? Over beschamende foto's die een groot aantal reacties op Facebook verdienen. Helaas was de bump aller bumps al aan bod geweest en om nou iedere keer raar op de foto te gaan... Het gaat vervelen. 'Regelen met Robin'? Ondanks dat ik bezig blijf, is voor genoeg materiaal zorgen opnieuw een struikelblok. En puur gaan regelen om het regelen, dat weiger ik pertinent.

Nee! Wat anders dan een goede journalistieke inval? 'Robin was erbij'! De razende reporter der AEGEE-Haren, die met al zijn bevindingen uit betrouwbare bronnen het internet gaat verblijden. Dus u bent gewaarschuwd, mocht u onverhoopt een gesprek aanknopen op de borrel met een journalist in optima forma, dan kan het zomaar gebeuren dat u zichzelf hier terugvindt.

Waar was Robin deze week bij? De 22e verjaardag der -Grunn. Het ging niet onopgemerkt voorbij, aangezien er bij binnenkomst gisteravond in van Diepen direct een feestelijke hoedje op je hoofd geplant werd. Daarnaast was er een cadeau (verrassend genoeg: thee) waaraan een papiertje zat bevestigd met daarop de helft van een duo. De bedoeling was je wederhelft te vinden om daarna samen een pilsje te nuttigen, gok ik.

Na grondig onderzoek bleek al snel dat Hemstra een duo met mij diende te vormen. Om vervolgens als duo absurde avonturen te beleven, zoals daar zijn: 'Hemstra en Weber en de Blaffende Bezem' of 'Hemstra en Weber en de Fietsende Flipover' of 'Hemstra en Weber en de Voluptueuze Vuilniszak' óf 'Hemstra en Weber en de Heugelijke Huisvredebreuk'.

Een aantal AGORA feitjes kunnen logischerwijs niet ontbreken: Welberg heeft haar Publieke Relations gebruikt om -Enschede te ontdekken. Extern van het bestuur, naar verluidt. En Wensveen heeft niemand geregeld op de AGORA. Is dat nieuws? Klaarblijkelijk. Daarna was er weinig tijd over voor journalistiek onderzoek. Want Robin was erbij. Bij een fatsoenlijk potje mexen. Hoe fatsoenlijk? Iets met Hoekstra en 32. En dat wierp hij niet eens. Afijn, ik ben blij erbij te zijn geweest.

Tot slot, om over na te denken:

AEGEE-Haren krijgt forum

2010-10-26T13:22:00.003+02:00

Eindelijk is het dan zo ver, ook AEGEE-Haren heeft een eigen forum. Na ongelofeloos succes van het -Grunn forum hebben wij besloten hun voorbeeld te volgen. Iedereen kan zich aanmelden, ook als je niet van AEGEE-Haren bent, maar dan krijg je de secret areas natuurlijk niet te zien.

Vooralsnog te vinden op het immens hippe adres van aegeeharen.yourbb.nl, wordt aan gewerkt!

Driemaal is scheepsrecht?

2010-10-24T20:59:00.006+02:00

De grote dag was daar, vandaag zou het gebeuren. Er werd gestemd over een eventueel nieuw logo van AEGEE. Spanning en sensatie. Het gaat immers niet alleen om een nieuwe visual identity, maar ook om een luttele paar duizend euro's die een dergelijke verandering met zich meebrengt....

Iets meer dan een jaar geleden lag er ook een voorstel op tafel, maar dat was al afgefakkeld voordat de Agora erover kon stemmen.

Het voorstel ruim een jaar geleden waarop erg veel kritiek kwam, customised door ons zusterweblog AEGEE-Drienerlo

Van de eerste keer was geleerd, dus er was een heus team samengesteld om aan de slag te gaan, niet alleen met een nieuw logo, maar met een nieuwe visual identity. Daaruit rolden een vijftal voorstellen waarop online gestemd kon worden. Heerlijk democratisch zou dit ontwerp vervolgens voorgesteld worden aan de Agora.

Het voorstel dat aan de Agora in Istanbul werd voorgelegd, reeds in AEGEE-Harenstijl.

Maar helaasch, ondanks de uitgebreide moeite die is gestopt in het creëeren van draagvlak en een meerderheid van de Agora (55%) in favour, is ook deze versie niet aangenomen. Daarvoor is namelijk een ruime meerderheid van 67% voor nodig. Toch lijkt iedereen het er wel over eens te zijn dat er een nieuw logo moet komen. Ons advies: houd het lekker klassiek. Zoiets of zoiets. Andere verenigingen teren daar immers ook al ruim 200 jaar mee: klik en klik.

Driemaal is scheepsrecht, dus waarschijnlijk presenteren wij u over een jaar alsnog een nieuw logo.

PS: Tevens bereikte ons het bericht vanuit Istanbul dat de "AEGEE reist" campagne van -Grunn om nieuwe zieltjes te werven voor de Summer University in de prijzen is gevallen als beste PR-campagne. De prijs bestaat onder andere uit een zak rijst van 5 kilo. Wij gaan ervan uit dat het Bestuur zo dankbaar is dat zij alles in het werk zullen zetten om deze trofee op de borrel aan de leeden te kunnen tonen.

Liften naar Kopenhagen, een topweekend. Maar echt. Echt he? Ja.

2010-10-18T22:05:00.013+02:00

We schrijven vrijdagochtend, veel te vroeg in de ochtend. 13 Liftkoppels vertrekken vanuit Groningen op weg naar Kopenhagen, 1 koppel is daar al. De eerste liftwedstrijd van -Grunn van het collegejaar is begonnen. Uiteraard is AEGEE-Haren goed vertegenwoordigd. Met Robin 'lid van de maand' Weber in de organisatie en Jochem 'liever imagematig dan een matig image' Hoekstra als deelnemers, waren de favorieten voor de overwinning van te voren duidelijk.

Het werd een weekend vol feest, frustratie en gezelligheid. Liften is bij tijden nu eenmaal een frustrerende bezigheid. Zo zit je 3 uur in een Roemeense vrachtwagen, en zo sta je 2 uur vast in Bremen. Zo sta je in de regen bij de IKEA in Groningen, en zo zit je aan een iets te duur biertje in Kopenhagen. Want liften is natuurlijk niet alleen frustratie, als je eenmaal in die mooie BMW zit is het fantastisch.

Om bij het begin te beginnen, de heenweg. Lid Weber startte, vergezeld door Lydia, om half 7 als eerste van de groep en was binnen 5 minuten weg richting Duitsland. Lopend op Red Bull zat de moed er goed in, en ze werden afgezet in Leer. Een fatale fout zo bleek, laten we het een Leermoment noemen. 2 uur en een fotoshoot later toch weggekomen ging de rest van de rit voorspoedig. Kopenhagen werd om half 9 bereikt.

Hoekstra vertrok om 8 uur bij het sterrebos, een nieuwe locatie die prima beviel. Binnen 20 minuten zaten hij en zijn partner Talita op de A7 en alles leek goed te gaan. Hier ging het voor hun echter mis, ze zaten vast achter 2 koppels en waren uiteindelijk om 12 uur bij de Duitse grens. Ook voor hun ging het daarna voorspoedig, om 10 uur werd Kopenhagen bereikt om daar met Weber het eerste pilsje te nuttigen.

Waar was Koen 'de enige echte' Edlinger vraagt u zich af? In een hotel in Leiden voor een congres, vandaar de tweepersoonskamer.

Afijn, het bleef niet bij dat eerste pilsje. Hoekstra en Weber besloten om half een, wanneer de meeste sjaars hun bedden opzochten, dat zij nog lang niet klaar waren. Bijval kregen zij van Trashurer Nieuwhof. Er werd besloten te wachten op het laatste koppel dat nogal moeite bleek te hebben met liften. Welberg en van der Loo waren degenen die nog verwacht werden en met een steeds verder vooruitschuivende aankomsttijd kwamen. Uiteindelijk werden zij na een poging warm te blijven, Seven Eleven-bier en omzwervingen door Kopenhagen opgepikt toen de klok kwart voor vijf aanwees.

De volgende dag werd gevuld door een uitgebreide City-tour. Nog bedankt daarvoor, Estland Jopie. Welberg en Hoekstra waren hierbij grotendeels niet aanwezig. Nog bedankt daarvoor, Janssens en Schreuder. Uiteraard kan Hoekstra dit ook zichzelf verwijten. Hij had ook direct naar Weber kunnen vragen over de te nemen route. Toen dat gebeurde waren zij namelijk binnen 10 minuten wel weer bij de groep.

Het hoogtepunt van het weekend volgde op de zaterdagavond. Vergezeld door een flesje lekkers vertrok eenieder richting de feestlocatie. De dobbelstenen kwamen tevoorschijn, de flessen werden geopend, het feest kon beginnen. Het werd een feest om nooit te vergeten, al is dat sommigen niet gelukt. Er werd geïntegreerd met Locals, opnieuw met dank aan Jopie. Er werd gedanst, goede en minder goede verhalen verteld. De sfeer zat er goed in.

De drank viel niet bij iedereen evengoed. Stond het grootste deel te shinen op de dansvloer, een enkeling besloot ~~zijn~~ haar heil buiten te zoeken. Grappen werden gemaakt, de een beter dan de ander en bij het legen van de laatste fles werd besloten huiswaarts te keren. Het vriendelijke totaal van 1 taxi was nodig, de rest kon zelfstandig thuiskomen.

De volgende dag was het reeds tijd huiswaarts te keren. De groep vertrok vroeg richting de tankstations, bushaltes en opritten. Hoekstra, Weber en Schreuder besloten, ditmaal aangevuld met Janssens om het rustig aan te doen. Om 12 uur werd een trein richting de boot genomen, om om 4 uur in Duitsland te zijn. De dames gingen getweeën verder en zo ook de heren.

Voor de dames werd het een soepele dag, ze zaten zelfs achter het stuur en waren rond half 10 in groningen. De AEGEE-Haren delegatie had meer pro~~Bremen~~blemen. De chauffeurs tomtom wist een goed tankstation, dit bleek niet te bestaan en zo stonden ze in Bremen, niet meer aan de snelweg. Nog bedankt hiervoor Rene. Na twee uur, rond de klok van 11 werd een taxi naar de snelweg genomen om toch maar verder te komen.

40 euro lichter arriveerden ze daar op een verlaten tankstation. Gelukkig kwam binnen vijf minuten een Nederlandse auto aanrijden. Ze gingen naar Groningen en de heren mochten wel mee. Het bleek de broer van Marleen 'kijk mij eens de baas zijn' Hennemann te zijn die ze thuis bracht. Nog bedankt daarvoor Jorg, maar echt. Echt he? Ja.

Erkenning voor Haren, een kater voor de leden

2010-10-12T15:09:00.007+02:00

Het mooie van AEGEE is dat je iets van elkaar kunt leren. Dit geldt niet alleen voor mensen maar ook zeker voor locals. Naar goed voorbeeld van AEGEE-Haren heeft -Utrecht dan ook besloten hun ~~senaat~~ bestuur terug te brengen tot 3 mensen. Niet voor niets, de kernfuncties.

Om dit te vieren hebben zij het wijze besluit genomen om ook AEGEE-Drienerlo en AEGEE-Haren uit te nodigen voor hun constitutieborrel. Hiermee is het voor het eerst dat AEGEE-Haren, als weblog, is uitgenodigd voor een officieel evenement. Een stukje erkenning voor alle Harenaren dus. Hoewel AEGEE-Drienerlo verstek liet gaan ten faveure van een eerstejaarsdiner was het een zeer geslaagde en succesvolle avond.

Om tien minuten voor 6 vertrokken Robin "lid van de maand" Weber en ondergetekende met het bestuur van -Grunn richting Utrecht. Na de Praes en de Fiscus het nobele spel der klaverjassen te hebben bijgebracht werd de bestemming soepel bereikt om daar, rond het begin van het achtuurjournaal de eerste pilsjes te nuttigen. Reeds om half 10 was het gratis gerstenat soldaat gemaakt en werden de portemonnees te voorschijn getoverd.

In de tussentijd werd er flink genetwerkt. -Nijmegen verontschuldigde zich voor het niet uitnodigen van AEGEE-Haren op de nedertop en gaf aan dit een volgende keer uiteraard wel te doen. AEGEE-Wassenaer overwoog zich aan te sluiten bij AEGEE-Nederland terwijl in Utrecht nog onduidelijk is of het AEGEE-Uithof of AEGEE-Bunnik wordt. Hier zal weldra duidelijkheid komen.

Ondertussen werd er hier en daar gebruik gemaakt van dobbelstenen danwel kaarten om de avond op te leuken. Na pogingen van -Nijmegen en -Groningen om zowel de vlag als de pedel te brassen (FAAL) werd besloten dat de deuren dicht bleven, waar zowel ons lid van de maand als ondergetekende nog buiten was. #ongastvrij

Na een bezoek aan de AH-to-go en de Burger King werd de laatste trein naar het noorden precies gehaald. Op de terugweg zaten we gelukkig wel in de stoptrein, waardoor het mooie Haren nog even werd aangedaan. Moe maar voldaan werden de bedden opgezocht, om zich bij het wakker worden te realiseren waarom alcohol officieel een gif is.

Hierbij willen wij nogmaals het nieuwe bestuur van -Utrecht feliciteren, uiteraard.

Lid van de maand: Robin Weber

2010-10-06T13:13:00.005+02:00

Op het uur dat dinsdag en woensdag elkaar ontmoeten klom de President van -Grunn op de bar. Wekelijks houdt zij daar een klein praatje. Ditmaal bedankte zij de IntroCie voor bewezen diensten en herinnerde ons aan de liftwedstrijd naar Kopenhagen. Waar iedereen dacht dat het praatje klaar was en verder ging met het geinterupeerde verhaal bleek zij nog iets te melden te hebben. Vanaf heden wordt er elke maand een lid van de maand benoemt. Naar goed voorbeeld van -Europe worden mensen op deze manier extra in het zonnetje gezet na buitengewone prestaties.

Tot verrassing van velen, en toch vooral van hemzelf viel de eer Robin Weber toe. De vraag nog in een ieders hoofd, waarom? Hij zit in de LiftCie, maar die hebben nog niks georganiseerd. Ondanks geruchten zit hij niet in de IntroCie, hij hielp enkel bij het organiseren van een weekendje Schier. Tot nu toe geen bijzonderheden waardig voor zo'n spectaculaire verkiezing.

Zou hij het zijn geworden om zijn recordfoto? Meer dan 500 reacties op een foto van je tepel is niet voor iedereen weggelegd. Dan mag hij zich opmaken voor een nieuwe verkiezing, gezien het nieuwe pareltje op facebook.

Opvallende foto's doen het goed bij het bestuur, zouden filmpjes dan nog meer recht geven op een lid van de maand verkiezing? Ik heb zo mijn vermoeden voor de volgende lid van de maand. Maar nee, bij bestudering van zijn oorkonde werd het duidelijk. Wij lezen; "...voor de goede integratie met nieuwe leden..." 'Lid' van de maand wordt door het bestuur blijkbaar letterlijker opgevat dan gedacht. Zo blijkt mijn eerdere vermoeden toch te kloppen, ik weet al wie het volgende maand is..

owja Robin,, gefeliciteerd jongen!!!

Het einde van een Constitutie Borrel

2010-10-05T14:22:00.004+02:00

Of in ieder geval de manier waarop de penningmeester eindigde in het vijvertje van Restaurant Costa Esmeralda...

En belangrijk en ....

2010-10-04T13:23:00.002+02:00

Vanavond is de Constitutieborrel van het XXIIIe Bestuur der -Grun, aka Bestuur Hennemann. Dit betekent dat het Bestuur zich laat feliciteren met haar constitutie door externe partijen, voorgaande Besturen der -Grun, Adviesorganen, enkele weblogs en een groot stel vriendjes en vriendinnetjes van het Bestuur onder het genot van gerstenat, druivenextract en bitterballen. Dit alles natuurlijk op kosten van de leeden.

Aangezien AEGEE-Haren buitengewoon gaaf is zijn wij er natuurlijk bij. Ben je niet uitgenodigd maar wil je er ook graag een keer bij zijn en je lidmaatschap terugverdienen? Dan heeft u drie opties:

- Maak jezelf ook een jaartje nuttig voor de Vereniging en doe Bestuur.

- Solliciteer voor één van de vacante posities in de Raad van Advies per volgende ALV*.

- Een kortere termijn oplossing is het aan de haak slaan van een bestuurslid. Aangezien het volledige XXIIIe nog vrijgezel is en vooral de mannen nogal blijken te ~~profiteren~~ genieten van hun status/functie lijkt dit een niet al te moeilijk te bevaren optie. In tegenstelling tot de twee eerder genoemde mogelijkheden biedt dit gelijk perspectief om vanavond al een deel van je lidmaatschap terug te verdienen.

Rest mij u te zeggen: tot vanavond (17.00 uur Café The Stage, Peperstraat)!

* Graag wil ik het Bestuur erop wijzen dat een oproep op dit weblog vermoedelijk door de ALV niet wordt gezien als het voldoen aan de in het HR opgenomen verplichting tot het onder de aanbracht brengen van de vacature voor leden van de Raad onder de leden der -Grun.

Op een onbewoond eiland...

2010-09-12T14:23:00.004+02:00

Het is alweer even geleden dat ik voor het laatst een (schriftelijke) update hier op mij blog heb gezet. Ik ga er nu niet opnieuw bij stilstaan dat de tijd hier voorbij vliegt (al is dat wel zo). Inmiddels ben ik in Thailand op prachtige eilanden en stranden heerljik aan het bijkomen van het vele reizen en dehectiek van Vietnam. Thailand komt opmij veel relaxter over, de mensen zijn open en vriendelijk,maar... het is ook erg toeristisch. Dat laatste heeft dan weer een negatieve invloed op de prijzen en de rust.

Het hoogtepunt van mijn tijd in Vietnam was mijn tour met een Easyrider rondom Dalat (zie vorige post). In drie dagen prachtige natuur, watervallen, hill tribe villages en dieren gezien. Zo heb ik op een olifant gereden(bijzondere ervaring, maar had toch het idee dat het arme dier niet de verzorging kreeg die het verdiende), gezien hoe koffie, thee, zijde en rubber worden gemaakt en zo een glimp van het echte Vietnam mee kunnen pakken. Mijn Easyrider zorgde goed voor me door me driemaal per dag overheerlijk Vietnamees voedsel voor te schotelen en me uiteindelijk op de beste bus van het land af te leveren.

Een goede bus betekent in theorie dat je heerlijk relaxed kunt zitten, maar in Vietnam gelden dergelijke wetmatigheid niet. De grootste/mooiste bus betekent namelijk ook de arrogantste bestuurder en bijbehorende rijstijl: de overige weggebruikers kunnen zich een ongeluk met zo'n bus niet veroorloven. Dat resulteert dusin nog meer dan gemiddeld toeteren, levensgevaarlijke inhaalmanoeuvres, een groot aantal andere voertuigen dat bijna van de weg wordt gedrukt en een reeks bijna ongelukken, vooral met motors die op een haar na geraakt worden. Kortom niet een hele relaxte rit.

Ho Chi Minh Stad, ookwel Saigon of HCMC, bleek een gigantische stad te zijn (net zoveel inwoners als NL), zonder charme maar wel meetveel Aziatische hectiek: chaos in het verkeer,straatverkopers op elke hoek en met name veel motorrijders die je voor een paar duizend dong (het blijft wennen: 1 euro = 25.000 dong dus 5 miljoen is zo gepint) overal heen wil brengen. Wel was het de plek in Vietnam waar ik het meest mee heb gekregen over DE oorlog. Als de Vietnamezen hieraan refereren hebben ze het niet alleen over de oorlog met de Amerikanen, maar ook die met de Fransen, Japanners, Cambodjanen en Chinezendie hieraan vooraf gingen, danwel deze opvolgden. Toch bijzonder om te zien dat de huidige generatie Vietnamezen nauwelijks bezig is met 1000 jaar vrijwel continu oorlog, maar vooral druk zijn met hard werken en geld verdienen.

De Cu Chi tunnelsbieden het meest levendige bewijs van de oorlog.Het is een netwerk van meer dan 250 kilometer tunnels inclusief ziekenhuizen, keukens, scholen en volledige dorpen (alles niet meer dan 1 meter hoog) onder de grond. Volgens onze gids pasten de kleine Vietnamezen hier met gemak in terwijl een Amerikaan (inclusief zijn fat ass) er nooit doorheen zou passen. Hij voegt eraan toe dat dankzij de melk uit NL, de Vietnamezen binnenkort toch ook minimaal 1,80 zullen zijn. Goede marketing van Campina?

Het War Remnants museum gaf een echte indruk van de gruwelijkheden die zich in die periode afspeelden in Vietnam, aangedikt met een lading sterke communistische propaganda (elfjarige meisjes met de status van volksheld en drager van de medal of honour voor het ombrengen van meerdere Amerikanen). Dit geeft toch wel een ander beeld van de oorlog dan we in het Westen hebben gehoord en nog steeds leren.

In Saigon kwamik ook mijn eerdere reisgenoten uit Engeland, Zuid-Afrika en Canada weer tegen.Waar ik de binnenlanden had opgezocht waren zij langzaam de kust afgezakt om te "beachbummen" en tegelijk met mij in HCMCaan te komen. Na een paar dagen was het echter tijd voor het definitieve afscheid aangezien de rest verder ging naar Combodja terwijl ik had besloten dat te skippen in verband met visagedoe. Na een tour via de Mekong-delta, meer bus, drukbevolkt gebied, heel veelwater, geen bijzondere natuur en nog meer bus was ik twee dagen later terug in Saigon om het vliegtuig te pakken.

In Thailand was het doel om zo snel mogelijk naar Koh Tao, een eiland aan de zuidkust, te komen want ik had besloten toe te zijn aan zon, zee en strand en niet weer overweldigd te worden door een grote stad.In Bangkok bleek beide geen probleem. Gewaarschuwd voor een grote chaos, veel straatverkopers en oplichterij, vond ik het redelijk relaxed ten opzichte van Vietnam en een trein-boot ticket (ik kon even geen bus meer zien) naar Koh Tao was zo gepiept.Na een zeer comfortabele nacht in de trein (ahum, misschien volgende keer toch maar weer de bus), een luttele drie uur niks doen met 50 toeristen en enkele ratten op een Thais stationnetje en een voorspoedige bootreis was ik in het paradijs aanbeland. Veel betere zon, zee en strand kon ik me niet wensen.

Vooraf had ik ook al begrepen dat ik niet onder een duikcursus uitzou kunnen komen op Koh Tao (het is een duikers-Mekka waar de meeste duikcertificaten ter wereld worden behaald) en gelukkig maar... Na een dagje testdraaien in het zwembad ging er een fantastische wereld voor me open. Een wereldvan schildpadden, Triggerfish, Nemo's, Angelfish, roggen en haaien (die,ik weet nog steeds niet of ik dat gelukkig vind, niet gezien). In eerste instantie ook wel eng om zomaar 18 meter onder water te zitten! Dankzij super goede begeleiding, twee divemasters en een instructeur voor vier leerlingen, hebik er geen moment aan gedacht terug te krabbelen en na vier duiken en een examen mijn open water PADI gehaald, het eerste niveau voor duikers.

Na het duik festijn ben ik nog een paar dagen blijven hangen om ook wat van de natuur op het eiland te zien, een paar avonden te stappen en naar cabaret van lady-boys te gaan. Die laatsten zijn mannen die zich voordoen als vrouw, zich soms ook laten opereren en hormonen slikken, en daarmee een bezienswaardigheid van Thailand. Bizar om te zien hoe vrouwelijk ze er soms uit zien als ze Lady Marmelade playbacken, maar toch ook weer niet: mannen die op hakken lopen ziet er toch iets minder soepel uit.

Omdat je niet naar Thailandkunt gaan zonder te feesten op Koh Phangan, bij voorkeur bij volle maan, ook dit eiland meegepakt. De full moon parties daar zijn wereldberoemd! Gelukkig hebben ze voor sufferds zoals ik die niet met volle maan in Thailand zijn ook half moon parties en black moon parties uitgevonde (respectievelijk een week voor en na en precies halverwege full moon parties). Die laatste was ik bij en het was ook echt supergaaf. Toch blijft het gevoel knagen en moet ik nog een keer terugkomen om het echte festijn te gaan beleven. Volle maan in Thailand staat dus nog ergens komende jaren op de agenda!

Na het feesten washet weer tijd om bij te komen. Via deLonely Planet (komt die reisgids ook eens van pas) had ik begrepen dat in het An Thong Marina National Park, een eilandengroep ten westen van Koh Phangan ookbungalows te huur zijn. En hier zit ik dan ook met pen en papier (er is pas electra vanaf 6 uuren het zou me verbazen als daar internet bij in zit), na een helse overtocht in een speedboot (de zee was wat heftig)op een onbewoond eiland. Alle toeristen komen hier op een dagtour die om 4 uu weervertrekken. Maar dan begint het echte eilandleven hier pas echt. Het eiland is niet helemaal onbewoond, want zogauw alle toeristen weg waren kwamen de apen uit de bossen om te eten en te spelen terwijl de aanwezige parkwachten golfclubs tevoorschijn toverden om hun eigengemaakte parcours nog maar een keer een nieuwe highscore neer te zetten. Wonderlijke taferelen tussen prachtige natuur, heerlijk! Ik zie er nu al tegenop hier weerweg te gaan, al is dat deels ook omdat ik niet zeker weet of ik een dergelijke overtocht nogmaals overleef... Wees gerust, als ik dit verhaal over heb kunnen typen en online heb kunnen plaatsen is alles goed gekomen.

Vanaf nu staan op de planning Khao Sok National Park, Kanchanaburi en Bangkok. Voorts is het alweer tid om naar huis te vliegen. Daar heb ik gemengde gevoelens over. Aan de ene kant vind ik het reizen heerlijk en maak ik fantastische dingen mee. Aan de andere kant vind ik het soms lastig dat ik dat niet kan delen met anderen en dat er gaan mensen om me heen zijn die me langer dan een dag, vijf dagen of een maand kennen en waarbij je gewoon lekker jezelf kunt zijn. Nouja, ik zal niet klagen. Je kunt immers niet alles hebben en binnenkort heb ik jullie allemaal weer in de buurt en vertoef ik in minder exotische oorden. Afhankelijk van mijn avonturen, belevenissen en beschikbaar tijd en internet probeer ik nog een update te schrijven en een paar foto's bij deze tekst te plaatsen. If not, I'll be back on the 23rd of September!

PS De spatiebalk functioneert niet helemaal naar behoren op deze PC, maar dat zullen jullie waarschijnlijk al gemerkt hebben...

Een nieuw tijdperk; het 23ste!

2010-09-08T17:21:00.004+02:00

Dinsdag 7 september jongstleden was het weer zover. We mochten weer. Het moment voor leden om invloed uit te oefenen in de vereniging. Het was ALV-tijd. En en was weer een feest, letterlijk, figuurlijk en in sarcastische zin toch ook.

Wij stonden uiteraard keurig om 8 uur klaar om te beginnen, het bestuur was echter nog de laatste hand aan het leggen aan de stukken. Niet meer dan logisch, toch? Stipt een kwartier te laat begon de vergadering onder de bezielende leiding van Tjerk. Om precies 18 minuten voor 4 (7,5 uur later) werd diezelfde vergadering gesloten.

De moral reports namen hun tijd. Gezien ALV's het moment zijn om kritische vragen te stellen was een pijnlijke stilte niet van de lucht hier en daar. De ontstane sfeer deed het lijken of werkelijk alles fout was gegaan dit jaar, onterecht, want er ging ook veel goed.

In de tussen tijd werd het jaarverslag van het oude bestuur onder de loep genomen, hoewel tijdrovend werd dit zonder al te veel wijzigingen aangenomen. Zo ook het financieel jaarverslag. Liza wist mede door haar uitgebreide en precieze uitleg (tot in het kleinste details, maar echt) de tijd zo lang te rekken dat niemand zin had in vragen.

Na de eerste pauze om 00.15 was het dan zover, het 22ste bestuur werd uitgehamerd en het 23ste ingehamerd. Een heugdelijk moment voor velen, een raar moment voor anderen. Waar 6 mensen stonden te popelen om het stokje over te nemen, was voor 6 anderen hun intensieve jaar plots voorbij.

Na het beleidsplan, en de begroting te hebben behandeld leek de ALV op zijn einde te lopen. Maar nee, ook hier werd nog het nodige vuurwerk uit de hoge hoed getoverd. Een verkiezing werd uitgesteld door vormfouten, terwijl in een andere verkiezing iemand zich terugtrok uit ergernis aan de duur van de ALV en bijbehorende mierenneukerij. Aan het eind van dit verhaal mogen wij een aantal mensen feliciteren.

Ten eerste uiteraard het 23ste bestuur der AEGEE-Grunn, dat jullie ooit net zo tof mogen worden als wij. Verder heeft AEGEE-Haren haar macht verder uitgebreid door ook zitting te nemen in de KasCo. Robin, van Harte! Ook de Juridical is weer aangevuld tot 3 mensen, hulde!

Tot slot willen wij het 22ste bestuur bedanken voor de samenwerking afgelopen jaar, een jaar waarin zoiets moois als AEGEE-Haren wordt opgericht kan alleen maar een goed jaar zijn geweest!

Drie dagen het "echte" Vietnam vanaf de motor

2010-09-06T09:59:00.000+02:00

Omdat plaatjes meer zeggen dan woorden:

Meer/more...

Update China en Vietnam

2010-08-23T16:20:00.001+02:00

Vanmiddag aangekomen in Dalat en eindelijk weer tijd vrijgemaakt voor een update, terwijl ik geniet van een heerlijk versgeperste vruchtensap. Ik besef me nu dat ik bij de aankomst in Beijing ben blijven steken. Dat is alweer 3,5 weken geleden. In de tussentijd is er teveel gebeurd om alles te vertellen dus ik selecteer enkele hoogtepunten van tien dagen China en alweer twee weken Vietnam. De tijd vliegt echt!

Na onze toch wat vervelende eerste kennismaking met China (zie vorige post) duurde het even om aan het land te wennen en voor mijn maag om tot rust te komen (niet gedacht dat McDonalds hier ooit een bijdrage aan zou kunnen leveren). In de tussentijd hadden we (Fabian, Franzi en ik) genoeg tijd om alle highlights (Verboden Stad, Chinese Muur, Plein van de "Hemelse" Vrede, etc.) te bewonderen, erachter te komen dat er binnen twee weken geen enkele vrije plek in een trein naar Shanghai, onze volgende geplande bestemming, te krijgen was en kennis te maken met veel, heel veel, spugende, schreeuwende, asociale en vieze (en hier en daar enkele aardige) Chinezen. Volgens mij is het idee al duidelijk en wat mij betreft mag het spreekwoord verandert worden: Wat een prachtig land, China, maar wat zonde dat er Chinezen wonen... Mijn indruk is dan ook gebaseerd op het eten van levende schorpioenen, het midden in de metro of op het Nederlandse paviljoen van de Worldexpo urineren, het niet uit de metro kunnen komen omdat er een levende Chinese muur tegelijkertijd binnen probeert te dringen en geen enkel moment rust om je heen. Het is daarentegen wel bewonderenswaardig hoe ze al duizenden jaren het onmogelijk voor elkaar krijgen. Zo indrukwekkend als de Chinese Muur is, zo adembenemend zijn de wolkenkrabbers in Shanghai en de eindeloze reeksen aan plannen, projecten en stijgers in het hele land.

Fabian en ik maken kennis met onze eerste Chinese tekens onderweg: Coca Cola.

Maargoed, terug naar mijn reis. Aangezien direct naar Shanghai reizen geen optie was, maar via een omweggetje. Oftewel: met de slaapbus (toen heel bijzonder, inmiddels heel gewoon) naar Qingdao. In deze badplaats, ter hoogte van Beijing aan de kust, mijn eerste ontmoeting met de "Pacific". Helaas geen strand, niet alleen vanwege de regen, maar ook omdat werkelijk elke zandkorrel bezet werd door tenminste één Chinees. Een hoogtepunt was het "bier om mee te nemen" dat overal in plasticzakjes te koop was. Toch wel heel grappig om vervolgens met handen en voeten duidelijk te maken datje er graag een rietje bij wilt...

Een "sleeping-bus" inclusief de gebruikelijke tien op de grond geparkeerde mensen en geen ruimte voor handbagage.

Hiervandaan waren nog wel vrije plaatsenineen trein naar Shanghai. Dat wil zeggen: zitplaatsen. Maargoed, volgens de engelssprekende dame van het loket op het station zouden we om 10pm dezelfde dag aankomen. Datbleek toch 10am de volgende ochtend te zijn. En wij maar denken dat we inmiddels wel aan veel treinreizen gewend waren. Stel je 20 uur in een NS-trein voor met vijf (3+2) plaatsen, in plaats van vier, op een rij, 120 zitplaatsen en 80 verkochte staanplaatsen in één wagon voor... Bovendien waren we al snel de celebrities van de trein, volgde de één na de andere fotoshoot, werden kinderen gewekt als we langsliepen naar de restauratiewagon en hadden wen 20 toeschouwers bij een potje kaarten.

Volledig gebroken van een nacht geen slaap, bleken we in Shanghai in een volledig nieuwe wereld terecht te zijn gekomen. Een wereld van moderne wolkenkrabbers, magneetzweefbanen en Westerse prijzen. Toch ongetwijfeld de meest exotische plek waar ik mijn verjaardag heb gevierd, die begon met de meest merkwaardige cocktail ooit om twaalf uur 's nachts, gevolgd door een kersentaart met enkele bosjes basilicum erop en een bezoek aan de wereldtentoonstelling. Franzi en Fabian verwenden me met een mooie lunch in het park waarbij ik ook nog eens werd toegezongen (in het engels!) door twee Chinese kleutertjes die met hun ouders voorbij wandelden. Ook heerlijk om weer mensen uit Nederland te spreken (opa's en oma's, ouders, etc.), smsjes en ladingen facebook-berichten (al kon ik die pas lezen toen ik het land uit was) te krijgen. Door al die berichtjes en de prachtige Nederlandse kiekjes (en kroket met Heineken) op "ons" paviljoen op de wereldtentoonstelling, kreeg ik toch, voor het eerst, wat heimwee naar ons platte landje. Misschien ook wel omdat het de volgende dag tijd was om afscheid te nemen van mijn reisgenoten en mijn eigen weg tussen de Aziaten te zoeken. Wel spannend hoor en, als ik er nu op terug kijk, ik ben eigenlijk gewend alleen te reizen en te wennen aan het echte backpackers bestaan.

Zo stapte ik de volgende dag op het vliegtuig (na duizenden kilometers treinen en bussen voelde dit toch wel een beetje als smokkelen) op weg naar een nieuw avontuur. Wel gek om opeens helemaal zelf je dag ik te delen en niemand te hebben om op terug te vallen. Toch voelde Hanoi ook wel een beetje als een bevrijding: hoewel iedereen heteen chaos vindt, vond ik het, ten opzichte van China, buitengewoon rustgevend. Het tussen de duizenden brommers en motors de straat overtsteken leer je snel genoeg en de stad voelt helemaal niet zo groot aan. Heel toevallig zag ik op internet een berichtje langskomen van Koen van AEGEE-Utrecht dat die ook in town was. Heel erg lang hoefde ik me dus niet alleen te voelen, want die avond werd ik meteen door hem en drie vrienden rondgeleid door de stad, waar zij al een paar dagen waren.

Eén van de mooiste stukje natuur op aarde: Halong Bay. (bron: Estelle ivm eigen zoekgeraakte/gestolen camera)

Hoewel Hanoi op zich niet heel bijzonder is, staat de 100km verderop gelegen Halong Bay wel bekend als een uitzonderlijk mooi stukje van deze wereld en vertelde iedereen in het hostel (mensen ontmoeten als je alleen reist blijkt niet heel moeilijk) mooie verhalen over excursies daarheen. Aangezien de door mijn hostel georganiseerde toer alleen maar op feesten en zuipen was gericht heb ik toch maar voor een ander reisbureautje gekozen. De natuur was inderdaad prachtig, deverloren camera iets minder... Vooral balen datik al mijn foto's vanaf Qingdao kwijt was. Zucht, voor het eerst zelf maar de Alarmcentrale (waar ik vorige zomer nog werkte) gebeld en ervaren dat deze mensen soms bijzonder weinig weten. Inmiddels heb ik weer een nieuwe camera aangeschaft en kan ik mijn herinneringen vastleggen. Tijdens de excursie naar Halong Bay kwam ik ook Meredith, een Canadese, en Theo, een Brit, tegen die ook langzaamaan richting het Zuiden zouden reizen. Een nieuw reisgezelschap, in Hué uitgebreid met twee Zuid-Afrikaanse dames, was snel gevormd. Wel fijn, want inmiddels halverwege mijn reis, verlangde ik toch wel af en toe naar huis en was wat meer aanspraak toch wel fijn. Samen in Hué motors gehuurd, naar het strand gereden en onderweg voor het eerst deze reis verbrand (ik had met mijn gebrekkige motorervaring er niet bij stil gestaan dat je de warmte niet voelt door de wind).

Vrienden zijn snel gemaakt als backpacker. Vlnr Cristine en Estelle uit Zuid-Afrika. Aangezien Afrikaans toch wel lastig te volgen is houden we het maar bij Engels, al ben ik dan de enige non-native speaker...

Ook in Hoi An weer met zijn vijven een paar dagen van het strand en het mooie stadje genoten. De stad bleek bovendien uit haar voegen te barsten van het aantal kleermakers en wereldberoemd te zijn om de aldaar gefabriceerde maatpakken. Nou ben ik niet heel erg van het shoppen, maar ik heb mezelf toch echt moeten beloven niet nog meer (buiten de twee driedelige maatpakken en de op maat gemaakte smoking) te kopen en gewoon een keer terug te komen voor overhemde, schoenen, etc. Uiteindelijk zeer tevreden met het resultaat heb ik al mijn spul meteen maar per boot naar Nederland verzonden, samen met spullen die ik niet meer nodig denk te hebben voor mijn reis (zoals veel te warme kleren voor Rusland en Mongolië). De verwachte aankomst tijd in Nederland is over een luttele vier maanden.

View Beijing-Dalat in a larger map

Mijn route van Beijing naar Dalat.

Na Hoi An bleken de anderen nog niet genoeg zon, zee en strand te hebben gehad en reisden ze door naar Nha Trang, terwijl ik daar meteen overstapte om nu de binnenlanden van Vietnam te gaan ontdekken. Zoals gezegd ben ik vanmiddag aangekomen in Dalat. Wat een letterlijke verademing. Waar de rest van het land meestal warm en benauwd is, is het hierop hoogte heerlijk verkoelend. De Fransen hebben hier behoorlijk wat villa's achtergelaten van de koloniale tijd waardoor de stad enigszins Europees aandoet. In tegenstelling tot wat de Fransen mij altijd geleerd hebben, is er in heel Vietnam echter vrijwel niemand te vinden die nog Frans spreekt. Het enige, op de lokale villa's na, wat nog aan de Franse tijd doet denken zijn de alom aanwezige stokbroden, La Vache qui rit (kaas) en de kilometerpaaltjes langs de kant van de weg. Tot zover de moeizame Franse verwerking van het einde van hun wereldrijk.

Omdat voor mij de tijd enigszins begint te dringen (zowel voor het schrijven van dit stuk als voor mijn reis) heb ik besloten morgen alweer hiervandaan te vertrekken. Met de in Vietnam befaamde Easyriders (motorrijdende gidsen waarbij je achterop mee kunt rijden) maak ik een driedaagse toer om uiteindelijk in Ho Chi Minh City (aka HCMC en als Saigon) te eindigen en daar wederom de Nha Trang-gangers te ontmoeten voor een laatste avond samen. Ik heb besloten Cambodja daarna over te slaan in verband met Malaria-risico en visum-gedoe (Cambodja heeft een duur visum en Thailand verstrekt slechts 2 weken-visa aan landsgrenzen) en rechtstreeks naar Bangkok te vliegen om nog drie weken Thailand te verkennen.Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: de tijd hier vliegt echt voorbij! Voor ik het weet zit ik waarschijnlijk alweer in het vliegtuig naar Europa, dus ik ga nu snel weer van Vietnam genieten!

3 landen, 9191km, 135 uur 47 minuten trein en 30 uur bus verder: buikproblemen in Bejing

2010-08-13T08:12:00.005+02:00

Gisteravond laat aangekomen in Hanoi, Vietnam. Tijd om een nieuwe blogupdate te schrijven! Dat kan nu gelukkig weer: in China zaten sites als dit blog en facebook onder de censuur en was het moeilijk (maar niet onmogelijk) deze te omzeilen. Het was erg lastig een internetcafé te vinden in de stad, de Chinese overheid schijnt deze in ieder geval jaarlijks te verwijderen, en vaak was het internet dan traag en duurt het even voordat je de trucjes weet om een website als facebook alsnog te bezoeken (berichten achterlaten lukt dan alsnog vaak niet). Maargoed, inmiddels weer buiten de grenzen van de censuur (in ieder geval in het hostel waar ik zit) en na 4 weken dus eindelijk de mogelijkheid om over mijn belevenissen te vertellen! Natuurlijk heb ik in de tussentijd ontzettend veel dingen meegemaakt.

View Sint Petersburg-Beijing in a larger map

De route tot en met Beijing.

De Summer University is inmiddels alweer een tijdje achter de rug en gisteren heb ik in Shanghai afscheid genomen van mijn twee laatste overgebleven reisgenoten: Franzi uit Oostenrijk en Fabian uit Duitsland die respectievelijk doorreisde naar de Filipijnen en terugreisde naar huis. Aangezien ik vandaag ook nog wat van Hanoi wil zien beschrijf ik eerst de reis tot aan de eerste dag in Bejing. Als ik de komende dagen weer tijd heb schrijf ik een volgende update over mijn verdere belevenissen in China en hier in Vietnam.

Na Sint Petersburg en Moskou begon de lange tijd naar het Oosten en een kennismaking met het "andere" Rusland met treinreizen van een luttele 35 en 55 uur via Jekaterinenburg naar Irkutsk. Ook voor de Russen die met ons meereisden was dit een nieuwe ervaring: de meesten waren nog nooit oostelijker geweest dan Moskou.

Slaap en woonkamer onderweg in de trein (3e klas). De enige afwisseling vormen het menu, om en om noodles en aardappelpuree (de enige maaltijden die te bereiden zijnmet slechts toevoeging van heet water van het handgestookte verwarmingsapparaat dat zich in elke wagon bevindt),de stops van ongeveer 20 minuten elke paar uur (het perron verandert dan in één grote winkel waar van alles te koop is: van nog meer noodles, die inmiddels mijn neus uitkomen, tot slakken als huisdier) en wodka.

Waar in heel Rusland Lenin letterlijk op veel plaatsen op een voetstuk staat, werden in Jekaterinenburg ook de laatste Tsaar en zijn familie vereerd. Op de grond waarop ze vermoord waren is een enorme kerk gebouwd, de hele familie is heilig verklaard en de plaats waar de lichamen zijn teruggevonden is omgetoverd tot een bedevaartsoord. En dat terwijl ze op bevel van Lenin zijn omgebracht waarna hun lichamen op een gruwelijke wijze zijn verminkt. Het kwam op mij over alsof Rusland nog erg in de knoop in de omgang met de eigen geschiedenis. Irkutsk gaf weer een andere indruk: toen we het station uitkwamen leek het wel alsof we in de derde wereld waren beland. In ieder geval voor het eerst in een echte Aziatische stad (Jekaterinenburg lag ongeveer op de grens).

"Grouppicture!" in het Tsaar-bedevaartsoord. vervolgens kreeg onze gids 30 camera's in haar handen geduwd, waaronder die van mij.

Vanaf hier ging de reis verder per bus richting Olkhon Island. Buiten de stad hield de verharde weg op en al gauw kregen we de indruk dat we aan het einde van de wereld waren. Zeven uur lang stuiterden we met de bus over een steeds slechter wordende weg, dwars door een eindeloze afwisseling van heuvels met slechts hier en daar een huis/teken van leven. En net toen we dachten dat we echt van de rand van de wereld af zouden vallen kwamen we bij een haventje aan het Baikal meer waar een boot vertrok naar Olkhon Island. We bleken hier echter niet de enigen: er bleken zo'n 200 wachtenden voor ons die ook naar de overkant wilden. Gelukkig hebben ze aan het einde van de wereld ook een winkeltje en natuurlijk hebben ze daar vrijwel niks, maar wel: Heineken, Amstel, Bavaria en Grolsch. Ongelofelijk, geen idee hoe ze het daar krijgen! Na inmiddels 70 uur reizen snakte ik toch wel erg naar een echt (als in: niet bewegend) bed, maar een Grolschje ging er wel in om de tijd te dulden. Na de oversteek bleek het eiland het wachten echter meer dan waard. Het is één van de mooiste stukjes natuur die ik ooit gezien heb!

Op het hele eiland (70x10km) was één dorpje, max een paar honderd inwoners, geen enkele verharde weg en geen enkele manier om aan geld te komen (minder handig als je het er wel uit kunt geven, maar gelukkig na een dag zoeken euro's kunnen wisselen). Kortom: een heerlijke plek om bij te komen van de lange reis, te zwemmen in 's werelds diepste (en dus ijskoude) meer, te voet, te paard of per off road busje de natuur te bewonderen en de laatste paar dagen met de hele groep bij elkaar te zijn. Om dat er nauwelijks programma was (we waren inmiddels gewend aan het feit dat we niet veel van de organisatie hoefden te verwachten behalve treintickets), was er meer dan genoeg tijd voor al deze activiteiten. Vooral een busexcursie naar de noordpunt van het eiland, de prachtige zonsondergangen, de "gypsyclub", de banya (een soort Russische sauna) en mooie kampvuren waren erg geslaagd.

De offroad busjes die werkelijk overal doorheen banjeren op het beste stuk weg van Olkhon Island.

Helaas kwam aan dit kleine paradijsje na vier dagen al veel te snel een eind. Na de terugrit naar Irkutsk in een wederom bijna uit elkaar rammelende bus, was het tijd om afscheid te nemen. Van sommige met meer, van anderen met minder moeite. Ook mijn enige Nederlandse reisgenoot, Vincent, ging weer terug naar het Westen om twee dagen later alweer aan het werk te gaan. Een andere groep ging nog verder naar Vladivostok (om de Transsib echt af te maken), terwijl we nog met 15 man/vrouw verder gingen via trein (tot Ulan-Ude) en bus naar Mongolië.

Wat een verschil is dat land met Rusland! Waar steden zoals Irkutsk en Ulan-Ude de indruk gaven van een derde wereldland en mensen nors over straat gaan, wordt er in Ulaanbaatar, de hoofdstad van Mongoliëe, ijverig en vol energie gebouwd en kijken mensen blij uit hun ogen. OM het "echte" Mongolië te ervaren hadden we een excursie geboekt naar het Terelj National Park om daar de uitgestrekte natuur te bewonderen en te overnachten in een typisch Mongoolse tent. Nadat we door de gids waren voorbereid op geen WC, geen elektra en al helameel geen douche, vielen de aanwezigheid van wasmachine en grootste flatscreen TV die ik ooit gezien heb in de yurt toch wat tegen. Gelukkig werd dit ruimschoots gecompenseerd door de fantastische rotsen om op te klauteren, valleien om paard te rijden, het rijden op een kameel, de fantastische vergezichten en de, ook hier weer, prachtige zonsondergang. Toch weer veel te kort de tijd, maar zeker een plek om nog een keer terug te komen!

Kamelen zijn nogal hoog en onvoorspelbaar... Helaas was het ritje te kort om zeeziek te worden.

Na een korte nacht, in verband met een grondige verkenning van het plaatselijke uitgaansleven, in Ulaanbaatar namen we vrijdagochtend (de 27e) vroeg de trein richting Bejing, dwars door de Gobi-woestijn (wat een eindeloze afwisseling van helemaal niks!). Ook bij de Chinese grens was meteen weer een andere cultuur merkbaar. Na een ontzettend strenge grenscontrole (een Mongoolse werd uit de trein gevist en enkele Israelis werd de hemd van het lijf gevraagd en werden alle spullen, inclusief alle foto's op de fotocamera, helemaal doorgewroet), werd de trein in zijn geheel opgetild om de wielen te verwisselen. Mongolië heeft, net als Rusland, 10 centimeter breder spoor. Oorspronkelijk erg handig om vijandelijke aanvallen per spoor tegen te gaan, nu vooral erg onpraktisch bij grensoverschrijdende treinen. Het hele verhaal van paspoortcontrole en wielen verwisselen duurde een luttele vijf uur (de hele trein gewoon over laten stappen is natuurlijk veel te makkelijk, want dat kan alleen maar sneller gaan), waarna ons gelukkig nog een uur de tijd werd gegund om te genieten van het strekken van de benen terwijl zichzelf elke vijf minuten herhalende klassieke muziek keihard rondschalde, van een zo nu en dan een voorbijtrekkende parade van marcherende Chinese grenswachten en van een Chinese tax-free shop. Een luttele 10 uurtjes later waren we in Beijing...

Trein optillen, oude wielen eronder vandaan, nieuwe wielen eronder rollen en klaar is Kees. Hartstikke makkelijk!

Wat een drukte en chaos! Ongelofelijk hoeveel Chinezen daar zijn en wat een gigantische stad. De eerste kennismaking begon helaas niet al te best. Meteen de eerste avond werden we (met zijn drieen) flink opgelicht. Terwijl we rond de Verboden Stad op zoek waren naar een plekje om de eerste avond te eten kwamen we een paar Chinese meisjes tegen. Heel aardig en (achteraf) veel te geinteresseerd vroegen ze waar we vandaan kwamen, hoe lang we al in China/Beijing waren en wat we gingen doen. Aangezien zij ook op zoek waren naar iets om te eten gingen we met ze mee naar een klein randje om de hoek. Al snel werd er vooral erg veel thee, op typisch Chinese wijze, geserveerd. En elke keer werd er maar weer bijgeschonken. Wij dronken elke keer braaf ons kopje maar weer leeg om vervolgens weer een nieuwe lading te krijgen. Na een tijdje kregen we de instructie de thee te laten staan als we niet meer wilden. Ook kregen we aan het eind een leuke rekeing van toch meer dan 30 euro per persoon. Eigenlijk waren we te beduust om te protesteren en ons te realiseren dat dit in China werkelijk een fortuin is voor een maaltijd. Bovendien betaalden de meisjes zelf ook mee. Toch voelden we ons wel flink belazerd waarna we de aanbieding om naar een karaokebar te gaan toch maar hebben afgeslagen. Later hoorden we van veel andere backpackers dat ze op dezelfde manier waren belazerd en bleek dat we er met slechts een maaltijd.tea tasting en 30 euro nog goed van af waren gekomen. Anderen bleken een heel programma aan theeproeferijen, artgallerijen van kunsttudentes, karaokebarren en een bijbehorende rekening die nog 10 keer hoger was voorgeschoteld te krijgen. Dat alles inclusief een door twee brede kerels begeleid bezoek aan de pinautomaat bij te weinig liquiditiet en/of weigeren te betalen. dat gaf ons in ieder geval nog het gevoel een beetje goed weg te zijn gekomen en niet de enige sufferds te zijn. Ook mijn buik, die zich tot dan toe redelijk had gehouden, beviel de aankomst in China nog niet zo goed. Een teken om een paar daagjes op tijd naar bed te gaan, wat rustig aan te doen en het meest extreme Chinese voedsel te mijden.

Ondanks deze valse start was de rest van de twee weken in China gelukkig beter. Over een paar dagen probeer ik meer over mijn ervaringen in China en Vietnam te bloggen. En mijn verjaardag natuurlijk, mijn meest exotische ooit (super bedankt voor alle smsjes, belletjes, mailtjes en facebookberichtjes, al kon ik die laatste pas in Vietnam lezen)!

Eerste paar dagen in Sint Petersburg

2010-07-15T11:56:00.001+02:00

Zoals de meesten van jullie weten ben ik de komende 2,5 maanden onderweg naar en in Azie. Op deze plek zal ik af en toe proberen een update te geven waar ik me precies op de route bevind en wat ik allemaal meemaak totdat ik 22 september terugvlieg vanuit Thailand. In grote lijnen ziet mijn reis er waarschijnlijk als volgt uit. Ik begin met twee weken Transsiberie-express met AEGEE vanaf Sint Petersburg, via Moskou (waar ik inmiddels zit) en Jekaterinenburg naar het Baikal meer. Daarvandaan ga ik met een deel van de groep op de een of andere wijze door naar Beijing (met bus en/of trein) en naar Shanghai (ook in 2 tot 3 weken tijd). Het laatste deel van de reis (ongeveer 6 weken) wil ik alleen reizen en ben ik van plan om via Vietnam door te reizen naar Thailand om 22 september terug te vliegen naar Amsterdam.

Goed, dat zijn de plannen. Nu is de vraag in hoeverre die echt plaats gaan vinden maar zeker is in ieder geval dat het ontzettend gaaf wordt en dat ik er zoveel mogelijk van ga genieten. Ik vind het nu al heerlijk dat ik zoveel vrijheid heb, kan doen wat ik wil en dat als ik een andere bestemming bedenk, ik gewoon mijn reis om kan gooien. Een groter verschil met de laatste twee weken in Nederland kan er bijna niet zijn! Nou ben ik altijd al met veel dingen bezig, maar zelfs ik vond de afgelopen weken wel een hele strakke planning. Amper een week geleden zat ik nog 5 dagen in Innsbruck bij papa. Na op maandag teruggevlogen te zijn naar Amsterdam heb ik die avond nog snel even mijn scriptie ingeleverd, dinsdag en donderdag tentamens gemaakt, van veel mensen afscheid genomen, WK-gekte beleefd, heel veel hulp gekregen van mama en snel spullen in een tas gepropt voor mijn reis (wat pak je eigenlijk in als ja 2,5 maanden naar Rusland, Mongolie, China, Vietnam en Thailand gaat in de zomer!?). Gelukkig is alles goed gegaan. Alle tentamens en scripties heb ik ruim gehaald, dus ook mijn Bachelor Psychologie is nu binnen, en tot nu toe heb ik nog niet ontdekt dat ik iets vergeten was. So far so good!

Lenin en ik.

Inmiddels zit ik, zoals gezegd, alweer een paar dagen in Sint Petersburg en heb ik alweer heel wat meegemaakt. Mijn eerste keer in Rusland en.... wat een land! Een land van uitersten, contrasten en intrigerende fenomenen. Is het niet het weer (we smelten hier echt weg bij elke dag 35 graden), dan is het wel de aard van de Russen zelf of de grote verschillen tussen arm en rijk. En dan schijnt Sint Petersburg nog niet eens "echt" Russisch te zijn en zijn we pas net aangekomen in Moskou. In Sint Petersburg waan je je net in een typische Europese stad, en dan wel een hele mooie. Overal prachtige gigantisch grote gebouwen in zowel Europese als Russische stijl en er zijn zelfs kanalen (de tsaar was fan van Amsterdam dus wilde dit graag kopieren).

Het programma met AEGEE is in het kader van een Summer University. Dat betekent dat lokale studenten twee weken lang een programma verzorgen voor een groep studenten uit heel Europa. Het bijzondere aan deze Summer University is dat hij meerdere steden aandoet (dus zowel AEGEE-Sint Petersburg als AEGEE-Moskou zijn erbij betrokken) en dat het merendeel van de reis zich afspeelt buiten Europa! Het programma begon zaterdagavond met de eerste kennismaking met de hele groep. In totaal zijn we met 25 deelnemers uit 15 landen: maarliefst 21 mannen en slechts 4 vrouwen! Typisch, want de organisatie bestaat uit 19 mensen.... alleen maar vrouwen. Ik denk dat dat genoeg zegt over de selectiecriteria (of moet ik zeggen criterium?) voor de deelnemers. Samen met Vincent (uit Leiden) ben ik de enige Nederlander. Wel is het zo dat een van de (vier) dames ook uit Groningen komt. Een internationale studente uit Letland die vier jaar geleden naar Groningen is gekomen om te studeren en, naar later bleek, zelfs nog bij mij in een international studenthouse heeft gewoond (samen met 200 anderen, dus niet heel gek dat we elkaar niet kenden en niet wisten dat er twee Groningers hierheen zouden gaan; wel raar om hier een oud huisgenoot te ontmoeten) beschouwen we echter ook maar als half Nederlands. Zoveel nationaliteiten samen in deze omgeving kan ik maar met een woord omschrijven: geweldig!

(AEGEE-)Groningers op het Rode plein.

Samen met Vincent, Franzi (een meisje uit Oostenrijk) en Petar (jongen uit Kroatie) was ik op vrijdag al hierheen gevlogen. Een goede keuze, want dat gaf ons de gelegenheid om een beetje te settlen, de stad en omgeving te verkennen en kennis te maken met de organiserende dames. In tegenstelling tot wat ik (onbewust) misschien toch wel een beetje verwachtte, bleken ze alles behalve gesloten en nors te zijn. Vanaf het begin was het ontzettend lachen met zijn allen. Dit resulteerde in dingen als het rondstampen in fonteinen en uit ons dak gaan op de dansvloer in een wilekeurige club. Vanaf het begin bleek Sint Petersburg echter ook typisch Russisch. Dat de metro om middernacht dichtgaat is natuurlijk niet zo gek. Het is wel een beetje onhandig dat je na 1 uur echter ook met een auto nergens meer heen kunt omdat alle bruggen tegelijk open gaan, vier uur lang... Dat betekent dat we (3 organiserende dames uit Moskou die de stad ook niet kenden en ik) meteen op de eerste avond opgesloten zaten aan de ene kant van de rivier (het centrum), terwijl de plek waar we sliepen aan de andere kant van de rivier was. Dit bood echter wel de gelegenheid om een van de hoogtepunten van de stad mee te pakken: het opengaan en open zijn van de bruggen, een enorme belevenis. Omdat de stad zo noordelijk is gelegen is het slechts twee uur per nacht donker (van 1 tot 3), maar in plaats van te gaan slapen loopt de hele stad dan uit om de bruggen te bekijken. Deze zijn versierd met eindeloos veel lichtjes, wat samen met alle mensen en ontzettend veel boten op het water zorgt voor een fantastische sfeer. Om dit echt te ervaren konden we na een beetje onderhandelen een speedboot (met bestuurder) huren om dit vanaf het water te beleven. Super gaaf en wat een eerste kennismaking met de stad! Omdat we toch wel moe waren van de reis en nog wat slaap mee wilden pakken, besloten we de sluiting niet af te wachten en toch maar te proberen een taxi te nemen. Het vinden van de taxi was totaal geen probleem. Je gaat hier langs de weg staan, steekt je hand omlaag en alle auto's blijken taxi's te zijn. Een welkome bijverdienste voor vrijwel elke Rus, maakt niet uit hoe laat het is of waar je heen wilt. Na een korte onderhandeling van de dames (die ook alleen het adres wisten) scheurden we al snel in een krakkemikkige Lada met een verschrikkelijke rotgang eerst door de stad. 40 km en meer dan een uur later was de stad nergens meer te bekennen en kwamen me allerlei doomscenario's voor ogen. Uiteindelijk bleek dit echter de enige manier om aan de andere kant van het water te komen, namelijk door in totaal 60 km te rijden naar de eerste brug die wel passeerbaar was en vervolgens aan de andere kant van het water weer terug.

Andere ervaringen tot nu toe zijn bijvoorbeeld dat ik meer mensen op straat rond heb zien lopen met beren, papegaaien, apen, slangen en enorme leguanen dan met honden. Verder dragen we als deelnemers elkeavond wel een iemand van de organitie naar huis omdat ze totaal de weg kwijt is en haar naam niet meer weet, dan wel haar lippenstift in haar mond stopt en aan probeert te steken bij gebrek aan een sigaret. Er wordt goed voor ons gezorgd. En natuurlijk de eerste kilometers met de trein. Inmiddels zijn we met de nachttrein in Moskou aangekomen en de trein hierheen is hetzelfde als die van de nog komende 5 nachten en 6000km. Oftewel veel zweten, net iets te kleine bedden, groot feest in de restaurant-vagon, Russen die overal met je op willen proosten, oude Russische vrouwtjes die maar door blijven tetteren in het Russisch en veel lol met elkaar.

Nederlanders voor de Transsib.

Gelukkig heb ik nog een (trein)reisje voor de boeg, want wat een ervaringen tot nu toe! Ik probeer elke een tot 2 weken een update te plaatsen, waarschijnlijk niet elke keerzo uitgebreid, en als ik de komende dagen tijd heb nog wat foto's bij te voegen.

Groetjes uit Moskva!

Spook op zomerstop?

2010-07-08T00:02:00.004+02:00

Wees niet bang, ik zal over jullie hoeden.

Terwijl sommige leden zich afvragen waar ik gebleven ben, heb ik mij gestort op studie, vrienden en voetbal (wie niet?). Is ook best belangrijk. Vooral dat laatste trouwens. Super! Voetbal kijken in van Diepen is uiterst sfeerverhogend, en het Nederlands elftal helpt daarbij ook een handje. (die we eigenlijk niet nodig hebben) Ze spelen goed, en ook al heb ik voorspeld dat Spanje zou winnen, geloof ik dat het mogelijk is zondag. Er liggen kansen bij de Spaanse verdediging, en wij hebben een fantastische voorhoede. Al denk ik niet dat iemand die de WK-poul in de gaten houdt, zal luisteren naar het advies van deze niet-ken(st)er. :-P Gezelligheid hoog, en na de wedstrijd kunnen we de uittocht van toeterende medefans zien. De spanning lijkt Nanne’s bieromzet nog niet omhoog te stuwen, maar ik doe me best, en anders houd ik het ook moeilijk vol met de spanning. Wat een oranje eensgezindheid. Ik denk dat het oranje kleuren van de site, de gebrekkige updates (he, het is zomer, niets moet, alles mag) mooi compenseren. Iedereen die even een tekort aan oranjekoorts voelt, kan deze meteen verhelpen door op bezoek te gaan naar –Haren.

Hoe lang geleden het is dat ik op dit weblog verscheen, valt af te leiden aan mijn negeren van de verkiezingsALV. Om daar nu nog te komen met een beschrijving van die wondere avond voelt misschien overbodig, maar ik doe het lekker toch. Ik zag, en met mij veel AEGEE’ers een bestuur vol capabele kandidaten. En hoewel er niet veel keuze werd geboden tussen verschillende smaken, smaakte het resultaat zo waar. Iedereen is volgens mij al best lang lid van de vereniging, en de oudere leden leken hier ook blij mee te zijn. Het obligate vragenrondje, wacht even, vragenspervuur, werd ook geopend. Meer inhoud of fun? (gaat om de juiste balans) Hoeveel punten wil je halen? (hier en daar, netjes verspreid, maar de vereniging gaat voor) Wat betekent AEGEE? (algemeen europees genootschap eventueel enzo - aan het Frans waag ik mij niet meer) Hoe ziet de toekomst van de Grono eruit? (de toekomst van papier is 2.0, get over it) Vanwaar de nationale organisate? (een beter Europa begint in Nederland)

De zomer is begonnen, en hoe! Heerlijk weer, minder verantwoordelijkheden, opladen voor een nieuw studiejaar, woei! Ik denk dat dit voor veel mensen het begin van een langere AEGEE-carrière zal betekenen. Summer Universities lijken de uitgelezen mogelijkheid te zijn om de kracht van het netwerk te leren kennen, de rede dat mensen hun zuidelijke landen ontvluchten te leren kennen (de hitte) of om op ramptoerisme te gaan naar Griekenland. ;-) Ook de SU in Groningen kan altijd wel wat handen gebruiken volgens mij, zelfs de handen die alleen goed zijn voor het innemen van grote hoeveelheden bier zijn welkom denk ik. Ik kijk uit naar Schiermonnikoog, als je alle verhalen moet geloven van voorgaande jaren gaat dat erg gaaf worden. En hoe kan het ook anders, met zwemmers in koude zee, vreemde spelletjes over het hele eiland, elkaar nauwelijks kennend in den beginne, Schierse jongens en meisjes versierend in de Toxbar. Daar kun je toch alleen gelukkig van worden?

(voor anderen betekent de zomer weer het begin van het overdenken van een nieuw begin in andere sferen, een reis kan als een koevoet mogelijkheden openbreken, om routine achter te laten en de geest weer te prikkelen, te weten waar je voor staat – een voorspoedige reis gewenst)

En daar is nog de foto. Wat kan ik daar nu over melden wat nog niet eerder is geschreven in al die comments, vraagt u zich terecht af? Niet veel. Al vallen er ook kanttekeningen te plaatsen over de inhoud van de opmerkingen, de ‘bumps’ vieren hoogtij. De foto raakt de grenzen van de goede smaak, en gaat daar vervolgens makkelijk overheen. Wat zulke obscene uitingen betreft kan ik mij goed inleven in de Chinese internetcensuur. Zij hebben het bij het rechte eind! (hoe kan het ook anders, met de kennis van bijna een miljard chinezen, weet je dat je moeilijk verkeerde beslissingen kunt nemen) Trouwens, de massaproductie van de vuvuzela door China lijkt op het oor misschien een slechte beslissing, maar functioneert slechts als exportproduct. Exporteur van gehoorsbeschadiging. Terug naar de foto. Ik heb spijt van al mijn commentaar, want nu wordt ik er constant op geattendeerd dat iemand op een foto heeft gereageerd waar ik ook op heb gereageerd. Oh, echt waar? Eens lezen wat X er aan toe te voegen heeft. Oh, niets. Mijn ervaring van een mannelijke tepel zal nooit meer dezelfde zijn, voor altijd van de kaart der mogelijke liefdesspelletjes gevaagd. Bedankt fotograaf! (wat Laura en Tepel doen moeten zij weten, maar wat de fotograaf bezielt heeft…)

Het lijkt wel of het organisatieteam (plus Robin) van deze competitie, van mij af willen. Het kan mij alleen niet lang genoeg duren. Ik weiger mijzelf bloot te geven! Alles kunnen schrijven binnen een vereniging is een groot goed – al kost het schrijven ook behoorlijk wat tijd. Eigenlijk zou iedereen een alias moeten hebben, daar wordt de vereniging een stuk meer open en wantrouwig door.

Wie is het Spook: de halve finale!

2010-06-30T16:35:00.004+02:00

Terwijl het Nederlands elftal nog tussen hoop en vrezen is over het bereiken van de halve finale, is die bij WihS al bereikt! De 6 overgebleven kandidaten hebben hun antwoorden weer keurig in ons digitale postvakje doen belanden, en de scores zijn berekend. Of wacht, nee. Iemand is vergeten de antwoorden in te sturen. Robin, hierbij een volkomen verdiende faal.

Van de overige 5 valt er dus nog maar 1 af. Er zaten weer opvallende keuzes tussen. Er zijn risico's genomen, er zijn gokjes gewaagd. Maar er kan er maar 1 de echte verliezer van deze ronde zijn. We mogen met z'n allen zwaaien naar Govert Nieuwhof! Het was ons een waar genoegen om je er bij te hebben. We hebben gelachen om je antwoorden, maar jou Spook eindigt hier.

Met de laatste 4 kandidaten wordt 'la grande finale' gespeeld, hoe en wanneer volgt spoedig!!

Speciaal voor ons zusterweblog

2010-06-28T23:23:00.004+02:00

Nadat, tot grote spijt van ondergetekende, wederom mijn huis werd getrashed voor een avondje BBQen en biertjes doen om de overwinning te vieren, bleek Groningen te beschikken over een tot nu toe onbekende straat waar met name ons zusterweblog blij mee zal zijn. Wij presenteren u:

Dorus Rijkers, het grote idool van ons zusterweblog AEGEE-Drienerlo, is ook bekend in Grunn.

Kijken hoe lang het bordje er nog hangt...

Rauchen mit Robin: Es war ganz geil

2010-06-23T16:31:00.004+02:00

Es war schon eben warten auf die neue 'Rauchen mit Robin'. In überleg mit das Senaat ist die Beslissung genehmen 'Rauchen mit Robin' een zweiwochelijkse Column zu machen. Aber ja! Es war ganz geil gesternabend. Aber warum bin ich nou in het Deutsch aan het schreiben? Das hat zu machen mit een Spelletchen 'mexen' gesternabend. Das Spelletchen hat resultiert in das man zuerst nur Franszösisch und später nur Deutch sprachen müssen sollen werden. Es hat geleit zu enkele hilarischen Aussprächen, zum Beispiel: "Ich sprache nur Steinkohledeutsch", "Es geht schön helemaal nergens mehr über", "Wenn man drie min vier doet, wieviel man denn überhaupt.", "Sind wir da doch wieder ingetaund.", "Wo ist meine Fahrrad?" und natürlich hatten vielen es nicht gewüsst.

Oké, genoeg Duits voor een dag. De borrel van dinsdag jongstleden dus een ware broedplaats voor slechte Franse en Duitse teksten. Het was alweer de een na laatste borrel voor ons zomerreces. Dat was genoeg reden voor een aantal om er voor te kiezen een legio drankspellen uit de kast te halen. Naast het mexen was er tijd voor het zesglazenspel, waardoor mijn geheugen betreffende het vervolg van de avond enige haperingen vertoond. Belangrijke dingen zijn wel onthouden, uiteraard. Want wat is een drankspellen avond zonder een fatsoenlijk potje kingsen? Daarbij werd er direct met glazen gegooid door een nieuw gezicht, in al zijn enthousiasme. We zullen het hem maar vergeven.

Trouwens dat WK zorgt toch een nationale verbroedering. Ineens gaan Ajacieden en Feyenoorders hand in hand, als ware het kameraden. Dat laatste hoeft overigens niet altijd positief nieuws op te leveren. Zoals gisteravond, toen Nauta en Oderkerk samen staand op de bar aankondigden dat hun relatie niet meer bestond, hand in hand. Ze wilden laten zien dat ze kameraden bleven.

Und, lögischerweis, das Plätchen von die Woche:

Inmiddels binnen -Europe: een verenigingslied

2010-06-21T19:27:00.000+02:00

Op de mailinglists is, met dank aan-Delft en -Leiden, een discussie aan de gang over een verenigingslied voor AEGEE. Goed verhaal, goed idee! Inderdaad, nu even zorgen dat er ook nog iets goeds uitkomt. Na initieel een aantal negatieve reacties, is de algemene consensus dat er een aantal mensen mee aan de slag gaan. Even een overzicht van wat er tot nu toe ter inspiratie langs is gekomen op de mailinglists.

Voorstel van de Esten. Ik weet het zo net nog niet...

Nog altijd bekend in Groningen maar, gelukkig, blijkbaar vergeten in de rest van Europa. In lang vervlogen tijden ooit een keer ingezonden door een oud CD. Die hebben in ieder geval iets overgehouden aan hun bestuursjaar: eeuwige ~~roem~~ schaamte.

Beide bovenstaande hebben in ieder geval twee overeenkomsten: het doet pijn aan je oren en je wordt er niet echt blij van. Gelukkig is aan dat laatste wat te doen. Paulus was namelijk zo vriendelijk het clublied van -Amsterdam met Europa te delen.

Je kunt er veel over zeggen, maar het is wel een vrolijk nummer en het sluit helemaal aan bij het Flagship Project dit jaar: Beyond Europe!

AEGEE-Haren feliciteert het nieuwe board-elect

2010-06-16T17:57:00.002+02:00

Na een ~~avondje~~ nachtje ALVen zijn we eruit. Het is wederom gelukt om een fantastisch Bestuur te benoemen, een groep die volgens mij nu al staat te trappelen van ongeduld om te beginnen. Marleen, Sygrit, Govert, Anne, Titus en Dorine gefeliciteerd! Voor de mensen die met deze groep nog niet zo bekend zijn, een kort voorstelrondje.

MH - Eén van de twee Europese kanonnen van AEGEE-Grun, volgend jaar President en vooral groot voorstander van AEGEE-Nederland (red: dat horen wij graag)

SA & AW - Respectievelijk een ontzettend bezige bij en volgend jaar typkip met een ongekend aantal aanslagen per minuut en verantwoordelijke voor de "Europese Affaires" volgend jaar, met het netwerken zit het wel goed.

TH & GN - Docent in opleiding die al landelijke bekendheid genoot als bestuur voordat hij gekozen was gaat zich bezig houden met het lokale gebeuren. Het pand-huisdier junior gaat volgend jaar de financiën beheren en heeft, als hij de sleutel van het kantoor eenmaal krijgt, eindelijk een kamer in het centrum. Dit zorgt wel voor een vacature voor zowel een nieuw pand-huisdier als een nieuw lid voor de OWC-cie.

DW - Met haar frisse charmante jonge onschuldige lach en uitstraling gaat ze ervoor zorgen dat iedereen die past bij AEGEE ook daadwerkelijk lid gaat worden. Een kei in acquisitie en integreren met externe contacten!

Nogmaals: gefeliciteerd en maak er een fantastisch jaar van! Voor een topstuk over Verenigingen, Bestuur en besturen, leerprocessen en weblogs wil ik graag dit in mijn ogen toch wel verplichte stuk en nu al klassieker van mijn geestelijk AEGEE-vader Simon de Hartog, geciteerd door ons zusterweblog AEGEE-Drienerlo, aanraden ter inspiratie.

Tenslotte wil ik nog graag even onze aspirant, Robin, feliciteren met deze fantastische dag waarop hij welgeteld 20 lentes jong is geworden! Gezien zijn fysieke staat bij de afterparty gisteravond zal hij er echter helaas niet al teveel van meekrijgen.

Wie is het Spook? Deel IV

2010-06-13T10:53:00.002+02:00

En... om een beetje studie-afleiding te hebben en er een beetje vaart achter te blijven zetten: 15 vragen over het Spook:

1. Wat is het geslacht van het Spook?

A. Man

B. Vrouw

2. Wat heeft het Spook gestemd?

A. D66

B. SP

C. VVD

D. GL

E. Anders
F. Niet

3. Waar gaat het Spook heen op vakantie?

A. Spanje

B. Frankrijk

C. Italië

D. Duitsland

E. Anders

4. In welk jaar is het Spook begonnen met studeren?

A. 2004

B. 2005

C. 2006

D. 2007

E. 2008
F. 2009
G. Anders

5. Waarheen is het Spook geweest voor studie?

A. Aruba

B. VS

C. Japan
D. Engeland
E. Niet

6. Was het Spook aanwezig bij de workshop stemmen?

A. Ja

B. Nee

7. Wie gaat het WK winnen volgens de persoon achter het Spook?

A. Nederland

B. Duitsland
C. Spanje
D. Argentinië
E. Brazilië
F. Een ander land

8. Gaat het Spook op SU?

A. Ja

B. Nee

9. Waar is het Spook op dit moment mee bezig?

A. Vakantie vieren

B. Ingewerkt worden als Bestuur

C. Tentamens

D. Stageplek zoeken
E. Een combinatie
F. Geen van bovenstaande

10. Wat zijn Spooks plannen met AEGEE volgend jaar?

A. Bestuur

B. Commissie
C. Adviesorgaan
D. Met pensioen gaan

11. Wanneer heeft het Spook voor het laatst iemand van AEGEE geregeld?

A. Juni

B. Mei (oa. Trailer Trash)

C. April
D. Maart
E. Daarvoor of niet

12. Was Spook bij het afscheidsfeest van Alie?

A. Ja

B. Nee

13. Wanneer was het Spook voor het laatst in het buitenland?

A. Mei

B. April

C. Maart

D. Februari

E. Januari

F. Vorig jaar

14. Is het Spook Nederlander?

A. Ja

B. Nee

15. Wie is het Spook?

...........................

Succes!

Owja, deadline: ASAP!

De maandag met AEGEE-Haren

2010-06-11T23:14:00.001+02:00

Zoals inmiddels misschien bekend is het elke maandag ~~dispuuts~~weblogavond bij AEGEE-Haren. Meestal wordt deze ingeluid met een BBQ, soms in Haren, soms ook in Haren-Noord om vanaf een uur of 10 à 11 een biertje te drinken op het goede begin van de week in de Pintelier.

Omdat aanstaande maandag onze nationale trots speelt, zal deze keer het festijn eerder aanvangen. In de -Grunn stamkroeg Van Diepen wordt voetbal gekeken en natuurlijk is AEGEE-Haren daarbij. Wij nodigen jullie natuurlijk van harte uit om bei zu sein und mit zu machen! Daarna zal ondergetekende even een tentamen inkoppen, waarna de dag afgesloten zal worden met een overwinnings/afterstudie-pilsje in de eerdergenoemde Pint. Tot maandag!

Presentatie van het Spookbestuur

2010-06-09T10:19:00.005+02:00

Deze keer eens geen opsomming van de bijgewoonde activiteiten, er was trouwens ook weinig te melden. Ik kijk uit naar de presentatie van een nieuw bestuur. Niet dat die oude nu zo slecht is, die voldoet prima, maar omdat ik de mening van de volgende nog kan beïnvloeden. Bij deze stel ik aan u, lezers, een bestuur voor dat wil bezuinigen en keuzes maakt. (I know you love it!)

Puntje: al die Engelse namen zijn te weinig Europees. Of we kiezen voor de taal van de EU, of we kiezen voor Nederlands. Mijn voorkeur gaat uit naar het Frans. Voor alle posities, of de commissies die daaronder vallen, worden suggesties gedaan. Van sommige weet ik niet waar die onder vallen, waarvoor sorry, maar verbeteringen zijn welkom. Ik hoop dat ik niets ben vergeten.

La présidente: fantôme une. Een goed verhaal, daar staat de voorzitter voor, visie, wat wil zij met de vereniging? Het maakt niet veel uit welke visie het bestuur uitdraagt, groter, gezelliger of Europezer. Dit bindt het bestuur samen, ook een taak van de voorzitter naast bestuursweekendjes. Je hoeft niet alles samen te doen. Taakverdeling is strikt, waardoor je in een jaar meer punten kunt halen, terwijl je even veel doet, maar efficiënter. Zo willen meer mensen het bestuur in en hebben we elk jaar iets te kiezen op de ALV. Presentatie is natuurlijk belangrijk voor een voorzitter, en dit is onderwerp 1 voor local training course. Meer volgen, want er is veel expertise binnen de vereniging te vinden, te veel om iedereen het hele jaar door wielen te laten uitvinden. Een voorzittersoverleg is ook een goede manier om ervaringen te delen, misschien kunnen we dat verplicht stellen aan commissievoorzitters? Soms moet je mensen dwingen omdat je beter weet wat goed voor ze is. Deelname hieraan komt dan bij de sollicitatie al naar voren.

Secrétaire: fantôme deux. Een secretaris moet snel kunnen typen, een computernerd lijkt me dan ook het geschikst voor deze plek. Eigenlijk moet de secretaris ook vooral gezellig zijn, omdat hij geen taak heeft behalve het naar de zin maken van andere bestuursleden. O, jee, hij heeft ook de Gronoloog in ze’n portemonnee. Wat doen we daar dan mee? Papier is zo 20e eeuw. Ik stel voor het blaadje te vervangen door een weblog. Hiervoor wordt wel nog steeds een commissie vastgesteld, die gezamenlijk afspreken wie welke activiteit verslaat, wie AEGEE-mensen wil interviewen/recenseren, over –Europe schrijft, acquisitie doet (dit weblog krijgt ook aanbiedingen), of gewoon zijn ei wil droppen. Rijmpjes worden verboden. De fijne layout laten we over aan Jochem: Grono en 2.0 liggen dicht bij elkaar. Voordelen van deze manier: direct, meer interactie, minder kosten. Ik zeg: doen. Nadeel is wel dat niet betrokken leden er niet meer worden geconfronteerd worden met hun coole vereniging. Daarvoor hebben we de Eurobserver. Vier keer per jaar bij iedereen op de mat, en per post bezorgd, met het weblog in het groot bovenaan de pagina.
Bezuinigd: €1.000

Un trésorier Asean: fantôme trois. Die hebben we nodig. Met rekenmachine en economie studie, bedrijfskunde is ook goed. In ieder geval iemand met een financiële achtergrond. Iemand het liefst ook die commissies kort houdt. Een centraal penningmeesteroverleg om iedereen de basis uit te leggen. Omdat ik niet weet wat de penningmeester doet naast de bonnetjes bijhouden, nog een wille-keurige opmerking. Elk jaar een extra (inhoudelijke) activiteit voor mensen uit Europa. Net als y-vote?, exchange en volgend jaar de owc. Dit is een leuke manier om geld te krijgen uit Europa, en ons in Groningen Europees neer te zetten. Het kan ook groter. Zulke evenementen brengen de local dichter bij elkaar: gemeenschappelijk doel en allemaal leuke mensen over de vloer. En zo leer je ook nog mensen uit heel Europa kennen.
Bezuinigd: tijd.

Affaires locales: fantôme quatre. Een spil in de vereniging, om de integratie van –leden te bevorderen. Elke week kunnen er activiteiten worden georganiseerd, door commissies en genootschappen. Op deze manier heb je leden echt iets te bieden, en worden mensen meer betrokken bij de vereniging. Het hoeft namelijk niet de tweede vereniging te zijn voor mensen. Een vaste avond hebben we al. Volgens mij zijn er nu geen actieve genootschappen over. Dat moet veranderen, het kunnen een soort themadisputen worden. Europaartjes blijven bestaan en doen gezamenlijk mee aan activiteiten. Integreren kun je leren. Drankspelletjes uit heel Europa. Het ruilspel kan wel wat serieuzer. Als introductie-activiteit krijgen groepjes twee weken om te ruilen, het ruilspel beginnend bij een rode paperclip. Kan veel naamsbekendheid opleveren. Ik ben nu al benieuwd wat het resultaat zal zijn. ALV’s gaan met een schaakklok, en zullen nooit meer na twaalf uur afgelopen zijn. Inhoudelijke activiteiten alleen wanneer daar draagvlak voor is, de cultcie is wat dat betreft geslaagd. Een politiek genootschap (bestaat dit echt?), zal ook helpen AEGEE neer te zetten als inhoudelijke vereniging. Activiteiten kunnen zichzelf bedruipen.
Bezuinigd: -

Relations publiques: fantôme cinq. Reclame is het belangrijkste wat er is. Hoe maak je de vereniging zo groot en bekend mogelijk? In de eerste plaats natuurlijk door gave activiteiten: verre liftwedstrijden, ruilspelletjes en Summer Universeties. Ik denk dat sponsoring nog steeds goed te vinden is, meer rijst, minder grono-advertenties. Er zijn vast bedrijven gericht op jongeren die wel iets zien in die verre lifttocht, het spreekt toch tot de verbeelding. Iedereen maakt foto’s gedurende de race, met iets van de sponsor aan/op/in de hand of op de neus. De estafette kan ook wel met een groot opvallend doorgeefobject: winnen doen we toch niet. Geld verdienen zo wel. Zo snel het weblog begint te lopen (veel artikelen, bezoekers en interactie) zullen daar ook genoeg bedrijven interesse naar hebben. Met de algemene AEGEE-flyer kun je om de paar weken op bekende plekken in Groningen flyeren. Op deze manier werk je langzaam aan een betere naamsbekendheid, en staan mensen niet verbaasd wanneer je ze een mooie vakantie aanbiedt. (of wel de rijst willen, maar niet de flyer) Zoveel mensen zeggen ‘had ik AEGEE maar eerder in mijn studententijd leren kennen’, dan zeg ik: zonde.
Extra inkomsten: €500

La affaires European: fantôme six. De Europese zaken gaat zich meer richten op het organiseren van activiteiten uit Groningen. Meer liftwedstrijden, met een uitgebreid programma in de plaats van bestemming. Ook wordt er elk jaar een hard-core wedstrijd geplanned. Lang van te voren bekend, naar een verre bestemming, een soort Iron man, maar dan anders. Bukarest of Kiev lijkt me een mooi eerste doelwit – oostelijker kan ook. Iedereen neemt anderhalve week vrij. Daar kun je wel een speciale prijs voor de winnaar aan vastbinden, dat kost extra, maar dan heb je ook wat. De vereniging krijgt zo wel meer aanzien en aanspraak in Groningen. Is ook goede integratie met teamgenoot, en rest van de die-hards. De SU is goed zoals ie is, denk ik. Misschien kunnen we daar nog meer geld voor uittrekken? Zodat ze een keer extra kunnen roeien? Of we moeten een betere manier zien te bedenken om subsidiepotjes enthousiast te maken.
Extra kosten: €500

Wie is het Spook: uitslag ronde 3

2010-06-08T16:54:00.004+02:00

Na een gezellige BBQ in Haren, met een kleine opdracht voor de deelnemers om elkaar te leren kennen was het tijd voor een nieuwe ronde vragen. Met de gebruikelijke vertraging hebben alle antwoorden ons inmiddels bereikt en kunnen wij aldus de uitslag geven.

Door deze AEGEE-eske traagheid hebben we inmiddels al heel wat blaadjes van de kalender mogen scheuren, zodat de zomer snel nadert. Om te voorkomen dat dit spel over de zomer heen getild zal moeten worden heeft de spelleiding in haar onmetelijke wijsheid besloten vanaf nu 2, jawel 2 (waarom is er geen hoofdletter vorm van getallen?) mensen af te laten vallen per ronde.

Na uitvoerige bestudering van de antwoorden, is de jury tot een oordeel gekomen. De eerste afvaller was niet moeilijk te bepalen. Haar beviel de BBQ in Haren wat minder. Vrouwen met furie moet je niet tegen je in het harnas jagen, en zij besloot de antwoorden voor zich te houden. De tweede afvaller had al een tijdje een nadeel, hij woont niet in Groningen of Haren. Het is hem tot nu toe gelukt, maar vanuit Tukkerland heeft hij nu toch echt te weinig kennis van zaken.

U raadt het al, de afvallers van deze ronde zijn:

Lisanne Roossien

Tim Klifman

Zo blijven we nog over met:

Anne Gerrits
Anne Wensveen
Ewout van den Berg
Govert Nieuwhof
Robin Weber
Sygrit Andringa

Binnenkort volgt weer een ronde!

Borrelweek deel III

2010-06-04T22:58:00.005+02:00

Gisteravond stonden Drienerlo en Enschede op het programma. Bij Amersfoort, in de trein richting het Oosten, maar even naar Paulus gebeld om na te gaanof er inderdaad geborreld werd bij het torentje. En jahoor, de hele bende zat er al. Een kleine twee uurtjes later kon ook ik aanschuiven voor mijn eerste Drienerborrel. De Heeren hadden waren inmiddels al wat minder enthousiast over nog meer bier maar lieten zich redelijk makkelijk overtuigen voor een laatste rondje witbier in de zon. Daarna was het, zoals het AEGEE-Drienerlo betaamt, tijd voor onverantwoord vermaak. Geen idee of de wegpolitie de alcoholpromillages goed zou hebben gekeurd, laat staan een niet APK-gekeurde auto, maar de Trabant werd van stal gehaald en de Campus onveilig gemaakt. Blijkbaar gelden alle gewone regels niet op de Campus want het werd natuurlijk weer een ravage.

Na een wild ritje waarbij het mij leuk leek om op het dak van de Trabi mee te rijden (dan is 50 à 70 km/uur toch best wel hard) besloot ik toch maar af te zien van het heftigste gedeelte van de rit, waarbij dwars door een aantal stoelen van een terras heen werd gereden. Gelukkig was ik zo slim vlak voor de impact bij het terras van het dak af te springen en al mijn spullen, waaronder laptop, lekker op het dak van de auto te laten liggen. In een noodgang scheurde de Trabi nog een paar rondjes over de Campus, terwijl ik probeerde de auto in het oog te houden en alleen maar kon hopen dat mijn laptop niet van het dak af zou vliegen. Gelukkig stelde een belletje met Klif mij weer volledig gerust: hij verzekerde mij dat mijn laptop het tot dan toe gered het en het daarna ook nog wel zou redden. Hij kon het weten. Hij lag namelijk in de kofferbak en had volledige controle over de situatie, ahum.

Drienerauto met "comfortabele" zesde zitplaats boven op het dak.

Tot grote vreugde van de huisgenoten van Paulus (“Waarom zitten jullie hier nou altijd?” “Nou, omdat het de enige plek op de campus is waar we terecht kunnen.“) werden bij hem thuis vakkundig enkele bakken spareribs en friet naar binnen gewerkt en bleek de Trabant werkelijk van alle markten thuis. Naast het feit dat de motorkap prima dienst deed als eettafel vond Klif het noodzakelijk zijn wekelijkse portie sport uit te oefenen door over de auto heen te lopen en bleek één of andere idioot bereid om 500 euro te betalen voor deze gammele bak. De discussie ging al snel over hoeveel euro's minimaal voor de Trabant gevangen diende te worden (“Als we er maar een alternatief vervoersmiddel van kunnen kopen”, “Als het te weinig is doen we het niet want het is veel te leuk om dit ding af te blijven rossen op de Campus”) en in hoeverre deze nog verminkt mocht worden met het oog op een eventuele verkoop, een teken voor mij dat het tijd was om mijn teamgenootjes van squashen op te zoeken die inmiddels ook op de Campus gearriveerd waren.

Na met mijn team de bijzonder karige opening van het GNSK, de eigenlijke reden van mijn bezoek aan Enschede, te hebben bijgewoond heb ik snel even de trein van Drienerlo naar downtown Enschede gepakt. Al snel liep ik over de Oude Markt en wilde ik Asterion binnenlopen, ware het niet dat de drempel werd geblokkeerd door een grote groep mensen in Oranje t-shirts. Schrikbeelden van vervelende flyeraars voor de U-Raad die de toegang tot de UB blokkeerden schoten door mijn hoofd. Maar nog voordat ik de mogelijkheid had gehad een aangeboden flyer te negeren kreeg ik een gratis biertje in mijn handen gedrukt. Flyers voor de U-Raad, want daarvoor was het wel degelijk, doen ze blijkbaar niet aan in Enschede; ze gaan gewoon met een mobiele tap voor de studentensociëteit staan om ter promotie bier uit te delen. Om het hele verhaal nog compleet te maken werd zo nu en dan een iPad tevoorschijn getoverd zodat ook meteen gestemd kon worden. Als de SOG, Calimero en het GSb dat in Groningen nou ook eens zouden doen!

Over Asterion zelf kan ik kort zijn. Heel veel meer dan even sfeer proeven, een biertje adten en me verwonderen over de grote aantallen dames (er was een half-lustrumfeest van het plaatselijke damesdispuut Quenouille) en het kleine aantal aanwezigen van AEGEE-Drienerlo zat er niet in omdat de laatste bus terug naar de Campus alweer ging en ik daar toch wel graag bij wilde zijn. Paulus bleek te zijn neergeploft op zijn huisfeest en nooit meer de weg naar buiten te hebben gevonden en opa Klif zou wel te oud en te vermoeid zijn geweest voor een feestje, dus uitgebreid borrelen moet maar even wachten tot de volgende keer. Gelukkig is het Bestuur van –Grunn zo vriendelijk geweest om ze allemaal uit te nodigen voor onze pre-SU BBQ in het Hoge Noorden waar ze dan ook positief op geRSVPed hebben: de volgende afspraak staat dus al.

Edit 6/6/2010. 21:19 uur: Spellings- en zinsbouwcontrole CHECK

Borrelweek deel II

2010-06-03T19:01:00.002+02:00

Na een, voor mij korte, borrel van –Grunn dinsdag, voor een verslag zie de Roken met Robin van deze week, was het gisteravond tijd voor deel II van de borrel-triatlon die ik deze week in den landen maak. Eigenlijk een spontaan samenvloeisel van visa (Rusland, Mongolië en China in één keer bij het visumburo: geen gezeik iedereen rijk, vooral zij) scoren in Amsterdam, na een jaar weereens mijn tandarts in Hilversum met een bezoek vereren en het GNSK Squash dat zich morgen en zaterdag afspeelt in Enschede, die tot gevolg heeft dat ik deze week naast de Groninger borrel ,met workshop over de verkiezingen vooraf, woensdag even het Pre-event van het congres over de milenniumdoelen en wederom een borrel in Utrecht meepak om donderdag af te sluiten met een Drienerborrel/diner en een bezoekje aan Asterion voor de borrel van –Enschede. Dat is pas van het netwerk gebruik maken lijkt me zo.

Gisteren stond dus Utrecht op het programma. Na redelijk fashionably late op de inmiddels bekende (zie hier en hier) boot aan te zijn gekomen was het tijd voor cultureel verantwoorde verhalen. Wat ik er halverwege de presentatie binnenlopend nog van meekreeg is dat –Utrecht, in het kader van het flagship project van –Europe, de incoming exchange organiseert voor de mensen die uit Zuid-Afrika en India naar Europa komen.

Exchange, niks bijzonders toch? Nouja, er zit een beetje inhoud aan gekoppeld: een stuk of acht millenium doelen. Maar dat was blijkbaar te makkelijk. Daarom maken ze er één groot congres van waar deze doelen worden besproken. Extra deelnemers zijn natuurlijk welkom, dus de ambitie van –Utrecht is om te gaan voor 1000 deelnemers. U leest het goed, er staat niet twee en ook niet één nul teveel: DUIZEND deelnemers. Aan ambitie in ieder geval geen gebrek. Daar kunnen we nog wel wat van leren in Grunn. En als het ze ook nog eens gaat lukken in Utrecht... dan kunnen we nog meer van ze leren. Het verantwoorde gedoe werd afgesloten met een film over bijzondere talenten uit de townships in Zuid-Afrika die dit talent aangrepen om zich uit deze situatie te ontworstelen. En natuurlijk precies halverwege…. verstoort –Enschede het hele verhaal met een opblaaskrokodil.

De opblaaskrok inclusief de ConferenCie van -Utreg. Als je een krokodil in toom kunt houden met 5 man/vrouw, dan is ruim 50 buitenlanders vast een eitje.

Het bleek te gaan om een tegenprestatie met betrekking tot de afgelopen NWM en de krokodil werd dan ook vol enthousiasme aan de verantwoordelijke commissie aangeboden na een erg soepele overgang van aangrijpende film naar oerhollandse stampmuziek. De avond is nooit echt op gang gekomen. Veel meer dan gewoon gezellig werd het niet, maar het bier vloeide (dankzij of ondanks Muriël, dat is een beetje onduidelijk) dus eigenlijk was er geen probleem. Omdat de leegloop iets eerder inzette dan verwacht werd de Praes snel op de bar getakeld voor een barpraatje. Natuurlijk werden de gasten van andere locals verwelkomt: -Grunn (ik), -Enschede (van de krokodil) en –Delft (Timo). De congres commissie ging ook nog de bar op en bedankte wederom dezelfde locals in dezelfde volgorde voor hun aanwezigheid, net als de galacommissie . Ook die bedankten wederom –Grunn als eerste voor het bijwonen en opvrolijken van hun gala. Het is natuurlijk buitengewoon logisch dat –Grunn elke keer als eerst wordt aangekondigd: er gaat immers niets boven Groningen, maar de uitleg van Isaac, de praes van –Utrecht wil ik jullie toch niet onthouden: "Dat is toch logisch, dat is gewoon op volgorde van het alfabet." Juist, de G komt blijkbaar voor de E, in Utrecht.

Toen een paar schattige jongedames van een damesdispuut, Zauven-is-ja Moo i-ja (oid), op de bar klommen werd wederom –Grunn als eerste bedankt. Wederom voelde ik me natuurlijk gevleid, maar....Zo onschuldig als ze leken, waren ze toch eigenlijk niet. De reden was namelijk dat er een attribuut gebrast was, en wel mijn –Grunn vest. Een vest? Ja, een vest. In Utrecht schijnt het niet gewoon te zijn om attributen te brassen dus het is niet heel gek dat de spelregels van dit festijn hier nog niet helemaal zijn doorgedrongen: persoonlijke objecten kun je niet brassen. Of nouja, het kan wel, maar dat doe je gewoon niet. Maar goed, ik ben natuurlijk ook niet de kwaadste: vooral niet omdat ik als tegenprestatie hun dispuutslied moest zingen. Nou weet ik niet hoe bekend mijn zangkwaliteiten zijn bij de gemiddelde lezer van dit blog, maar volgens mij is het aanhoren van mijn zangkunsten een grotere prestatie dan mijn capaciteiten om een op een blaadje gepende songtekst op muziek mee te bleren. Dit gebeurt over het algemeen namelijk meer buiten de maat dan erop. Maargoed, zo gezegd zo gedaan dus al snel had ik een stuk papier met een tekst in mijn handen, stond de tune op de achtergrond aan en schreeuwde ik schoor mee:

Wij zijn de dames van Ali Baba's strand

We houden van avontuurtjes ook buiten Nederland

Vriendschap voor het leven, dat gaat echt nooit meer stuk

En dankzij AEGEE Utrecht want daar startte ons geluk...

Ja wij zijn Zauvijek Moja

Allereerste dames dispuut

La la la la la, Zauvijek Moja

Alle mannen roepen: "dat ziet'r lekker uut!"

Dit alles op de melodie van "Mooi man" van Mannenkoor Karrespoor, probeer het zelf maar eens!

Het bleek dat er ook enkele rustmomenten in de maat/tekst zaten. Wist ik veel! Gelukkig zongen vanaf regel twee de dames zelf ook met gouden keeltjes mee en was deze penibele situatie dus slechts van korte duur zodat ik al snel mijn vest weer in ontvangst kon nemen.

~~Zingen.~~ Poging tot zingen.

Helaas bleken andere mores wel degelijk fatsoenlijk nageleefd te worden bij –Utrecht: toen ik een zeiknat oor had omdat daar een glas water in leeg gekieperd was realiseerde ik mij dat ik met mijn rug naar de bar stond. Puntje voor Isaac.

Na nog enkele falende pogingen om de eerder op de avond aangeboden opblaaskrokodil te brassen en mee te nemen naar Groningen, danwel terug te slepen naar Enschede, was het tijd om de borrel te verlaten. Een keuze waar mijn tandarts vanochtend om half negen vermoedelijk erg blij mee was, aangezien die nu al een beetje dubieus keek toen ze mee kon genieten van de geur van het gisteravond genuttigde gerstennat.

Vanavond staan voor mij Drienerlo en Enschede op het programma en naar ik begreep reist er ook een delegatie Groningers naar Tilburg om daar een borrel/feest te trashen. Kortom, het gaat weer goed met de (Europese) integratie.

Edit 6/6/2010, 21:00 uur: Foto's toegevoegd en zinsconstructie- en spelfouten eruit gehaald.
Edit 6/6/2010, 23:52 uur: Melodie toegevoegd.

Roken met Robin: 'Driedaagse van de Panne'-voetbal

2010-06-02T13:02:00.007+02:00

Tijd voor een nieuwe woensdag. Tijd voor een nieuwe editie van 'Roken met Robin'. De wekelijkse column van AEGEE-Haren waarin helder onderscheid wordt gemaakt tussen hoofd- en bijzaken. Alleen het neusje van de zalm, de meest relevante informatie, de topje van de ijsberg, de belangrijkste feiten en scherpst doordachte meningen komen aan bod deze week.

Hij had eindelijk nieuwe schoenen! Jawel, eindelijk waren brandschone, witbeveterde, helemaal hele, niet pratende patta's te vinden aan mijn voeten. Op herhaaldelijk verzoek van mijn ouders, mijn werkgever, de gehele Exchange commissie en enkele Exchange deelnemers overigens. Het is een prettig 's avonds te gaan slapen met de gedachte dat er gelukkig nog mensen op deze aardkloot rondlopen die zich bemoeien met de staat van mijn schoeisel. Allen bedankt!

Een nieuw onderdeel op AEGEE-Haren is in het leven geroepen door Hoekstra, Zomers Vermaak. Laat ik vooropstellen dat ik altijd al fan ben geweest van vermaak. En welk seizoen is nu geschikter voor vermaak dan de zomer. De aftrap werd genomen met een heuse WK-poule. De meningen betreffende de wereldkampioen voetbal 2010 zijn nogal divers. Verrassend genoeg is Nederland de meest gekozen winnaar door liefst 3 analisten. Andere helderzienden wezen naar Portugal, Argentinië, Brazilië, Engeland, Italië en, hoe kan het ook anders na de blamage van gisteravond, Ghana. Het wordt hoe dan ook een open strijd.

Echter, er zal maar een voetbalkenner met de mysterieuze hoofdprijs van de SportCie er vandoor gaan. Precies, dat ben ik dus. Er is toch maar een iemand binnen -Grunn met meer voetbalknowhow dan Aad de Mos, Louis van Gaal en Johan Derksen bij elkaar. Om echt goed WK uitslagen te kunnen voorspellen, moet je natuurlijk zelf ook op niveau hebben gevoetbald. Bovendien dient er rekening gehouden te worden met begrippen als voetbalgogme, circulatievoetbal, derde man vrij spelen, tussen de linies spelende spelers, woonerfvoetbal, scorebordjournalistiek en 'Driedaagse van de Panne'-voetbal. Als je geen van de voorgaande begrippen begrijpt, kun je wel inpakken tegen de gelouterde voetbalwaarzegger, zoals ik die uiteraard pretendeer te zijn.

En ik heb een leuke hoor! Het plaatje van de week:

Wie is het Spook? Deel III

2010-06-01T13:25:00.001+02:00

Ik kan er lang over zijn, maar het kan natuurlijk ook gewoon heel kort. Voor de overgebleven kandidaten: 15 vragen over het Spook:

1. Wat is het geslacht van het Spook?

A. Man

B. Vrouw

2. Hoe oud is het Spook?

A. 18

B. 19

C. 20

D. 21

E. Jonger of ouder

3. Bij welke studie staat het Spook op dit moment ingeschreven?

A. Psychologie

B. Journalistiek

C. Filosofie

D. Internationale Betrekkingen en Internationale Organisatie

E. Informatica

F. Anders

4. Hoe ver is het Spook met zijn/haar verst gevorderde studie?

A. Nog geen Bachelor

B. Bachelor of Science

C. Bachelor of Arts

D. Master

E. Geen van allen

5. Heeft Spook een relatie?

A. Ja

B. Nee

C. Eigenlijk wel, maar het is nog niet officieel

6. Was het Spook aanwezig bij de BBQ en activiteit in Haren vorige week?

A. Ja

B. Nee

7. Als hoeveelste kwam het Spook bij de spelleiders?

A. Als eerste

B. Als tweede

C. Als derde

D. Als vierde

E. Als vijfde

F. Als zesde

8. Had het Spook lol in de activiteiten in Haren?

A. Ja

B. Nee

9. Hoe is het Spook naar Haren gekomen?

A. Op de fiets

B. Met de bus

C. Met de trein

D. Het Spook was er niet

10. Stelt het Spook zich op de ALV kandidaat voor Bestuur?

A. Ja

B. Nee

11. Is het Spook op dit moment organisatorisch bij activiteiten van AEGEE betrokken?

A. Ja, het Spook heeft iets georganiseerd/ gaat iets organiseren in mei en/of juni

B. Ja, maar deze activiteit is al lang geweest/ moet nog komen in de zomer

C. Nee

12. Was het Spook aanwezig bij de exchange?

A. Ja, als organizer

B. Ja, als participant

C. Ja, maar alleen bij een inhoudelijke activiteit

D. Ja, maar alleen op een feest

E. Nee

13. Wanneer was het Spook voor het laatst in het buitenland?

A. Mei

B. April

C. Maart

D. Februari

E. Januari

F. Vorig jaar

14. Was het Spook op de Trailer Trash party?

A. Ja

B. Nee

15. Wie is het Spook?

...........................

Succes!

Zomers vermaak: de WK-Pool

2010-06-01T11:23:00.006+02:00

Terwijl je vrienden op SU zijn, je familie wel een ticket naar een warm land kon betalen en je scharrel op het strand van Ibiza ligt zit je zelf nog thuis. Achter de PC, toch vaak een eerste vlucht bij verveling. Om verveling te voorkomen schiet AEGEE-Haren te hulp. Met leuke activiteiten, spellen en anderszins vermakelijke zaken voor de zomer.

Komende zomer gaat het weer los. 32 landen komen samen in het zuidelijkste puntje van Afrika, met de toepasselijke naam Zuid-Afrika, voor het grootste sport evenement ter wereld. Het evenement waar een groepswedstrijd meer kijkers heeft wereldwijd dan de superbowl (Togo - Zuid-Korea trok meer dan 109 miljoen kijkers). Het evenement waar de verwachtingen voor onze jongens zoals altijd weer torenhoog zijn. Minder dan de titel is niet goed genoeg, wij worden Wereldkampioen voetbal!

Maar hoe realistisch is dit? Komen we wel langs landen als Brazilië, Spanje en Engeland? Denk jij de antwoorden te hebben? Weet jij met hoeveel Spanje van Zwitserland gaat winnen? AEGEE-Groningen heeft een hele mooie WK-Pool opgezet. Vul in 5 minuten een gokje in en kijken hoe ver je komt. Of bekijk eerst alle statistieken en verspil een heerlijk middagje aan voorpret en opwinding!!

Voor deelname, KLIK!

In mijn voorspelling is Nederland kampioen, niet omdat ik chauvinistisch ben, maar omdat we nu eenmaal gaan winnen! Voor deze week weer genoeg te doen, binnenkort komt er weer een nieuw zomers vermaak!!

Gelukkig hebben we de foto's verhalen nog

2010-05-29T14:55:00.006+02:00

Inmiddels heeft iedereen alweer een weekje de tijd gehad om bij te komen van het feest. Het feest is natuurlijk de nu al legendarische Trailer Trash Party, het slotfeest van de exchange en uithoekenfeest voor de andere Nederlandse locals. Aangezien hiet tot nu toe nog geen verslag is verschenen en ik als laatste strompelend de kroeg verliet (en dus nog een duidelijk overzicht heb van alles wat er die avond is gebeurd, ahum), bij deze alsnog een poging dit festijn met de rest van de wereld te delen. Omdat beelden meer zeggen dan heel veel woorden, aan de hand van een sfeerimpressie:

AEGEE-Haren was, volledig in stijl, natuurlijk ook van de partij. Een uitermate goede uitbeelding van dit weblog: jong en onschuldig (Jochem), gaaf en cool (Laura), cynisch en wijsneuserig (Robin) en agressief en kritisch (ondergetekende).

Het was helemaal niet zo dat iedereen zich inleefde in zijn/haar rol van Trailer Trasher hoor: Lau ziet er nog best schattig uit!

Sommigen waren meer, anderen minder, in stijl. Waarschijnlijk zijn de meeste bezoekers het er unaniem over eens dat Alie er het meest uitzag alsof ze thuis was.

Misschien zeggen beelden soms toch iets teveel over één avond. Gelukkig hebben we de verhalen ook nog. -Grunn is namelijk nog best wel Internationaal geörienteerd: er is die avond intiem contact gezocht met lokale Grunnigers, -Haren, ~~-Linkoping~~ -Azerbaijan, -Napoli en -Utrecht. Namen zullen we niet vermelden maar bier was er teveel en het idee om de dag daarna fanatiek te squashen was gewoon ronduit slecht.

Ove je Balkan, Hop, Hop, Hop!

2010-05-28T23:33:00.003+02:00

Schrijfrecht op AEGEE-haren is een waardevol iets. Het geeft namelijk ruimte om de aandacht te vestigen op het Grote Eurovisie-Feest, georganiseerd door Mw. Sijbersma van -Grunn en ondergetekende. Voor het gemak en wegens extreme vermoeidheid veroorzaakt door liften naar London (incl. bootreis Dunkerque - Dover - Calais) om andere kwaliteitsmuziek te beluisteren, hieronder een beschrijving van eerdergenoemd Eurovisie-Feest:

In navolging van de bijna onnavolgbaar succesvolle Eurovisie-avond in de Sphynx te Poznan, vorig jaar mei, organiseren we dit jaar wederom een avond in het teken van het Eurovisie Songfestival!

Ben je lyrisch over de kwaliteitsmuziek die er elk jaar weer ten gehore wordt gebracht?

Wil je lachen en/of huilen om het optreden -dat niet plaatsvindt- van ons aller Sieneke?
Heb je de uiterlijke kwaliteiten van een deelnemende Griek/Italiaan/Pool ontdekt?
Vind je ook dat het Eurovisie Songfestival een uiting van culturele diversiteit is?
Wil je een avond lachen om Eurovisie-fans?
Heb je al zwetende handen bij alleen de gedachte aan de altijd spannende televoting?
Heb je zin om bier te drinken?
Ontvang je geen stufi meer en ben je dus aangewezen op de pinda's van Nanne en andere versnaperingen in de kroeg?
Of wil je liever een kritisch geluid laten horen over de misstanden rond het stemproces en Europese vriendjespolitiek?

Kom dan op zaterdagavond 29 mei 2010 vanaf 20:30 uur naar Café van Diepen, alwaar het Eurovisie Songfestival op 'groot' scherm vertoond zal worden. Bier is natuurlijk verkrijgbaar aan de bar, tevens zullen er hapjes uit Nederland (om het gemis van Sieneke enigzins op te vangen) geserveerd worden!

RSVP'en is simpel: CLIQUEZ ICI. Geen facebook? Geen nood! Gewoon binnenlopen is ook geoorloofd. En nogmaals, klagen over het songfestival met een biertje in de hand ook.

Dan nu nog wat muziek om alvast in de stemming te komen!

Oekraïne: onterechte verliezer in 2007

Ik zet mijn geld op Servië dit jaar

België powned Sieneke hard!

Duitsland: persoonlijke favoriet van Mw. Sijbersma

Morgen, 20:30 uur in Van Diepen!

Hop, Hop, Hop!

Bij deze tevens mijn welgemeende excuses aan de rest van de Senaat voor de spam. Edlinger & Hoekstra, morgen is er een biertje op mijn kosten af te halen in van Diepen.

Roken met Robin: Ghostbuster

2010-05-26T21:11:00.006+02:00

Schrijven is best moeilijk. Dat kun je aan bepaalde schrijvers van dit fantastische blog vragen en ik geef je op een briefje dat zij bevestigend zullen antwoorden. Het is in elk geval niet gemakkelijk leesbaar, wat het Spook allemaal het wereldwijde web op knalt. Je merkt dat het deze persoon eigenlijk allemaal totaal is tegen gaan staan, dat hele Spook zijn. Alsof het Spook onder druk van het Senaat zich heeft laten strikken voor een rol en daar inmiddels enorme spijt van heeft. Komt dat vaker voor?

Goddank ben ik niet de enige blogger die, niet geremd door feitelijke onjuistheden, toch een bericht publiceert. Nu zijn er in mijn leven al vele verwijten naar mijn hoofd geslingerd, waarvan vele terecht overigens. Aan deze lange lijst kan ik met plaatsvervangende schaamte voor de bedenker de term 'wazig gastje' toevoegen. Ik kan het onmogelijk serieuzer nemen dan gelul uit een lekkende anus.

Ik ben reeds in de heilige overtuiging dat het Spook zijn eigen stukjes ook niet terugleest. Ieder weldenkend mens gelooft niet dat je zulke zinnen na twee keer lezen kan laten staan. Maar nee! Het ligt aan mijn 'aandachtsspannetje', wat ook bijna een woord is. Te hilarisch voor woorden is natuurlijk dat deze compleet lukrake, hier en daar rijmende, onzin ook nog door mensen verdedigd wordt onder het motto 'stijl'.

Daarnaast wordt er beweerd dat ik producent zou zijn van Belvedere, want je doet nog eens wat koosnamen op tijdens een week als de vorige. Dat produceren van 4/20 is mij matig afgegaan, dus tegenwoordig heb ik mij toegelegd op het bolletjesslikken, het soldaat maken van anderhalve kilo ongesneden cocaïne per dagdeel en het brouwen van een voorraad GHB. Er kan bij Bos nagevraagd worden of dit laatste effectief is.

Goed, de orde van de dag. De borrel was dermate rustig gisteravond dat er een waardig verhaal opgedaan kon worden. Helaas wordt deze op herhaaldelijk verzoek van de betrokken persoon niet genoemd in deze column. O ja, en Mertens heeft onderzocht of Zuid-Europees tongen in zijn straatje valt. Ja dus. Tot slot had Welberg nog altijd last met broccoli, maar dat is oud nieuws.

Zoals reeds bij vele bekend was het afgelopen maandagavond tijd voor een heus avondje 'Wie is het Spook?' Wat natuurlijk de vraag oproept: 'Wie wordt de Ghostbuster?' Wensveen bezorgde zichzelf zomaar goede papieren, de strijd blijft echter verre van gestreden. Ik wil graag nog even een lans breken voor de volgende die denkt dat het origineel is om AEGEE-Haren te typeren als een incestueus boeltje: ik kende hem al. En moet ik trouwens iedere halve zool blijven verbeteren die 'incesteus' gebruikt?

En wat is Roken met Robin zonder een plaatje van de week:

Gaten graven

2010-05-25T12:53:00.005+02:00

Na een feestje waarin iedereen gekleed was als nooit tevoren, als herboren, verloren in te grote jassen, die niet passen, niet af te zetten petten, of bontkraagjes, die leiden tot vraagjes, over afkomst, en om het lompst, met flair, en ordinair, werd beloond - hoewel zelden vertoond, onzekere seksuele geaardheid, het is een feit, komt ook voor in woonwagens, en vraag een’s, waar zijn Robin en Laura gebleven?

Wat is die Robin toch een wazig gastje. Alsof het lezen van mijn stukjes te veel moeite is voor het korte aandachtsspannetje van hem. Zeker met verwijzingen naar buurmannetjes met buurbuikjes op woonwagenkampjes lijkt het beste jongetje vergeten te zijn dat hij bezig is met de productie van het goedje dat doet vergeten en aan bod kwam tijdens de exchange. Wiet. Maargoed, Robin is nog in de race. Als laatste lidje van –Haren: een incesteus dorpje blijft het.

Gister stond het eerste echte ontmoetingetje op het programma voor deelnemers aan het wie is het spook gebeuren. Met opdrachtjes werden zij het bosje ingestuurd, of nee, het parkje, het kerkje en het voetbalverenigingetje. (ik vind het nu niet meer leuk A.)De kennis over het wie-is-de-mol-idee was schrijnend bij sommigen. Terwijl de spelleiding liet zien haar rol serieus te nemen, met een heuse vragenronde aan het einde. (zouden zij ook zo goed opletten met wat ze zeggen…?) Het is wachten op de volgende afvalronde. Het is mij nu wel duidelijk dat er wat overtollig vlees weggesneden kan worden. Of er ook gemold werden tijdens de wandeltocht? Ik denk het wel. Iemand wist meer dan dat zij zei.

Ik vraag mij ook af of mensen die meedoen op tv ook zoveel bier drinken tijdens het spelen, en zo ja, hoe dit hun keuzes beïnvloed.

Terwijl het “kb” zich warmloopt en iedereen bezig is met laatste loodjes vroeg –Haren ons naar wat AEGEE voor ons betekent. Een paar mensen gaven hun mening, de een ziet AEGEE serieuzer dan de ander. Sommige mensen vinden het nodig het over Europa te hebben in plaats van een Europese studentenvereniging. Mijn mening is duidelijk, maar ik ben wel benieuwd naar wat voor andere deelnemers AEGEE is. Wanneer drie eventuele molletjes een inhoudelijke reactie geven, krijgt een van de drie, of vier, of vijf, een tip. De stemlokalen zijn geopend. Mijn mening samengevat op zijn Jochems: hier, gezellig, ongedwongen en goedkoop.

Mensjes zijn ongeduldig. Over mijn productiviteit worden vragen gesteld, terwijl ik toch gewoon elke twee weekjes een stukje aflever. Schrijven is best moeilijk, plus, als ik elke dag een stukje zou kunnen schrijven zou iedereen weten dat spookje een giga-tijdoverschotje heeft. Dat heeft hij/zij niet.

Ineens een Exchange met Robin II

2010-05-18T16:09:00.006+02:00

Het is alweer tijd voor de tweede update van de Exchange die zich deze week afspeelt te Groningen. We gaan weer lekker door over falers en de prachtige activiteiten. Maandagmorgen was niet zo leuk, wat mede veroorzaakt werd de gezellige avond die eraan vooraf ging. Ernstig brak werd er begonnen aan de evaluatie met commissie. Vervolgens was het tijd voor een college van een drugsdeskundige, wederom door drukte van het organiseren grotendeels gemist door jullie favoriete AEGEE-Haren schrijver.

Gelukkig zijn vele hoogtepunten te melden over de afgelopen dagen. Als absolute toppunt dient toch de lunch genoemd te worden. De medewerkers van Fresh Today hebben de voorbije twee dagen hun uiterste best gedaan en met resultaat. Dan heb ik het over een lunch bestaande uit vers sinaasappelsap, diverse broodjes belegd met nog diversere groentes, kaas- en vleessoorten. Bij menigeen liep het water uit de mond, letterlijk.

Maandagmiddag was tijd om van de strijdend lentezon te genieten in het Stadspark. Alwaar ook een onder de deelnemers behoorlijk gewaardeerd drugssmokkelspel gespeeld werd. Het is niet te hopen dat er nu ook daadwerkelijk zakjes meel en smarties mee terug gesmokkeld worden naar het thuisland van de deelnemers. Aan hun plezier van die middag te zien blijft het een mogelijkheid.

Toen de avond had besloten te gaan vallen waren er verscheidene keukens beschikbaar gesteld door Groningers, opdat onze deelnemers daar een typische thuislandmaaltijd konden bereiden voor de European Culture Night. Ook aan wipstraat kreeg ik bezoek van een zestal 'Zweden' (geen enkele deelnemer van -Linkoping is geboren en getogen Zweed volgens mijn informatie) wat resulteerde in een groot aantal vieze pannen, gehaktballetjes, aardappelpuree en een volledig mislukte pindasaus. Overigens moet ik toch vermelden dat ik de Zweden een faal toeschrijf betreffende de alcohol die 's avonds ten toon werd gespreid. Het was Zuid-Afrikaanse rode wijn gekocht bij onze eigen Jumbo. Typisch Zweeds.

In de late avond was het dus tijd voor de ECN, die ook open was voor leden van -Grunn. Zij waren dan ook in grote getale aanwezig, waarbij ik helaas vermelden moet dat ik niet eens iedereen gezien heb. De inslaande vermoeidheid was hier debet aan. Vroeg in bed en vroeg er ook weer uit, omdat er vanochtend gesprekken met ex-verslaafden op het programma stonden.

Ik zou nog zo veel meer kunnen vertellen, maar ik heb daar even geen zin meer voor. Later misschien.

Wie is het Spook: de tweede executie

2010-05-18T13:44:00.000+02:00

Het is alweer zover: de deelnemerslijst is bekend gemaakt, de vragen zijn beantwoorden en de kaarten inmiddels ook geschud. We hebben wederom een afvaller.Met pijn in ons hart nemen wij afscheid. Maarrrrr: enkele andere kandidaten zijn door het oog van de naald geknepen. De verschillen in de onderste regionen werden niet gemaakt op aantal juiste antwoorden, maar op de termijn waarbinnen de test werd ingevuld. Genoeg gepraat over de executie, de afvaller van deze week is:

Amanda van de Bilt

Nadere informatie over de volgende ronde volgt spoedig!

Ineens een Exchange met Robin I

2010-05-17T10:56:00.005+02:00

Edlinger vond dat ik wel tijd had om eventjes een update het internet op te slingeren van de inmiddels lopende Exchange. Nu heb ik niet veel tijd, aangezien het programma voor de commissie weinig ruimte over laat voor slaap, het typen van update voor AEGEE-Haren, het knippen van mijn vingernagels en zelfs roken. Prioriteiten stellen dus. Daarom laat ik het roken vanochtend maar eens een keer zitten, dat schijnt goed voor je te zijn. Onderwijl het schrijven van deze tekst bijt ik mijn nagels af, dat is heel belangrijk: dingen combineren.

Goed, over naar de Exchange. Vrijdagavond stonden de eerste, van enthousiasme overlopende Bulgaren al op Centraal Station Groningen. Een ook de gehele zaterdag zouden de organisatoren ontzettend vrolijke Europeanen ophalen. Met de vlag van -Grunn natuurlijk. En ja hoor! We hebben de eerste faal al direct te pakken. Hij komt op naam van de Exchange commissie 2010, waarbij gezegd dient te worden dat niet iedereen hiervan verantwoordelijk was voor het bewaken van de vlag. Een aantal grijpgrage Grieken zag zijn kans schoon toen er een onbewaakte vlag van -Grunn rond wapperde op het CS.

De eerste programma dag was de dag van de zon. Werkelijk waar, de zon scheen. Momenteel pakken donkere wolken zich samen om zich waarschijnlijk vanmiddag boven het Stadspark volledig te laten leeg lopen, maar zondag bracht prima weer met zich mee. In de ochtend was het tijd voor presentaties van alle locals betreffende het drugsbeleid dat heden van kracht is in hun thuisland. Persoonlijk was ik 's ochtends voornamelijk bezig met het regelen van de lunch, alsmede de 's middags uitgevoerde City Rally. Helaas dient geconcludeerd te worden dat de groepsindeling - waarvoor ik wel verantwoordelijk was - een tweede faal in de Exchange betekende. Door de afwezigheid van een aantal deelnemers moest er wat geschoven worden en uiteindelijk eindigde twee Groningers in een team. Onnodig is natuurlijk te zeggen dat dat team ook de City Rally en dus de prijs aller prijzen won.

Wat is de prijs aller prijzen? Een hele grote badeend van waar anders dan de Xenos, heerlijke winkel. Deze werd uitgereikt door mezelf gedurende een prima avondmaal op het Pannenkoekenschip. Daar konden zelfs extra drankjes worden uitgedeeld door een hele gulle penningmeester. Zodra iedereen zijn of haar buik volledig rond had gegeten aan pannenkoeken met stroop, ananas, appel, uien, basterdsuiker en champignonragout konden de kroegen opgezocht worden.

Voelt iemand de derde faal aankomen? Hij komt er hoe dan ook aan. De eerste versnaperingen genuttigd werden in de Buckshot, hetgeen door toedoen van enkele afhakers leidde tot een kleine déjà vu. Na twee uur stond de volgende kroeg op het schema, het Pleidooi. Tot onze niet geringe ontsteltenis moesten wij concluderen dat deze kroeg potdicht was op de afgesproken tijd. Lijkt mij een duidelijke faal van de kroegbaas.

Bij gebrek aan alternatieven werd 'de Negende Cirkel' weer eens opgezocht. Niemand zal daar spijt van hebben, aangezien de gehele kroeg bijna uit zijn voegen barstte van gezelligheid. Oké, maar nu dien ik te telefoneren naar de falende kroegbaas, buskaarten te brengen naar het Academiegebouw, de begroting up te daten, de boarding passes van Bulgaren en Letten te kopiëren en nog veel meer. Hou ons in de gaten! We're on fire!

Inmiddels binnen -Europe en -Grunn: identiteit

2010-05-14T16:31:00.002+02:00

Het is alweer een tijd geleden dat er op dit blog een inhoudelijke reflectie met betrekking tot het reilen en zeilen van het Europees niveau is gepubliceerd. Inmiddels is er binnen het netwerk weer het één en ander geschreven via de bekende mailinglists. Opvallend genoeg begon een vergelijkbare discussie op het forum (ja, dat is er inmiddels!) van de -Grunn site. Ik heb het hier over de identiteit van de Vereniging, want... wat is AEGEE nou eigenlijk?

Het vorig jaar met veel bombarie gepresenteerde nieuwe AEGEE logo. Afgeschoten... Er schijnt nu een nieuw voorstel in de maak te zijn.

De meesten zijn het erover eens dat de eenwording van Europa en studentenmobiliteit, de voornaamste doelen van AEGEE, inmiddels grotendeels achterhaald zijn door de uitbreiding van de EU, Ryanair en onze eigen bijdragen. Maarja, wat bindt ons dan nog wel? Een concreet voorstel is er nog niet. Een vaag proefballonnetje: streven naar erkenning van studentenactivisme van universiteiten door middel van geld of EC voor actieve studenten, naar inspiratie van het Nederlands en Duits systeem. Dat hebben we al, dus... inderdaad daar hebben we niet zoveel aan. Alhoewel, het kan altijd beter. Maar goed, terwijl -Europe, de EU en de euro voortstrompelen is het misschien eens leuk ons op het lokale niveau te richten.

Op het eerdervermelde forum, zei het een ander subforum (voor mijn mening over het fenomeen subforum, zie wederom een ander subforum op de -Grunn site) werd opgemerkt dat AEGEE-Haren een toevoeging kan zijn de Vereniging bij het bediscussiëren van de visie en identiteit van AEGEE(-Grunn). Zie hier: U vraagt, wij draaien!

Laten we het eens hebben over de volgende vragen: Wie zijn wij? Wat bindt ons? Wat is ons doel? Hebben we eigenlijk nog bestaansrecht? Nou is filosofie noch mijn major, noch mijn sterkste punt, dus doe ik hierbij een bescheiden voorzet van een drietal opvattingen over het doel van AEGEE voor de Groningse student. Om dit onderwerp in perspectief te plaatsen, eerst een stukje (recente) geschiedenis.

Het was in het jaar des Heeres 2006 dat ondergetekende lid is geworden van onze mooie Vereniging. Het Bestuur De Weerd stond aan het roer. Maar van wat eigenlijk? In ieder geval niet van een sterke lokale Vereniging. Ik herinner me nog goed mijn eerste borrel: enorm gezellig en een feest tot in de late uurtjes met welgeteld vijf mensen. Het Bestuur (toen slechts vier man/vrouw, ja dat kan ook als het moet!) en ik. Helaas waren in de eerste maanden van 2006 borrels met minder dan 10 personen eerder regel dan uitzondering. Actief organiserende commissies waren er nauwelijks: er was een SU en een KEI commissie, beide gedeeltelijk samengesteld uit bestuursleden. Mijn verbazing was dan ook groot toen ik na enkele maanden naar mijn eerste Agora in Warszawa ging en daar 15 Groningers aantrof. Het jaar daarvoor had een aantal leden afscheid genomen van de Vereniging; sommige waren nog wel Europees actief geworden, maar op lokaal niveau was de Vereniging volledig doodgebloed.

Na een geslaagde SU-campagne en KEI-week stond AEGEE ook weer op de kaart. Binnen een mum van tijd schoten de commissies uit de grond (intro, sportcie, etc) en kon gesproken worden van ruim 50 actieve leden en vergelijkbaar grote borrels. Op Europees niveau waren de Groningers echter afgehaakt. De daaropvolgende jaren zette deze trend zich voort: het aantal actieve leden, borrelbezoekers en lokale activiteiten steeg gestaag, maar meer dan vijf leden aanwezig op een Agora was er niet meer bij. Terugkerende dilemma's waren het actief houden van (oudere) leden, het betrekken van leden bij het Europees niveau en het spanningsveld tussen fun en inhoud. Dit jaar lijkt in sommige aspecten hiervan enige verandering in te komen. Zo kiezen steeds meer nieuwe leden voor AEGEE als hun Vereniging, en niet als leuk voor erbij, voelen ze zich betrokken bij de Vereniging en leren ze het Europese niveau kennen. Daarnaast zijn Sido en Marleen inmiddels beroemd en berucht door respectievelijk stoel zijn en het SUCT, doet ondergetekende voorzichtig zijn best een bijdrage te leveren via de Academy en is zelfs Hoekstra aan het kijken of ie op een vergelijkbare manier kan bijdrage. Een goede ontwikkeling, mijns inziens.

Maar goed, terug naar het heden. Wat doen we nou precies? Letterlijk gehoord, in deze volgorde, op een SU-infoavond: "Naast SUs hebben we ook nog Agora's en EBMs, dat is leuk. En we doen mee aan de bata. Ook is er een intro, heel gezellig. En oja onze wekelijkse borrels zijn ook gezellig." Hebben we echt geen beter verhaal om leden over te halen om lid te worden? Zoals gezegd, drie korte promotiepraatjes over AEGEE voor nieuwe leden.

1. Travelling around, f****** around. Het mooiste aan AEGEE zijn de Agora's, dat zijn bijeenkomsten twee keer per jaar ergens in Europa, daar komen wel tot 1000 studenten uit heel Europa. Eigenlijk zijn vooral de feesten heel gaaf omdat je in de meest exotische uithoeken van ons continent vet makkelijk kunt "integreren". Als je makkelijk kennis wilt maken met een charmante Griekse of zwoele Italiaan moet je dus bij AEGEE.

2. AEGEE als idealistische Europese Vereniging. De vier pijlers van AEGEE zijn Higher Education, Active Citizenship, Peace & Stability en Cultural Exchange. AEGEE doet al het mogelijke om deze idealen te verwezenlijken en is constant aan het discussiëren over de toekomst van Europa op zowel lokaal niveau als Europees niveau. Als je inhoudelijk bezig wilt zijn met Europa en de EU ben je bij AEGEE dus aan het goede adres.

3. AEGEE als lokale Vereniging. AEGEE is vooral heel gezellig. Elke week drinken we fijn met zijn allen een biertje en zo nu en dan maken we een reisje of gaan we een weekendje weg. Als je van feesten en borrels houdt, dan is AEGEE echt iets voor jou!

Nogal verschillend, niet? Nou zijn er zo nog wel vijf korte introducties neer te pennen, die allemaal (in meer of minder extreme bewoordingen) voorgelegd worden aan potentiële leden in de hoop dat ze zich in ieder geval in één van deze omschrijvingen vindt en lid wordt. Het heeft echter iets wrangs, dat geschipper tussen wie we promoten we zijn (tegenover nieuwe leden), wat we doen en wat we zeggen te zijn (bijvoorbeeld naar externe partijen). Natuurlijk sluit het één het ander niet altijd uit, maar mijns inziens is het tijd voor een open discussie over waarop we ons willen concentreren. Voordat ik mijn eigen mening geef (ik vind natuurlijk dat dat geen van bovenstaande drie voorzetjes zou moeten zijn, dat zou te makkelijk zijn), ben ik vooral erg benieuwd naar jullie mening. Ik wacht met spanning af:

Wat is AEGEE voor jou? En wat zou het moeten zijn?

Roken met Robin: Lees Meer!

2010-05-12T14:57:00.005+02:00

AEGEE-Haren leeft weer. Ik ook. Het is tijd voor een uitgebreide column, aangezien er natuurlijk weer voldoende is gepost op ons prachtige weblog. Heerlijke verslagen van bijvoorbeeld mevrouwtje van de Bilt. De Exchange staat voor de deur. Het bestuur van -Grunn is een kamer verderop gaan wonen en zelfs het Spook liet weer van zich horen. We kunnen er weer met een scherp gekerfde pen tegenaan. Ik maak overigens wel gebruik van de mogelijkheid om 'lees meer' in mijn artikel te plaatsen. Kijk maar:

Weet je wat wel leuk is? Genoemd worden. Dat werd ik dus in het laatste verhaal van het Spook, drie keer. Bij het zien van de titel van zijn stuk 'Feestjes, koehandel en wiet' was ik al in de veronderstelling dat ik bij alle drie de onderwerpen genoemd zou worden. En zo geschiedde. Wat is nog leuker dan genoemd worden? Snappen waarom je genoemd wordt en voornamelijk in welke context. Laat ik het Spook niet volledig afvallen, maar aangezien ook ik werd geciteerd: "Misschien zie ik Robin zo ook nog eens, gezien de hobby van mijn buurman met buurbuik op het park." Deze zin was te lezen tegen het einde van alinea 6 voor een ieder die graag de context erbij wil pakken. Ik kan je verzekeren dat je daar geen sodemieter mee op schiet.

Ik heb de zin in kwestie zeker twintig, dertig maal gelezen. Ongeveer evenveel vragen rezen er bij mij op. Buurbuik? Ook ik heb ook een traditie met het gebruiken van verkeerde woorden - in titels nota bene -, maar dit slaat de plank toch wel volledig mis. Buurbuik? Is dat een woordgrap aangezien het om een buurman ging? Nee toch? Dan de locatie van de buurman: op het park? Waar zou het Spook wonen dat hij een buurman op het park heeft? Voorzetsels zijn er ook om verkeerd gebruikt te worden.

Ik ben nog lang niet klaar met de zin. De hobby van de buurman. Er is mij weinig over deze meneer bekend behalve het feit dat hij een buurbuik heeft en op rare locaties de betreffende hobby uitvoert. Naar mijn mening wordt er geïmpliceerd dat het hier om het nuttigen van alcohol gaat. Sta ik te boek als alcoholist? Een rokende alcoholist, welteverstaan? Als dat mijn reputatie is, ben ik eigenlijk klaar. Dat is toch fijn. Het lastige aan reputatie is hem op te bouwen of eventueel later kwijt te raken. Het in stand houden van deze reputatie zal voor mij geen enkel probleem zijn, dus daar hoeft niets meer aan te gebeuren.

Misschien dat het Spook mij nog eens ziet als ik op tijd op de borrels aankom. Half twee gisteren. En dat is zelfs voor laatkomerbegrippen laat. Maar zullen we nu maar eens ophouden met deze act? Iedereen had natuurlijk al een donkerbruin vermoeden. Ik zal er maar voor uitkomen. Ik ga met de spreekwoordelijke billen bloot. Tijd om schoon schip te maken. Is het nog niemand opgevallen dat het Spook en ik nooit samen in een ruimte aanwezig zijn? Inderdaad, ik ben het Spook. Zo, nu heb ik het Senaat de tijd en energie bespaard om dat hele gedoe van 'Wie is het Spook?' af te maken. Dat ging toch allemaal veel te traag.

Zijn er soms geen roddels, Robin? Maar natuurlijk wel. Het lijken allemaal geruchten, maar geen van welke ik jullie als trouwe lezers wil onthouden. Bestuursleden in de kliniek vanwege aandoeningen die men opdoet tijdens het bedrijven van de liefde? Dat geloof ik zelfs niet. Het eerste -Haren stelletje? Dat leek wel waar, maar helaas bleek de waarheid dat Edlinger de moeder nog leuker vond en andersom. Ach ja, wie ben ik om te oordelen?

Tot slot had ik me voorgenomen voor de zwevende kiezers een stemadvies te geven. Uiteraard neemt niemand de moeite om al die op elkaar lijkende partijprogramma's door te lezen. Ik ook niet. Er is maar een manier om goed, eerlijk en democratisch verantwoord te stemmen en dat is logischerwijs aan de hand van de slogan. Dat kan erg gemakkelijk, aangezien de hele stad weer behangen is met foeilelijke kartonnen borden zoals ieder jaar. Op deze borden zijn ook wederom prachtige en betekenisloze teksten te lezen.

We nemen ze even door. SOG: "Onderwijs op één!" Tja, daar ging ik in principe al wel vanuit, maar vooruit dan. Calimero: "Onderwijs op nummer één!" Huh? Dezelfde slogan. Goh, wat een duidelijk onderscheid tussen beide. Calimero is dus voor studenten die niet direct doorhebben dat één een getal is. GSB: "Stem kritisch." Oké, is goed. Maar dat is dan op GSB? Stem ik dan kritisch? Of bedoelen ze stem op ons, want wij zijn kritisch? Je mag toch hopen dat je niet op een of andere partij stemt die alleen maar kritiek gaat hebben de godganse tijd.

Andere teksten zijn: "Stem SOG." Dat is natuurlijk wel erg kort door de bocht. Die kennen we inmiddels al wel. Gewoon het woordje stem en dan de naam van de partij. Zelfs als het alliteratie is, komt het nogal gemakzuchtig op mij over. Maar gelukkig is er hoop voor de zwevende kiezer, er is namelijk nog een betere manier om je stem te bepalen. Iemand kennen. Ex-voorzitters van -Grunn bijvoorbeeld. Wie kan er beter duwen dan meneer van den Berg?

En er is natuurlijk ook nog een plaatje van de week, gewoon om de sfeer goed te houden:

Een maandagavondje AEGEE-Haren bbq

2010-05-11T02:56:00.010+02:00

Daar sta je dan, op je maandagavondje, hier en daar wat regendruppeltjes, de kooltjes hebben hun plekje in het barbequetje gevonden, de biertjes staan en liggen koud, het luchtje boven ons voorspelt veel goeds (...) en dan weet je het! Je bent op het AEGEE-Harenavondje!

Een avondje vol met lekkere hapjes, streng beveiligd door de katjes van Meneertje Edlinger zijn plantsoentje, worden in gereed gebracht! Mejuffrouwtje Bos staat, zoals het dit avondje blijkbaar hoort, als een echt vrouwtje achter het aanrechtje, waar ik mijzelf maar braafjes bij toevoeg om te helpen, terwijl het vuurtje nog een beetje wordt opgestookt.

Wat vertraagt, want Meneertje Weber heeft nog steeds geen fietsje, komt daar het laatste persoontje voor dit maaltje aanwandelen! De hamburgertjes kunnen erop!

Elke maandag komt AEGEE-Haren bij elkaar voor culinaire hoogstandjes. Natuurlijk zijn deze etentjes en borreltjes altijd voor eenieder toegankelijk.

Al snel laten wij ons deze hapjes prima smaken! De sausjes worden kritisch uitgeprobeerd, de biertjes worden achter elkaar geopend door Meneertje Choco Moose (welke met veel liefde door het moedertje van Meneertje Edlinger uit het nog hogere Noorden is meegebracht). Al snel zijn ook de kippetjes verorberd en laten worden de stoeltjes en het bankje binnen uitgeprobeerd.

Van daar uit wordt ook het laatste stukje karbonaadje door alle mensjes met liefde gekeerd om te verdwijnen in de hongerige maagjes.

Als het TVtje geen nieuwe en/of boeiende informatie meer kan verschaffen wordt er overgegaan op een spelletje Kolonisten.. Hier wordt er kort en bondig besloten wie er met welk kleurtje mag spelen. Op het begin lijkt het spelletje al snel gespeeld, maar na een hard eindsprintje heeft Meneertje Edlinger toch echt dit spelletje gewonnen! Prijs: 4 biertjes halen!

Al bellend komt ook Meneertje Hoekstra zich melden. Na een zwaar wedstrijdje balletje trappen op een veldje in Haren met wat andere mannetjes ploft dit mannetje met zijn lege maagje uitgehongerd neer op het bankje en laat zich het pastamaaltijdje prima smaken!

Vele en uiteenlopende gesprekjes zijn hierna het resultaat. Wat er ter sprake is gekomen? Vele vele -Grunn en AEGEE-Haren onderwerpjes! Nieuwsgierig? Het volgende keertje praten we u graag eens bij!

Een van de onderwerpjes waar een praatje over gehouden is, heeft u hier wél terug kunnen lezen..

Is het u opgevallen?

Laat het ons weten!

Feestjes, koehandel en wiet

2010-05-10T01:23:00.004+02:00

Mei, maand van doordeweekse vrije dagen, nieuwe leden en lentekriebels. En ook van een vereniging die het rustig aan doet online kennelijk. Gelukkig is daar altijd nog Robin, die zoveel rookt dat het onderscheid tussen eigennaam en werkwoord soms vervalt. Actualiteit en vreemd feit. (diamanten slijpen met ‘alledaagse’ lichaamsdelen) Jammer dat ik die borrel ben gemist!

Wat had –Haren Noord nog meer in de aanbieding de laatste maand. Misschien is dit voorral handig voor mensen op afstand, maar gezien de commentaren zijn het vooral de niet –Noorders die dit blog nauwgezet volgen. (doet zelfs een tukker mee met de verkiezingen georganiseerd rond mijn persoontje!)

Een avond vuilnis spulletjes ruilen bleek een spannende competitie die uiteindelijk werd besloten door een vormfout. Mocht ik ooit in de introcommissie belanden zou ik deze vorm van muggenziften direct afschaffen. Een gemeenschappelijke vijand en doel voor ogen waren twee ingrediënten die dit prima geschikt maakte om elkaar beter te leren kennen. Onder mijn hoede zal de deadline de volgende keer wat verder liggen zodat de vereniging verrijkt kan worden met meer dan een sleetse bank of oud barrel. Joh, jij deed een jaar over je huis?

Tegelijkertijd was er ook een lezing over vluchteling zijn voor een dag. Later die week was het tijd voor mooie kostuums, gele & groene schmink (het leek wel Pasen) en aangesp-vleugeltjes. Bloemetjes en bijtjes dus. Voor sommige mensen een goed moment de vereniging te leren kennen, voor andere een om haar te herontdekken. Oud en jong, een mooie lentemix op de donderdag. Drank vloeite als nectar, en ik weet zeker dat er ook iets bevrucht werd diezelfde avond – of in ieder geval werd er gedaan alsof. ;-)

Mensen kunnen solliciteren voor het bestuur in deze tijd. En ondanks dat hier in dit stadium nog niet echt veel over te zeggen valt naast roddel, achterklap en concurrentie doe ik het dan toch. De vooruitzichten voor de vereniging zien er dan wel goed uit – weer 30 nieuwe leden door de SU-campagne – wat is de positie van hen over –Haren, dit weblog en vooral: de mix tussen inhoud en fun die AEGEE een bijzondere Verein maakt. Wanneer dit weblog met haar collumns, snelle verslagen en competities geïntegreerd kan worden binnen –Noord, is aan het kopje ‘inhoud’ voldaan, en kan er het hele jaar rose en bier gedronken worden in van Diepen. Mensen hoeven zich dan ook geen taart meer te bezorgen, het weblog is directer en meer open voor discussie dan de Gronoloog. Er moet nog wel iets gevonden worden om dhr. Edlinger, Hoekstra en mej. Bos onder te brengen in een parallel bestuur, maar daar kan over onderhandeld worden. Ik ben benieuwd naar de kandidaten, ook omdat zij misschien mijn bestuursgenootjes kunnen zijn. Hoi, ik ben Spook en ik kandidateer me voor de positie van Spookbestuurslid.

Ik kijk uit naar het feestje samen met –Nederland in de Nooderlijkste uithoek van Nederland. Feesten en losgaan met allemaal Nederlandse Europeanen. ’S Middags voor de sport naar –Haren en weer terug liften. Gewoon omdat het kan. Trailor Trash feestje. Klinkt super! Mijn directe associatie is om als een woonwagen verklede zeemeerman te gaan. Maar dat kan komen door mijn fascinatie voor a. mannen b. zee c. sirenes en d. woonwagens. Persoonlijke nood. Ik zou best in een woonwagen kunnen leven. Veel ruimte heb ik niet nodig, warm water, een bank en tv lijken mij voldoende. Warme broek aan en lekker chillen maar! Misschien zie ik Robin zo ook nog eens, gezien de hobby van mijn buurman met buurbuik op het park.

Over hobbies gesproken. Volgens mij kunnen wij als blog wel een toevoeging vormen op de Exchange die er aan zit te komen. Er is genoeg kennis onder lezers om die week een succes te maken. Voorstellen: geen cityrally maar een coffeeshoprally, waarbij een tipje van elke coffeeshop dient als bewijs. Mooie foto’s zijn ook welkom. Ook voor de eerste dag: een cursus rollen, best essentieel voor een week Nederland. Roken met Robin. Aan het eind van een dag veldwerk een debat organiseren. Zoveel mogelijk ‘side-effects’ verzamelen op straat: kansloosheid, vergeetachtigheid, criminaliteit, wazige tv kijken op comedy central en overstappen op heroïne. Boris van de Ham vragen waarom die eigenlijk nog steeds in een kabinet met Balkenende zit. Een expert die het verschil uitlegt tussen broccoli en wiet - stop oplichting. Suggesties zijn welkom.

Drugs & Debatteren: Get High on European Policy

2010-05-06T23:54:00.003+02:00

In navolging van dhr. Weber, telefonisch onbereikbare maar toch behoorlijk competente penningmeester van de aankomende incoming exchange en tevens aankomend lid van AEGEE-Haren, in deze post nog wat meer promotionele woorden aangaande betreffende exchange. AEGEE is leuk voor allerhande reizen en hier en daar een biertje, maar af en toe moet immers ook de inhoudelijke mens niet vergeten worden.

In het kader hiervan organiseert -Grunn op 19 mei een debat in Amsterdam. Onderwerp is de vormgeving van een Europees drugsbeleid, en onder andere Boris van der Ham (D66) zal acte de présence geven. Naderhand is er de mogelijkheid om gezellig na te borrelen of tot in de kleine uurtjes te feesten met leden van -Linköping, -Napoli, -Riga, -Piraeus, & -Sofia.

Leden van alle Europese locals kunnen meedoen, mits men zich opgeeft voor 15 mei door middel van een e-mail naar exchange@aegee-groningen.nl. AEGEE-Haren zal in ieder geval van de partij zijn.

Wie is het Spook? Deel II

2010-05-06T19:00:00.001+02:00

Na een periode van laksheid en persoonlijke destabiliteit, al dan niet ten gevolge van het vieren van het bestaan van het koningshuis en daarna van de vrijheid, is het inmiddels tijd voor de tweede ronde van 'Wie is het Spook?'. De deelnemers zijn inmiddels bekend, er is weer druk gespeculeerd en alle betrokken subjecten is inmiddels de hemd van het lijf gevraagd. Oftewel: tijd voor een executie!

De tweede executieronde voor de kandidaten van Wie is het Spook is een feit, beantwoord de volgende vragen over het spook zo goed mogelijk. Denk erom dat bij een gelijk aantal goede antwoorden, wie het eerst komt wie het eerst maalt....
De deadline is 16 mei 23:59 uur. Succes!

1. Spooky is een

A Man

B Vrouw

C Anders

2. Welke haarkleur heeft Spooky?

A Blond
B Donkerblond

C Bruin

D Zwart

3. Waar is Spook geboren?

A Groningen

B Haren

C Assen
D Zwolle

E Amersfoort
F Ergens anders (niet zonder overstap vanuit Groningen te bereiken)

4. Wat is de mooiste AEGEE ervaring van Spook?

A Introkamp

B Liftwedstrijd

C Brusselreis

D SU

E Borrel
F Anders

5. In hoeveel ABCs (Adviesorganen, Besturen en Commissies) heeft Spook tot nu toe plaatsgenomen bij AEGEE (inclusief lopenden)?

A Eén

B Twee

C Drie

D Vier
E Meer dan vier

6. Was Spooky op de Agora te vinden?

A Nee

B Ja, maar alleen bij één/meerdere feest(en)
C Ja, maar alleen bij de vergaderingen
D Ja, als helper

E Ja, als visitor, delegate of envoy

7. Onderschrijft de Spook de idealen van AEGEE-Haren?

A Ja

B Nee

8. Is Spooky officieel lid van AEGEE-Haren?

A Ja
B Nee

9. Van welk genootschap is het Spook lid?

A Het Polengenootschap
B Het Gaminggenootschap

C Het 'vanaf-heden-niet-meer-underground' Filmgenootschap

D Het 'Wie is de Mol?'-genootschap

E Een combinatie van bovenstaanden

F Geen van allen

10. Wie is het Spook?

....................................................

De antwoorden kunnen verstuurd worden naar het inmiddels bekende mailadres.

Robin met Robin: Op Bevrijdingsavond

2010-05-05T23:20:00.004+02:00

Er was nog niemand in paniek, toch? Aangezien ik rijkelijk laat - doch op tijd - aan kom kakken met deze column en ik vorige week nog beloofd had niet meer te laat te zijn. Er hangt gewoon voor mijn gevoel sowieso een sfeer van paniek in ons eigen landje. Ik bedoel, er hoeft meer een iemand flauw te vallen gedurende een verzameling van mensen op een pleintje en het is groot nieuws. Even dachten we dat er weer zo'n rancuneuze mafketel in een oude auto op het publiek was ingereden. Het viel mee, net als de eerste blog van de maand op AEGEE-Haren. Het lijkt zowaar komkommertijd.

Niets is minder waar, op de borrel van gisteravond was weer voldoende te bespreken geweest. Zo werd er opgemerkt door Hoekstra dat de barman een kannetje had gebruikt voor het schuim dat vrijkomt bij het vervangen van een bierfust. En dat hij dat kannetje gaarne soldaat zou maken, aangezien er nu nog louter vermoord bier over was gebleven. Nog veel interessanter was de herhaalde constatering dat men diamanten kan slijpen met alledaagse lichaamsdelen van alledaagse mensen. Kortom, het was weer eens discussiëren op niveau.

Maar weest niet getreurd! Er komt over twee weken alweer voldoende zinvolle informatie boven tijdens de Incoming Exchange. Als penningmeester moet ik daar toch maar eens een keer reclame voor maken. Afijn, voor eenieder die het nog niet weet: dat wordt een leuk evenement. Dan is dat ook uit de wereld.

En natuurlijk het plaatje van de week:

Dat noem je dan dubbelop straffen, denk ik.

Roken met Robin: Afstel van Executie

2010-04-29T13:35:00.006+02:00

Oh, oh, oh. Hij was eergisteren niet op de borrel en gisteren was er niet eens een column te bewonderen op het weblog. Is hij dood? Ontvoerd? Gevlucht naar Engeland? Nee, hij was even een beetje ziekjes en een beetje drukjes. Het is natuurlijk van een gigantische treurnis dat de hondstrouwe lezers van AEGEE-Haren mijn column gisteren hebben moeten missen. Voor een ieder die met tranen in de ogen het weblog afsloot, mijn oprechte excuses.

Nog vele malen erger is natuurlijk, dat er nu geen enkele vorm van input bestaat voor deze column. Dit aangezien ik dinsdag niet op borrel was en dus geen keur aan roddels voorbij heb horen komen, laat staan heb kunnen toetsen op waarheid. Vermoedelijk kunnen we rekenen op een stukje van Edlinger betreffende het laatste nieuws.

Hoe vervelend is het dat deze column een totaal waardeloze tekst bevat? Een stuk erger is het dat ik een dag te laat ben. Ik spreek bij deze de hoop uit nooit weer de lezers zo te zullen laten zitten zonder een aankondiging vooraf.

Om het goed te maken is hier een fantastisch plaatje van de week, astublieft:

Hij is niet racistisch bedoeld, hij is grappig.

Nijmegen-Enschede in 16 uur 33 minuten en 45 seconden

2010-04-27T18:43:00.003+02:00

Precies dat is wat we met alle bata-helden dit weekend voor elkaar kregen. Oftewel een 245e plaats, beduidend beter dan vorig jaar, ruim achter -Enschede en ruim voor -verenigde bambi's slaan terug (wie heeft die naam ooit bedacht!?). Voor iedereen die niet doorheeft waar dit over gaat, ik heb het over de batavierenrace. Het grootste hardloopevenement en studentenfeest in Nederland, waar AEGEE-Haren natuurlijk ook aanwezig was. Aangezien winnen er sowieso al niet in zat, werden al snel de andere AEGEE teams en de SIB aangewezen als concurrenten die toch echt wel verslagen moesten worden.

Het parcours van de bata van Nijmegen naar Enschede.

Het festijn begon vrijdagmiddag toen de voltallige ploeg verzameld werd op CS. Het ene deel werd in een busje gegooid naar Nijmegen; het andere deel van het team nam de trein naar het alom bekende en befaamde Drienerlo. Helaas was dit laatste genoegen niet voor mij weggelegd aangezien ik in de nachtploeg liep en daarom in Nijmegen zou starten. Al binnen enkele minuten na het betreden van het busje bleek dat ik één van de weinige mensen was die de mails van de Sportcie niet goed gelezen had. Ik had namelijk, in tegenstelling tot de rest, geen voedsel bij me voor die avond, faal. Aangezien ik erop stond om pasta te eten om mijn 8,2 km te overleven heb ik de twee uur gebruikt om alle anderen te porren om Italiaans te bestellen. Het enige wat daarvoor nog ontbrak was echter een internetverbinding en een locatie waar dit bezorgt kon worden. Maar gelukkig zijn we AEGEE. Bij aankomst in Nijmegen herinnerder ik mij al snel dat het kantoor van -Nijmegen bij het sportcentrum om de hoek zat. Luttele seconden later hadden waren wij daar dan ook binnengevallen en was de computer geclaimed om te bestellen. Hulde voor het netwerk en de gastvrijheid van -Nijmegen. Deze laatsten hadden nog niet helemaal door wat hun overkwam aangezien ze vooral bezig waren om hun team vol te krijgen (er ontbraken slechts 8 van de 25 benodigde lopers), het layouten van hun blaadje en een bestuursuitwisseling met -Leiden. Hees, de Praes van -Leiden, bleek na de Agora namelijk spontaan goede maatjes te zijn geworden met -Nijmegen, waar tenten al niet allemaal goed voor zijn...

na een flinke bak pasta met kaas, of was het nou kaas met pasta, wachten, batakriebels, wachten, nog meer batakriebels, AEGEE-Drienerlo begroeten en nog meer wachten was de race opeens begonnen. Terwijl de adrenaline door ons lichaam scheurde, crossten we al snel over donkere weggetjes van wisselpunt naar wisselpunt. Binnen no time lag de volledige bezetting van de achterbank te ronken en lagen we 20 minuten voor op -Enschede. Helaas, dit was van korte duur. Al voor het einde van de nachtploeg en de etappe van ondergetekende hadden zij, ondanks een topprestatie van de volledige nachtploeg, ons ver achter zich gelaten. Na mijn 8,2 km (in 37 minuten) was ik zelf redelijk af en was ik dan ook blij toen we de ochtendploeg tegenkwamen voor de aflossing. Terwijl zij het overnamen, werd de nachtploeg per touringcar afgevoerd naar jawel... Drienerlo. Paulus was zo vriendelijk om zijn casa ter beschikking te stellen, terwijl Hoekstra de honneurs voor AEGEE-Haren aan het wedstrijdfront aan het waarnemen was. Hij had de "nobele" taak op zich genomen de atleten rond te rijden.

Na 's cohtends volledig uitgeteld op bed te zijn gecrashed werd ondergetekende in de loop van de middag juist op tijd wakker om de belangrijke evenementen van die dag mee te maken. Een snelle blik op de bata site leerde ons dat -Enschede niet meer bij te halen was met meer dan een half uur voorsprong voor de laatste etappe (oprechte felicitaties waren en zijn dan ook op zijn plaats). Bovendien was binnen een mum van tijd een voorraadje lokaal bier en munten voor die avond ingeslagen en stroomde iedereen naar het stadion. Daar bleek dat wij er ook op de slotetappe niet aan te pas kwamen. Denise liep een voor een dame prima tijd, maar Sander liep precies net zo snel, voor een man toch een minder prima tijd, kwam als een van de laatsten binnen en veegde met de -Grunn vlag de baan schoon. Het andere AEGEE team met de onmogelijke naam werd ruim achter ons gelaten, maar helaas streefde de SIB ons op het laatste moment voorbij en eindigde uiteindelijk 8 plaatsen hoger. Wederom: volgend jaar beter.

Over het feest na afloop kan ik kort zijn: veel bier, veel spierpijn, goede muziek, mooie sfeer en om één uur zulke loodzware poten dat dansen er niet meer in zat met één mooie gedachte in mijn hoofd: volgend jaar weer lopen en dan wel trainen! Nodeloos om te zeggen dat ik deze gedachte niet voor het eerst had...

Wie is het Spook: de eerste uitslag

2010-04-25T20:14:00.005+02:00

Na een mooie start, met veel aanmeldingen was het afgelopen week tijd voor de eerste ronde. Zonder verdere informatie, op basis van gevoel, mocht men hun eerste antwoorden invullen. De eerste antwoorden stroomden binnen, en tot onze grote vreugde hebben we al vele verschillende namen langs zien komen bij de vraag, wie is het spook?

Van twee mensen hebben wij echter geen antwoorden mogen ontvangen, een welverdiende faal voor Janneke en Marleen. Was de brug open? Lekke band? WihS pikt geen smoesjes, deze dames zijn uiteraard uitgesloten van verdere deelname. Helaasch.

Dan over naar de mensen die wel hun antwoorden keurig in onze digitale postbus hebben gedeponeerd. Met groot genoegen hebben wij alle antwoorden nagekeken, soms met een glimlach van verbazing. Er is duidelijk denkwerk in gaan zitten, met zeer verschillende resultaten als gevolg. De resultaten waren, uiteraard, nog niet denderend. En daarmee erg spannend. De hoogste score was 6 van maximaal 10 punten, de laagste was 3.

Dan nu het grote moment, het bekent maken van de deelnemerslijst, en de eerste afvaller. Deze deelnemerslijst is misschien wel het meest waardevolle stukje informatie om te bezitten. Het slankt de keuze, zullen we maar zeggen, flink af.

De deelnemers op alfabetische volgorde:
Anne Gerrits
Anne Wensveen
Amanda van de Bilt
Ewout van den Berg
Govert Nieuwhof
Lisanne Roossien
Lydia Jansen
Robin Weber
Sygrit Andringa
Tim Klifman

Dan nu het moment suprême, wie valt er af? Zo in het begin van het spel is het zwaar om af te vallen. Op basis van eigenlijk niets een formulier invullen, en omdat je verkeerd hebt gegokt uit de groep worden gerukt. Aan de andere kant is de groep nog minder hecht, en kun je weer lekker terug naar huis. Alles heeft zo zijn voor en nadelen, maar helaas zit het spel er nu al op voor:

Lydia Jansen

-Grunn: niet enkel reizen, ook rennen!

2010-04-24T01:33:00.001+02:00

Terwijl ondergetekende - tot haar spijt - comfortabel op de bank aan een wijntje zit te sippen, loopt een groot deel van -Grunn zich vannacht, morgenvroeg en morgenmiddag in het zweet om nu eindelijk eens een fatsoenlijke positie in het eindklassement van de batavierenrace te bereiken. Hoewel Dhr. Hoekstra zich er van af maakt door achter het stuur van een busje plaats te nemen zal Dhr. Edlinger ditmaal proberen de eer van AEGEE-Haren hoog te houden. Heb je vannacht en morgen niets te doen en wil je volgen hoe het team van -Grunn het doet zonder de deelname van Kenyaanse topsprinter Bos? Check het dan in realtime hier!

Een willekeurig, voldaan teamlid na de Bata van afgelopen jaar

Voor hen die van spanning en sensatie houden, vergelijk hier (of beter, hier) het team van -Grunn met de ploeg van -Enschede (met onder andere Paulus en Klif van AEGEE-Drienerlo in de nachtploeg).

Here to haunt you

2010-04-22T12:52:00.007+02:00

Ghosts are generally described as solitary essences that haunt particular locations, objects, or people with which they were associated in life, though stories of phantom appearances, ghost trains, phantom ships, and even ghost animals have also been recounted. – Cohen, Encyclopedia of Ghosts, 8.

Voor spook begint de week zo langzamerhand. Na de valse start van het te lange weekend, lijkt z/hij genoeg soberheid gespaard te hebben om zich wat woorden in de goede volgorde op het scherm te permitteren. Het heeft even geduurd. De Agora was heerlijk, bekenden uit Nederland (aan Europa wordt gewerkt), drank uit alle hoeken van Europa – hoe sterker de drank hoe stoerder de locals (pálinka!), veel Espenglisch en de levensstijl die daarbij hoort. Leuke gesprekken die niet altijd even vlot verliepen. Je zou bijna vergeten dat er inhoudelijk ook het een en ander plaatsvond; workshops, voorzitter-kijken, netwerken. U snapt, ik kan niet teveel uitweiden, mijn identiteit kan besloten liggen in mijn te traceren activiteiten.

Dit evenement geeft zoveel energie, voor iedereen die erbij betrokken was als bezoeker of als vrijwilliger een stimulans om met verdubbelde inspanningen je op AEGEE (Europa) te storten. Het werkt aanstekelijk. En volgens mij is dat ook de bedoeling. Te zien wat er op Europees nivo speelt, van afdracht tot (incompetente/potentiële) representatives, en ook zelf te bedenken welke onderwerpen wel en niet interessant voor je zijn. Nog een week voor de deadline voor de Summer University. Ik heb mijn keuze bijna kunnen maken, maar lijk soms meer bezig andere mensen te overtuigen (met of zonder rijst) dan dat ik zelf denk over een zomervakantie doorgebracht als student. Misschien toch liever gewoon zon, dan ook nog eens veel binnen zitten. Serieus zijn doe ik de rest van het jaar wel. Gelukkig ontmoet je weer leuke mensen uit heel Europa in de schoolbanken.

Keuzes zijn moeilijk: inhoud of fun. Volgens K. zijn dit al tijden de hoekstenen van de vereniging. Een keuze in de praktijk: met de vereniging dobbelen voor een avond of vluchten voor een dag. Nu kan het dobbelen ook gezien worden als vluchtgedrag, maar ik denk niet dat Katinka daar op doelt. Vluchten van studie lijkt iets anders dan vluchten van machetes. Of dat is het dramatische verhaal van de gelukszoeker die komt profiteren van onze sociale voorzieningen: het recht op helikopter voor comazuipende dobbelaars. Zijn jullie wel 18? Waar staat ons bestuur in deze?

Huishoudelijke medeledingen
Spook is erg benieuwd naar het hele molgebeuren dat voor de deur staat. Spook is zelf ook een fan (favo: Yvon, 2005) en is benieuwd naar de vorderingen van de instuurders. Het is trouwens wel een groot verschil: het enige waar mensen het op kunnen doen zijn deze letters. En de letters die woorden vormen kunnen waar zijn maar evengoed een dwaalspoor. Gelukkig is Spook ook menselijk, of laten we zeggen spokelijk, en maakt h/zij ook wel eens foutjes. Negeer de kluitjes, en gebruik de slips of the tongue. Makkelijk, niet? Om de trouwe volgers te belonen: zij die als derde persoon reageren worden in verkapte vorm getipt (of het bosje in gestuurd). Voordat je spam-spam-spamt: alleen verschillende personen tellen. Dit geeft snelle lezers een comparatief info voor/nadeel. Wanneer niet-participerenden de eer kapen is dat dus een collectief Faal. U zult merken met mijn posts, ik ben geen ochtendmens, en gelukkig is AEGEE groot genoeg om dat geen tip te laten zijn. Spook zal bovendien slechts zelf posten, en maakt geen gebruik van hulpcaspers.

Laat het spoken beginnen!

AEGEE-Haren feliciteert

2010-04-21T18:54:00.004+02:00

Gisteren was een grote dag. Door vele groepen, waar AEGEE-Haren niet mee geassocieerd wil worden, wordt deze dag reeds 121 jaar beschouwd als een feestdag. Bij AEGEE is dit slechts sinds 1988. De reden hiervoor is niet eens alleen omdat de Vereniging in dat jaar is opgericht, maar bovenal omdat den 20 april in het Jaar des Heeres 1988 de geboortedag is van de meest toegeweide en enthousiaste persoon uit het Bestuur der -Grunn. Inderdaad: Niels. Naast de felicitaties die de jarige job gisteren reeds persoonlijk in ontvangst heeft mogen nemen, bij deze ook nog een digitale felicitatie. Per abuis begon Niels echter ook direct bij het betreden van zijn 23e levensjaar dictatoriale trekjes te vertonen. Wij zouden te streng zijn geweest op de Excurcie in onze verslagen over de liftwedstrijd naar Wroclaw. Als je de stukken goed leest is er hier en daar ook enig commentaar op de Excurcie. Niet heel gek natuurlijk, want vroeger, was alles beter. Misschien wordt het toch weereens tijd wat harder tegen dingen aan te schoppen, dan vallen dergelijke details niet meer zo op.

Een ander bestuurslid der -Grunn had gisteren ook wat te vieren. Omdat zij net een jaar lid was, mocht ook zij gisteravond het plezier ervaren van het nuttigen van een biertje in de seniorenhoek. Het gaat natuurlijk om de lieftallige Liza die inmiddels alweer meer dan een half jaar de centen van de Vereniging telt. Ook hierop is gisteren op de borrel uitgebreid geproost.

Nu we het toch over de seniorenhoek hebben. Misschien kan het niet veel kwaad dit fenomeen uit te leggen. Het betreft hier een gedeelte van de vaste stamkroeg der -Grunn, meteen bij binnenkomst rechts, met een eigen stukje bar die op dinsdagavond exclusief is gereserveerd voor oudere leden (> 1 jaar lid) der -Grunn. Het is natuurlijk niet de bedoeling om het contact met nieuwe leden te vermijden, vandaar dat oudere leden ook niet beperkt worden tot het zich bewegen in de seniorenhoek, maar het is af en toe gewoon fijn om even bij te kunnen komen onder mensen die al langere tijd een grote rol in je leven spelen. Even geen gedoe met voorstellen, namen onthouden en geveinsde interesse, maar gewoon even op een kruk neerploffen in de seniorenhoek en herinneringen ophalen aan die goede ouwe tijd die vroeger heet en toen alles beter was. Het nut lijkt me duidelijk, het principe wordt ook redelijk gerespecteerd, maar blijkbaar snapt nog niet iedereen het even goed. Voor de sjaars onder ons: Als je over niet voldoende ancienniteit beschikt, is het dus niet de bedoeling dat je mee gaat drinken in de seniorenhoek en ook niet dat je je jas er achterlaat. Die laatste zul je immers niet meer op kunnen halen aangezien je de hoek niet zomaar kunt betreden.

Roken met Robin: Vrijwilligerswerkvergoeding

2010-04-21T10:56:00.007+02:00

"Oh, jullie stonden buiten te roken." Zo begon 'Robin met Robin' gisteravond in de praktijk. Tijdens de borrels twijfel ik tegenwoordig of ik nu gezellig naar buiten ga of gezellig binnen blijf staan. Het laatste levert van tijd tot tijd nog enkele verwijtende blikken of opmerkingen op. Het eerste levert, mits je er voor zorgt dat je niet alleen buiten staat, meestal hele plezierige momenten op. Zo ook gisteravond toen ik me toevoegde aan de buitenstaanders op dat moment bestaande uit Nieuwhof, de Weerd, een Duitse dame en niet-roker Edlinger.

Direct werden de roddels aangesneden. Er was natuurlijk voldoende materiaal opgedaan tijdens de pas afgelopen AGORA. Daar was ik niet bij, dus ik stond gelijk vooraan om de halve waarheden op te vangen. De meest vooraanstaande roddel betrof Mej. Welberg, die niet te beroerd was om een stukje broccoli tussen de tanden van een zekere Kasper(of met een c, daar wil ik vanaf zijn) te verwijderen.

Verder kwamen er allerlei belangrijke onderwerpen voorbij. De hoofdvraag werd maar meteen op tafel gegooid door Hoekstra. "Komt dit ook in de column?" Ja.

Omdat Hemstra zijn zusje ditmaal in België had achtergelaten, werd het hoog tijd met enkele verse gezichten te gaan praten. Zo bleek er wederom een schone uit het land van onze Oosterburen te zijn neergedaald in 'van Diepen'. De dame sprak al behoorlijk Nederlands. Sterker nog, ze was verantwoordelijk voor het meest opvallende woord dat die avond viel. 'Vrijwilligerswerkvergoeding.' Toen het woord was uitgesproken begon mijn mond al te praten, voordat ik er erg in had. "Maar dan is het toch geen..." Ik besloot dat deze halve zin ruim voldoende was om mijn punt duidelijk te maken.

Het is toch heerlijk dat men op de borrels met een scherp oor gewoon een oxymoron kan tegenkomen. Voor degene die atheneum gedaan hebben, oxymoron is een Grieks woord bestaande uit de woorden 'oxys' en 'moros'. Het staat voor twee woorden die elkaar in feite tegenspreken, maar ondanks dat toch tot een woord gevormd worden. 'Oxys' is het Griekse woord voor slim en 'moros' betekent zoveel als dom. Dat maakt oxymoron tot een oxymoron.

Ik heb ook nog wel even de ruimte om wat oud nieuws te behandelen. Mej. Esser - ex-bestuur van -Grunn - is afgevallen en behoorlijk ook. Respect, want ik zou het niet kunnen. Al is het maar dat ik bij het verliezen van een dergelijk gewicht waarschijnlijk de staat van gewichtsloosheid bereikt heb.

Ondanks dat de sneeuwpret al een tijdje is afgelopen is dit toch het plaatje van de week:

Sauna, Sfeer & Stemmingen in de stad met de Sleutel: Agora Leiden

2010-04-21T00:47:00.006+02:00

De Agora: hét AEGEE-event voor een ieder die wil meebeslissen over het wel en wee binnen -Europe en de toekomst van het netwerk, de plaats waar de grootste feesten van AEGEE plaatsvinden én je je oude vrienden uit heel Europa terug kunt zien. Wat ook de reden is voor je aanmelding voor een Agora, dat je er als AEGEE-lid ten minste één meegemaakt moet hebben staat vast.

Tip 1 voor een succesvolle en effectieve deelname aan een Agora? Meld je ruim op tijd aan. Er zijn maar een beperkt aantal plaatsen beschikbaar voor elke local en visitorplaatsen worden over het algemeen op volgorde van binnenkomst door de local toegewezen. Het spreekt voor zich dat wanneer je je niet aanmeld, dit nogal wat logistieke problemen ter plaatse op kan leveren. Een typisch voorbeeld van faal. (voor de geïnteresseerden en semantisch minder onderlegde mensen, hier en hier een toelichting betreffende gebruik van het woord faal).

Na een dag hard Hortensia's verkopen toog ondergetekende op donderdagavond met backpack, fiets en laptop (in de illusie nog wat studiewerk te doen dit weekend) met de trein richting het prachtige Leiden. Na een drie uur durende helletocht (een fiets op Amersfoort & Utrecht Centraal is geen succes) bracht een vriendelijke medereiziger mij naar Minerva, aangezien het helpersteam (bedankt Anne!) in geen velden of wegen te bekennen was.

Aldaar aangekomen bleek het laten zien van een backpack voldoende om binnengelaten te worden. Het openingsfeest had het thema space, of eigenlijk Yuri's night, maar over Yuri heb ik die avond niets meer gezien of gehoord. Minerva zat bomvol met AEGEE-ers die wél aangekomen waren (bedankt, @angryashcloud) en zich uitleefden op de dansvloer, bijpraatten in het rokershok of evenementenbier aan het bestellen waren aan de bar. De bar die overigens professioneel bemand werd door AEGEE-Drienerlo & AEGEE-Haren.

Dat letterlijke drupje Coebergh kon écht niet, Tubbing.

Openingsfeesten op een Agora gaan ongeveer zo: *Idee: 'goh laat ik bekende A gaan zoeken! Heeeeee bekende B!' *Aanbod bier van bekende C *meegesleurd door groep bekenden D naar dansvloer *realisatie (een uur later) dat je nog steeds op zoek bent naar bekende A. Het feit dat er 20 mensen uit Groningen aanwezig waren hielp daarbij niet, maar het droeg wel enorm bij aan de feestvreugde. Tevens waren Heiko, Thomas en Hubert, -Grunn leden in den vreemde, ook aanwezig.

Om 4 uur was het feest afgelopen en druppelde iedereen terug naar het tentenkamp bij het sportcomplex. Al bij het bekend maken van deze vorm van accomodatie zag ik in dat slapen in een tent in april geen succes zou gaan worden met mijn superdunne slaapzak. Gelukkig kon ik terecht in huize Schuitmaker, alwaar een warm bed, een spa en tevens een sauna op mij wachtten. Er waren slechts twee minpunten aan deze accomodatie, te weten het feit dat een warm bed na een feest met veel bier onmogelijk op tijd te verlaten is, én de locatie: de Leidse Merenwijk. Toch zo'n 15 minuten fietsen van de plenary-locatie, en met mijn geheugen van een goudvis onmogelijk om zelfstandig te bereiken. Het bleek een opgave zo groot als de aswolk van de Eyjafjallajokull om enigszins op tijd op de Agora-locatie aanwezig te zijn.

Toch zijn plenaries wat mij betreft een must om bij te wonen tijdens een Agora. Natuurlijk om onze stoel in actie te zien, maar ook omdat het een ultiem EO-jongerendag gevoel geeft. Om je verbonden te voelen met het netwerk, te weten wat er in -Europe gebeurt, hier en daar wat gezonde kritiek te geven, hier en daar lekker te klagen over je kater tegen de mensen naast je, en om samen te zingen bij het tekenen van een Convention d'Adhesion. Call me sentimental, maar ik word er warm van.

Enkele hoogtepunten tijdens het dag-gedeelte van de Agora: natuurlijk het Membership Fee Proposal (met gezellige verwarring tijdens de plenary), het tekenen van het twin-local contract tussen -Grunn & -Talinn en de verkiezing van het nieuwe Comité Directeur. Ander hoogtepunt tijdens de Agora was de ongelofelijke inzet van de crew, die het soms met slechts 1 uur slaap in een koude tent moesten doen maar toch vol overgave weer het ontbijt stonden te serveren!

De crew sliep overdag. Bikkels!

De sfeer. Hij zat er in.

Avond twee bracht ons een feest in 'In Casa', met als thema de eighties, gezien het hier om de 25e verjaardag van AEGEE ging. Absoluut een TOP-feest, wat mij betreft in ieder geval. Het EO-jongerendag gevoel kwam wederom naar boven toen de gehele zaal de Macarena inzette, en als afsluiting werd vol passie meegezongen met Marco Borsato. Door de Nederlanders tenminste.

-Aachen stal de show wat outfits betreft.

Op zaterdag was het erg mooi weer en vierde brakheid hoogtij, wat betekende dat een bezoek aan de plenaries en prytania plaats moest maken voor een korte privé city-tour en genieten van de zon. Tevens werd Chinees restaurant Woo Ping aangedaan, die voor de gelegenheid een leuke aanbieding voor AEGEE leden had. Volgens de eigenaresse snapten de buitenlanders het concept totaal niet, maar ze had wel redelijk wat Nederlanders van een voedzame wokmaaltijd voorzien. In de tussentijd wist Edlinger een aanrijding te veroorzaken, iets wat een stel Esten succesvol probeerde te imiteren.

Zaterdagavond was het tijd voor de European Night. Deze vond plaats in het sportcomplex, dat gigantisch was, en dus plaats bood aan ongeveer twee keer het bezoekersaantal van de Agora. Een langdurig bezoek aan de Poolse tafel en een halve wodkaproeverij later had ondergetekende even genoeg gehad en was het tijd om een luchtje te scheppen. Bij terugkomst bleek alle drank volledig op. Gelukkig was er bier en werd de avond luister bij gezet door drie bandjes, te weten Rosy Lee, de Enschedese AEGEE-band en een band waarvan ik de naam tot mijn spijt niet mee heb gekregen. Het was European Night dus de avond escaleerde volledig. Italianen die het een goed idee vonden om teveel te 'roken' nadat alle drank op was, resulterend in vloerpizza's, mensen die vergaten dat ze vastgekleefd aan iemand gefotografeerd werden en de volgende dag ontkenden, -Drienerlo die bodyshots wilde doen en als toppunt een stel Turken voor wie de avond-brood-maaltijd niet voldoende was en die het een goed idee leek een smaakvolle cake te nuttigen op het tentenkamp. Gelukkig was Mw. van de Bilt ter plaatse. Zij worp zich spontaan op als crewmember en besloot zaterdagnacht maar niet te slapen. Hulde.

Het publiek in extase tijdens het optreden van één van de bands.

Op zondag was het om 14 uur 'smiddags weer tijd voor rosé op het terras, want een verjaardag in huize Schuitmaker. Aan het eind van de dag toch nog maar weer naar de laatste plenary, en s'avonds het slotfeest bij Quintus: Togaparty! Natuurlijk had bijna niemand een Toga meegenomen, maar de organisatie speelde daar geweldig op in door zelf te voorzien in een gigantische voorraad wit laken en veiligheidsspelden. Wederom hulde! Conclusie van de avond: Toga's zijn kut, warm, en onpraktisch. Wil je toch een comfortabele avond hebben en niet jezelf elk kwartier opnieuw in laken moeten wikkelen, doe dan als de Praes van - Grunn. Haal een -Grunn badjas en party-on!

De -Grunn badjas doet het tevens goed op Toga-parties!

We kunnen concluderen dat het Agora-team een topprestatie heeft neergezet. Het is nogal een onderneming, zo'n mierenhoop aan AEGEE-ers die het hele weekend met een kater rondloopt en de neiging heeft te klagen over kou, maaltijden en aswolken. De feesten waren geweldig, ik heb me in tijden niet zo vermaakt. Ik kan iedereen van -Grunn dan ook aanraden de volgende Agora in Istanbul te bezoeken. Is het niet als delegate of visitor, dan wel als crewmember. Zo leer je ook nog eens de meeste mensen kennen!

Agora Update IV

2010-04-20T14:31:00.019+02:00

Inmiddels is de Agora Leiden afgelopen, maar de updates van -Haren bleven verder uit. Dit is echter geen teken van laksheid, maar van pure inzet tijdens de Agora! Door non-stop inzet van Dhr Edlinger en ook mijzelf is de vermoeidheid enigszins toegeslagen en werd alle energie en tijd die wij hadden ingezet achter de schermen van de Agora. Na eindelijk te hebben geslapen en ook nu weer vele koffie, ben ik dan ook eindelijk in staat om wat hoogte en diepte punten weer te geven!

Zaterdag

Waar we zijn blijven hangen met een kusje op een heup, zo zijn we door gegaan met de E.C.N.! In de gym aan de overkant van het terrein werden we ontvangen door The Rosy Lee's, het bandje dat zich ook wel laat lenen als het -Grunn bandje! Zij kregen de eer om de E.C.N. te openen.

De -Grunn band brengt de sfeer erin.

Vele vele vele flessen drank, gezellige mensen en goede bandjes waren verzameld in de gym, waar iedereen snel zijn slag aan het slaan was! Zo werd de deur om 23.00 gesloten voor drank en kwamen de eerste mensen die hiervan te veel gesnoept om 24.00 al naar buiten om op subtiele wijze een spoor naar hun tent achter te laten. Vele drankjes en culturen werden uitgewisseld, gezelligheid leek oneindig te duren, echter voor sommige mensen hield het feestje al snel op.. Alsof deze heer in de toekomst kon kijken, bleek ook deze nacht de heater weer te willen weigeren en werd er midden in de nacht een evacuatie ingezet. De mensen die in een koude tent lagen, kregen de mogelijkheid om in een andere gym te slapen. Toch werd met man en macht de gym waar de E.C.N. gehouden werd leeg en schoon gemaakt, voor het geval het hele campingterrein hierheen kan. Daar Dhr. Edlinger bijna niet meer op zijn benen kon staan, was ik zo vriendelijk dit gedeeltelijk van hem over te nemen. Dit resulteerde uiteindelijk in heen en weer rennen tussen tenten, om uiteindelijk een gym met 200 man te mogen wakker maken! Wat een heerlijk gevoel.. Om 8.00 was deze geheel stil, je kon zelfs niemand horen snurken! Om 8.02 was dit een grote kreun en scheldpartij! Geweldig! (Sorry als je in de gym lag en ik je voor niets wakker heb gemaakt door het einde van je slaapzak op te tillen en je hieruit te schudden..)

Uiteindelijk krijgen de participants toch hun zin. De tenten worden (gedeeltelijk) afgeschreven en mensen mogen in de gym gaan tukken.

Zondag

Na lange plenary's op zondag kwam zondag avond een van de meest positieve uitslagen! Omdat deze Agora voor mij de eerste was, wil ik graag doorverwijzen naar -Drienerlo voor de geschiedenis over de Membership Fee, maar ook mij is het zeker niet ontgaan dat dit proposal zeer belangrijk was! Om deze reden heb ook ik dan ook behoorlijk staan lobbyen bij vele mensen. Niet geheel zonder resultaat zoals hieronder te zien is! Het proposal is er dan ook door!! Voor iedereen die er zijn voordeel aan heeft: GEFELICITEERD!!!

Het gevolg: Dutch party!!!

Zo werd het officiele gedeelte van de Agora met een positief gevoel afgesloten!

Dit werd door -Drienerloo en mijzelf gevierd met lekker eten (lees: vlees!!). Hier werd een telefoontje ontvangen: Waar zaterdag Dhr. Edlinger het nodig vond om met een Polo te hip-shaken, bleken de Esten met een huur auto het leuk te vinden om te laten zien hoe het beter kan. Een aanrijding met een andere auto op zondag als gevolg. Helaas heb ik hier nog geen foto's van gevonden. Lang leve alle verzekeringen!!

Na een evacuatie naar de gym voor iedereen die dit wilde kon de toga party van start gaan! Hier liet de organisatie zich van zijn beste kant zien door vele vele vele meters stof beschikbaar te stellen, waardoor iedereen zich kon uitleven om een toga te creëren. Zo ook -Haren en -Drienerloo, tot deze tot de conclusie kwamen dat dit behoorlijk belemmerend en warm was. Als afsluitend feestje moeten de heren van -Drienerloo en Dhr. Edlinger gedacht hebben: we gaan door tot het bittere eind! Zo vergezelde de heren van -Drienerloo mij pas tegen 6 uur in een warme en verlaten tent!

Na het ontbreken van de wake-up call stonden Dhr. Edlinger, ik en vele geweldige crew mensen rond 11uur een verlaten terrein af te breken. Na een vermoeide brul van Paulus werd het voor mij ook tijd om naar huis te gaan! Tijd om te gaan slapen!!

Korte samenvatting van deze dagen: Gezellig, geweldige mensen, lange maar boeiende plenary's, prytania en workshops, goed eten, vele vele vele liters koffie, super feestjes en vele uren slaapgebrek! Wie wil dit nu niet?!

Update: Edlinger red AEGEE-Haren van de kansloze neergang naar PABO-niveau, titel edited.

Agora Update III: Zaterdag

2010-04-17T09:32:00.003+02:00

Nieuwe dag, nieuwe ronde, nieuwe kansen zou je zeggen... Maar helaas. Net zoals gisteren was er gedurende de nacht geen verwarming en, net zoals eerder, kwam het busje obstakels tegen op zijn pad. Deze keer was de eer voor mij. Bij het ophalen van Mirjam was ik zo slim om mezelf vast te zetten op een parkeerplaats waar vrijwel niet meer uit te komen was. Helaas werd een dichtbij staande Volkswagen hier het slachtoffer van. Gevolg: chaos en stress. Gelukkig kwam een vriendelijke buurvrouw naar buiten die me de parkeerplaats af leidde en een pen leende om mijn telefoonnummer achter te laten. Inmiddels is een afspraak gemaakt om het ESV in te vullen. Later meer...

De aan de Volkswagen berokkende schade.

Update Agora II: Vrijdag

2010-04-16T09:55:00.011+02:00

Inmiddels is de Agora ook officieel gestart. Na een fantastische openingsceremonie gisteravond is zojuist de plenary geopend door Sido nadat de attendance list was gecontroleerd. Dit resulteert in een hoop geschreeuw van de Spanjolen, Duitsers met bier, -Palermo die het leuk vindt om mahna mahna ten gehore te brengen en -Enschede die het Io Vivat inzette. Het duurt allemaal veel te lang, zo lang zelfs dat -Grunn al voorbij was zonder dat iemand "PRESENT" had geschreeuwd. Niels en Martin hebben twee locals later nog geprobeerd deze achterstand in te lopen door het Grönnens Laid toch nog ten gehore te brengen, tot grote vreugde van het publiek. Over Niels gesproken... Hij is alleen iets vergeten. AEGEE-Drienerlo schitterde tijdens de opsomming van de locals helaas in afwezigheid. Het zou kunnen dat het iets te maken heeft met het feest van gisteravond en de daaropvolgende staat van ellende. Het spreekt natuurlijk voor zich dat gisteravond fantastisch was! Met zo'n 20 Groningers op de dansvloer en AEGEE-Drienerlo en AEGEE-Haren achter de bar kon het natuurlijk ook niet mis. Later meer...

Update 11.12 uur: Chaos in de plenary door juridische onduidelijkheid!

Update 12.21 uur: Brandalarm en dus evacuatie....

Update 14.00 uur: Na de deelnemers een paar keer van het kastje naar de muur te hebben gestuurd zit iedereen weer veilig en wel in het plenary gebouw en is aan het genieten van voedsel.

Update 18:57 uur: -Delft heeft zojuist de vlag van -Europe gebrast.

Update 19:32 uur: Vele berichten over de hoogte en dieptepunten tijdens de Agora worden beschreven door Dhr. Edlinger. Daar kan ik (Mej. van de Bilt) alleen maar overbodige woorden aan toevoegen. Wat ik wel kan toevoegen is een beschrijving van de sfeer en de situatie buiten de plenaries, workshops en vele andere activiteiten. Ook daarin zijn hoogte en dieptepunten. Een groot compliment voor de mensen die op woensdag de 40 tenten hebben opgezet! Met een gemiddelde nachttemperatuur van 3 graden zou dit geen probleem moeten zijn met 80 warmtebommen, echter stroomuitval (door overbelasting?) resulteert in koude chagrijnige mensen in de morgen. Vooral bij de dames werd dit gevoel vergroot bij het toiletgebouw: 1 werkende wc, 1 wc wel in gebruik genomen, maar niet werkend. Geen prettig gezicht in de vroege morgen. Lange rijen bij de wc waren het resultaat. Gelukkig was er al snel een onuitputtelijke hoeveelheid koffie, waarvoor grote hulde! Ook een ontbijt was prima geregeld, door op enkele tafels een minisupermarkt te plaatsen met typisch Nederlands ontbijt, werd integratie met andere locals snel noodzakelijk om aan een goed ontbijt te komen: Aan de eerste tafel brood vragen, de volgende tafel aanspreken voor de kaas, weer een andere tafel voor wat vruchtensap en laten we vooral de ontbijtkoek niet vergeten! Gespreken over de vorige avond komen al snel omhoog: de locatie, de outfits (enkele hele bijzondere!) de hoeveelheid bier maar vooral de reistijd van de terugweg worden besproken. Het blijkt dat wat op de heenweg een klein half uur lopen is, op de terugweg na een goed feestje toch minimaal 45 minuten lopen worden. Jaloers wordt er gekeken naar iemand die glimlachend verteld dat hij met de taxi terug is gekomen (note to myself: zoek een taxi op vanavond, want weer op blote voeten terug lopen is een slecht plan!). Al snel wordt er over gegaan naar de orde van de dag, de opening van de Agora. Zoals Dhr. Edlinger beschrijft, veel gezang en gebrul, maar hierna merk ik toch echt op dat langzaam aan mensen in slaap gaan vallen (letterlijk). Het brandalarm was dan ook een mooie uitkomst om deze mensen wakker te krijgen, een groter saamhorigheidsgevoel te creëren. Tijdens dit moment laat de President van –Grunn zien dat er echt NIETS boven Groningen gaat, door zichzelf letterlijk boven de groep te verheven door op een standbeeld te klimmen.
Na een goede lunch, perfect geserveerd door de schone Wensveen van -Grunn, wachten en workshops verdwijnen langzaam aan meer mensen naar de kampeerplaats. Het terrein is voorzien van vele handdoeken, mensen die in de zon liggen te slapen, vele fietsen hun opmars maken (waar komen die vandaan? Vermenigvuldigen die zichzelf? Want dan hou ik mij aanbevolen voor zo’n mooie tweewieler!) en voetballende mannen. Wanneer ik in verschillende tenten kijk, merk ik op dat er op dit moment van de dag (16.30) meer mensen in bed lijken te liggen dan om 03.00 vannacht…
Inmiddels zitten we weer in een plenary, ook hier valt op dat de mensheid zich inmiddels aan het verminderen is. Wellicht bereid iedereen zich voor op een goed 80’s party vanavond!

Update Agora I: Woensdag

2010-04-14T22:39:00.014+02:00

Live vanaf het Agora Headquarters in Leiden een eerste update: zoals het hoort zijn er hier veel teveel buitenlanders, chaos en gelukkig ook Nederlanders. Alle tenten staan inmiddels en de organisatie begint te lopen... Totdat zojuist het bericht binnen kwam dat een rugby-doel is omgevallen op een busje. Meer details zijn vooralsnog onbekend. Reeds voor die tijd stond de eerste faal echter al op mijn naam omdat ik vergeten was een slaapzak mee te nemen. Morgen meer nieuws!

De tenten zoals Sido deze vanmiddag op de gevoelige plaat vastlegde, vóór het hierboven beschreven incident.

Update: Inmiddels is ook de omhelzing van het busje en de rugbygoal vastgelegd. Inmiddels is met behulp van een cirkelzaag het doel in stukken gezaagd en het busje derhalve weer bevrijd. Een snelle inschatting van de schade komt uit op enkele duizenden euro's; gelukkig is er een verzekering...

Edit 16/4: Tot nader order zijn de foto's onherkenbaar gemaakt.

Roken met Robin: Innovatiesupporter

2010-04-14T15:48:00.007+02:00

Innovatie juich ik ten alle tijden van harte toe. Stilstand is achteruitgang, wat innovatie automatisch tot vooruitgang maakt. Het doet mij dan ook zeer goed om te kunnen mededelen dat ook -Grunn innoveert. Zo is het voor ieder lid mogelijk om zich te hijsen in een volledige -Grunn outfit. Daarnaast is er enige tijd terug een nieuwe borrellocatie gevonden. Genoeg materiaal om een columnpje over te schrijven, dacht ik zo.

De outfits. Voor de mensen zo begaan zijn met -Grunn, dat ze niet te beroerd zijn een paar uurtjes van hun kostbare tijd op te opofferen om te flyeren zijn er spiksplinternieuwe AEGEE-crew t-shirts. De vrouwelijke variant hiervan laat weinig ruimte tot verbeelding, waarvoor de eer dient te gaan naar de PR-responisble van het bestuur.

Ik heb het overigens altijd een walgelijk woord gevonden: 'crew'. Het is een draak van een woord. Het betekent zoveel als medewerkers, stafleden, vrijwilligers. Zet een dergelijke groep mensen bij elkaar en direct heb je een 'crew'. De uitspraak en de volgorde van de letters maken het tot een van de lelijkste woorden die je kan aantreffen in onze moderne geschiedenis. Zowel het Engelse, als het Nederlandse woordenboek bevatten weinig smerigere woorden dan 'crew'. Neemt niet weg dat het lelijk staat als het reeds is opgeschreven.

Naast deze shirts zijn er gloednieuwe truien, badjassen en - daar heb je nog zo'n woord - unisex broeken. In de volksmond, en dus ook de mijne, worden deze broeken ook wel 'chillbroeken' genoemd. Jawel, in eerste instantie ook voor mij shockerend, maar ze bestaan: chillbroeken met een AEGEE-logo. Vanzelfsprekend heb ik per direct zo'n heerlijke broek aangeschaft. Ik zal het u nog sterker vertellen. Momenteel heb ik de broek in kwestie aan.

Voor eenieder, die aarzelde om over te gaan tot aanschaf van de betreffende broek, zal ik mijn alom gerespecteerde waardeoordeel geven. Fantastisch! Chillen! Chapeau! En meer van dat soort loftuitingen. Ik dacht: 'Ik gebruik het woord loftuitingen eens een keer.' In de wandelgangen heb ik moeten opvangen dat ook de badjassen er prachtig uitzien. Zelf heb ik nog niet het geluk gehad mijn ogen te mogen laten rusten op die schitterende creatie, maar ik kijk uit naar het moment.

Niet alleen qua kleding kan de fanatieke innovatiesupporter bij -Grunn zijn hart ophalen. De verhuizing is reeds een tijdje geleden - toen het nog koud was -, maar nu een periode van tijd is gepasseerd kan er een onderbouwde mening gegeven worden over 'van Diepen'. Dat ik al eerder op dit weblog (lees: vorige week) heb aangegeven deze kroeg hoog te hebben zitten, wil niet zeggen dat ik in herhaling val. Net zo min als het betekent dat ik in herhaling val. Wat helemaal absurd zou zijn, is als u nu denkt dat ik nog een keer ga verwoorden dat ik niet in herhaling val.

Afijn, 'van Diepen', waar ik eerder aangaf deze kroeg fantastisch te vinden, wil ik daar graag aan toevoegen deze kroeg geweldig te vinden. Zelfs als er sprake is van een rustige borrel, geeft de kroeg een warm gevoel. Het ontbreken van een dansvloer stoort mij in het geheel niet. Zeker aangezien daar in 'het Pakhuis' amper gebruik van werd gemaakt door ons. Bovendien zijn we van die vervelende studievereniging af, die het nodig vond onze borrel daar eens per maand te komen verzieken.

Nu iets compleet anders: De SGP heeft verslagen gereageerd op de uitspraak van het hooggerechtshof, dat ze vrouwen als gelijk mensen moeten behandelen. Goed he? Dat er nog zulke oermensen bestaan, die gewoon de laatste eeuw niet hebben opgelet en nu wakker schrikken: "Hé? Hebben vrouwen kiesrecht?!" De SGP laat het niet op zich zitten. Ze gaan kijken of ze de zaak kunnen aanvechten bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. Kijken of zij vinden dat vrouwen mensen zijn.

Dhr. Edlinger vind het nodig dat er meer plaatjes geplaatst worden op het weblog. Speciaal voor hem:

Wie is het Spook? Deel I

2010-04-13T00:20:00.006+02:00

Met nog 1 dag van inschrijvingen gaat 'Wie is het Spook?' van start. Met het deelnemersaantal in de dubbele cijfers zit er een spannende competitie aan te komen. Tot nu toe heeft WihS enkel nog vragen opgeroepen, enkele daarvan zullen nu beantwoord worden. Vele komen er echter bij.Om te beginnen met het oplossen van enkele van deze enigma's zullen we beginnen met het verduidelijken het verloop van het spel. Daarna volgt de eerste ronde vragenlijst waarbij, gebaseerd op geen enkele voorkennis, één van de kandidaten zal afvallen.

Om iedereen de kans te geven mee te doen, en wegens enorme populariteit is de aanmelding voor deelname verlengd tot vanavond op de borrel. Hierna is de inschrijving definitief gesloten. Na start van het spel volgt elke 2 weken een vragenlijst over Spooky, die binnen de dan gestelde termijn ingevuld dient te worden. Om jullie niet in het duister te laten tasten over de identiteit van Spooky zullen er af en toe opdrachten moeten worden uitgevoerd. Op basis van deze opdrachten, veel geroddel en pure speculatie kan dan opnieuw een vragenlijst worden ingevuld.

Conclusie, het grote verdacht maken van zowel jezelf als anderen kan van start gaan. De tactieken kunnen worden bedacht, en aangescherpt. Vertrouw niemand, ook niet jezelf.

We gaan beginnen!

De eerste executieronde voor de kandidaten van Wie is het Spook is een feit, beantwoord de volgende vragen over het spook zo goed mogelijk:

1. Spooky is een

A Man

B Vrouw

C Anders

2. Welke oogkleur heeft Spooky?

A Blauw

B Bruin

C Groen/Grijs

3. Wat is de favoriete muziek van Spooky?

A Jazz

B Pop

C Nederlandstalig

D Anders

4. Sinds wanneer is Spooky lid van AEGEE?

A 2006

B 2007

C 2008

D 2009

E Eerder of later

5. In welk orgaan van -Grunn zit Spooky?

A Een Adviesorgaan (Raad, Kasco, Juridical)

B Het Bestuur

C Een Commissie

D Geen van allen

6. Was Spooky mee liften naar Wroclaw?

A Nee

B Ja

C Ja, maar hij/zij is pas op de tweede dag aangekomen

7. De hoeveelste schrijver/schrijfster van AEGEE-Haren is Spooky?

A De eerste

B De tweede

C De derde

D De vierde

E De vijfde

F De zesde

8. Waarmee vergelijkt Spooky zichzelf binnen AEGEE-Haren?

A The Stig

B De Burgemeester van Haren

C De Ombudsman

D De nieuwe President van Europa

9. Hoeveel posts heeft Spooky inmiddels op zijn/haar naam?

A Eén

B Twee

C Drie

D Vier

E Vijf

F Meer

10. Wie is het Spook?

....................................................

De antwoorden kunnen verstuurd worden naar het inmiddels bekende mailadres.

Edit: de deadline is woensdag 21 april om 12.00 uur

Binnenkort: Agora en NWM

2010-04-12T14:19:00.004+02:00

Zoals jullie allemaal hopelijk wel weten, zoniet jammerlijke PR-faal, vindt vanaf aanstaande donderdag de Agora plaats in Leiden. Natuurlijk zal AEGEE-Haren daar met een relatief grote delegatie aanwezig zijn. Voor de achterblijvers niet getreurd, via dit blog zal worden gepoogd jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden door middel van een dagelijkse update van zowel het serieuze als het minder serieuze gedeelte.

Ook de daaropvolgende Europese activiteit staat alweer op de planning: de Travel Network Meeting van -Utrecht. Deze local was zo vriendelijk om ook ons, als AEGEE-Haren, net als alle ander Nederlandse locals aan te schrijven met een verzoek dit onder de leden te promoten, dus bij deze. De grote vraag is echter wat dit evenement precies inhoud. De officiële website biedt geen uitsluitsel, maar faalt door onduidelijkheid en slecht updaten. Opzich een niet onbekend fenomeen natuurlijk binnen AEGEE (klik en klik), dus wij geven het voordeel van de twijfel en zullen ook wij in het weekend van 8 en 9 mei acte de presence geven. Wie gaat er mee?

Post scriptum: Het initiatief tot het bijhouden van een blog door het Bestuur van -Utrecht juigen wij natuurlijk van harte, alleen ook dat is inmiddels al een paar weken niet bijgehouden.

Rijstburo AEGEE

2010-04-07T23:38:00.010+02:00

De komende weken, staan in het teken, van het richting, Europa sturen van een nieuwe lichting, Groningse studenten. Rijst is daarbij het belangrijkste middel, beter dan die bij de Aldi, of het huismerk puur & eerlijk, toch zeker even begeerlijk. Rijsteters zijn de nieuwe norm, de Hollandse aardappeleters de oude vorm, diep van binnen wilden we allemaal allang rijst cantonees, het liefst nog met vlees, met van die flinke stukken, om de vega’s te fucken, AEGEE-Balkan ziet ons al aankomen.

Flyeren met rijst, kan op de lijst, van dingen die je gedaan moet hebben aldus X, op zoek naar haar fix, zei zij, “vereniging bij?”, om de klant tegemoet te komen, “zal het lonen?”, is de vraag, maar: liefde door de maag, helemaal met wat zich bevond, op de infoavond: zelfgemaakte rijst, bewijst, ook fijn, te kunnen zijn, voor lijn en nieuwe leden, die beneden, een nieuw studentenleven aangepraat krijgen, omdat zij neigen, naar avontuurlijke reizen en ongebondenheid, met een beleid, vol goede voeding, zonder ontgroening, maar met AEGEE-Haren, brengt zij tot bedaren, haar verlangen naar rijst en spelen.

Zo groeit de vereniging weer met twee leden, en de reden, is hun reislust, zo zelfbewust, langs de weg, niet rech, t maar krom, de snelheid loog er niet om, kwamen zij terecht, in Utrecht, hun stukjes smaken naar meer, verkeer, wat is de volgende bestemming?

Mensen, met lenzen, met hoogtevrees, als een race, de ladder op en af, de bedoeling niet laf, het resultaat mag er wezen, en valt van ver te lezen, weten zij veel van een mooie auto, een lekkere blow, of een slok melk, voor elk, die haringen niet blieft, alsjeblieft, het is echt op het randje, zoals wij ons kleine kikkerlandje, op de Europese kaart zetten, er valt veel werk te verzetten, want wat belet die Letten, het stereotiep te geloven, nee Dorine moet echt beloven, onze cultuur uit te dragen, je kunt eenieder vragen, welke normen en waarden wél Hollands zijn.

Ook voor mij is het weer tentamenluwte, uit de schuwte, van ub, en op wc, met kerstvoorwoord en extra velletje, ach, ik geef de redacteur een belletje, misschien moet ik mijn diensten eens aanbieden.

Laat AEGEE-Haren rijzen!

Om daarna ten onder te gaan.

Roken met Robin: de Buitenstaander

2010-04-07T18:59:00.006+02:00

Eindelijk! Eindelijk biedt het weblog van AEGEE-Haren zijn hondstrouwe lezers een beetje houvast. In de vorm van deze column die wekelijks op woensdag te lezen zal zijn. De ludieke rubriek van de roker van -Grunn, Robin Jeroen Weber. Een column tjokvol met opinies, humor, uit zijn verband gerukte uitspraken, verzinsels, feiten en onwaarheden. Bikkelhard, niets ontziend, beschouwend en hilarisch, zomaar wat steekwoorden die deze column gaan typeren. Dus, 'Roken met Robin', louter over de belevenissen van een buitenstaander.

De buitenstaander. Het lijkt een behoorlijk een onprettige rol. Ik zal het recht voor zijn raap zeggen: het is ook een onprettig gevoel om een buitenstaander te zijn. Zeker in de wintermaanden is buiten staan niet mijn hobby. Mijn hobby is roken. Sinds meneer Klink in de wet bepaald heeft dat dat in de kroegen niet meer nodig is, zijn roken en buiten staan onlosmakelijk verbonden op elke AEGEE-borrel.

De huisregels van onze fantastische nieuwe borrellocatie 'van Diepen' - innovatie juich ik ten alle tijden van harte toe - negeren op dit moment nog deze wet. Maar dankzij een groep mensen, die aan zieltjes, populariteit en daadkracht aan het winnen is, sta ik toch regelmatig buiten op de borrels. Deze groep mensen noemen we, voor het gemak, de niet-rokers.

Niet-rokers zijn mensen die klagen over stank, verstikkende lucht en slechte adem. Ze hebben het dan ook niet gemakkelijk. Zij worden namelijk nogal eens geconfronteerd met mijn slechte eigenschap, roken. Overigens wordt ook ik regelmatig geconfronteerd met de slechte eigenschappen van de niet-rokers. Maar beschaafd als ik ben, loop ik daar natuurlijk niet zo vaak over te zeuren als niet-rokers over roken.

Om ze toch eenmaal te noemen, slechte eigenschappen van niet-rokers zijn: het verpesten van de gezellige sfeer, het door midden breken van sigaretten, het creëren van stank doordat ze naar zichzelf in plaats van rook ruiken, het scheppen van verstikkende lucht door het oprakelen van vervelende discussies en slechte adem als gevolg van een gebrek aan kauwgom.

Goddank heb ik een manier gevonden om deze bijzonder vervelende groep mensen stelselmatig te ontlopen: buiten staan. Buiten staan op de gemiddelde borrel leidt tot een gemakkelijk en prettig gesprek met louter gezellige mensen, rokers. En dat allemaal zonder boven muziek uit te hoeven schreeuwen. De binding tussen rokers wordt zodoende alleen maar sterker. Mijn advies voor niet-rokers: bewapen u, want eens zullen wij keihard terugslaan. Rokers, aller landen, verenigt u!

Wie is de mol Spooky?

2010-04-05T17:16:00.007+02:00

Weer een week voorbij, de poll gesloten. Weer een stap dichterbij de vraag 'wie is Spooky'. Waren we er vorige week achter gekomen dat Spooky een man is was dit keer de vraag, wat doet Spooky?

Met een overtuigende meerderheid van 57% zijn jullie het er over eens; Spooky zit in een commissie bij -Grunn. Alle geruchten over een schijver uit Enschede, of erger, iemand die niet lid is kunnen de prullenbak in. Hij is lid van een commissie van -Grunn.

Doe mee!

Om niet alleen passief achter een schermpje op zoek te gaan naar Spooky start AEGEE-Haren een Wie is Spooky competitie. Deelnemers beantwoorden om de week een vragenlijst over Spooky. Diegene met de minste goede antwoorden vliegt er uit en gaat naar huis met niks. De uiteindelijke winnaar kan een mooi prijzenpakket verwachten!

Opgeven voor 11 april 23.59 via aegee.haren@gmail.com!!

Op bezoek bij -Utreg

2010-04-01T16:18:00.016+02:00

Daar stonden we dan. Aan de kant van de weg, op het Emmaviaduct. Boven ons stapelen de wolken zich op, enkele druppels laten hun aanwezigheid duidelijk merken. In mijn handen het bordje naar Utrecht, de duim van Dhr. Weber laat zich naar de hemel toe opgestoken zien! We kijken elkaar aan, kijken hoe laat het is (18.50) en komen tot de zelfde conclusie: Wij gaan eerder in Utrecht aankomen dan Dhr. Edlinger en het enige –Grunn lid dat –Utreg wel gaat bezoeken!

Hoe wij hier komen? Dat weet ik eigenlijk ook nog steeds niet. Van een telefoontje kwam een brief, een vraag om mee naar –Utreg te gaan, gevolg daaruit werd de vraag om een thema voor de borrel te achterhalen (in tijdsbestek van 2 uur…). Na dit te horen gekregen te hebben, is het logisch dat de reis naar Utrecht al liftend plaats zal vinden! Toch?!

Ik zal weer vooruit in de tijd gaan: Emmaviaduct, 18.50 gestart, dreigende wolken met veel nattigheid boven ons, de liefste glimlachen op ons gezicht!

En het werkt! Om precies 19.00 uur (dus binnen 10 minuten!) stopt er een allerliefst Daihatsu Cuore Lemon met twee mensen erin. Waar wij heel willen? Richting Utrecht graag!

Het betreft hier twee uiterst vriendelijke mensen (Mario en Renee) die ons op hun weg naar Den Haag van punt A (Emmaviaduct) naar de voordeur van De Buis gebracht hebben! Toen wij vertelde waarom wij aan het liften waren, werd er direct afgeweken van de originele route (lees: afslag gemist) en brachten wij speciaal voor Het Senaat dan ook nog even een bezoek aan Haren! Hierna kon de reis worden voortgezet! Welke dan ook zeer spoedig verliep, aangezien wij een directe lift hebben gekregen! Er werd enkel gestopt om de zijkant van de auto vol te stoppen met benzine.

Wat ons toen pas opviel, was dat wij reden in een auto met het kenteken:

88-zh-gz

Wat hier bijzonder aan is? Het getal 88! Aangezien ons de opdracht was gegeven om een attribuut uit het oprichtingsjaar van -Grunn te vinden, is het des te bijzonder dat wij bij onze eerste opdracht ook direct in een auto rijden met dit jaartal op de kentekenplaat!!

Op het moment dat we weer verder rijden, zien we dat Utrecht nog 21 km is. Snel wordt er op de klok gekeken. De persoonlijke strijd is overgeslagen op onze chauffeur: Mario lijkt direct het gaspedaal iets harder in te drukken, wij krijgen enige hoop: volgens de TomTom zouden wij namelijk om 21.07 aankomen voor de Buis. De trein uit Groningen om 21.09. Wij zouden al liften dus eerder aankomen! Direct wordt de achterbank de plundert, aangezien ik mijn galajurk nog aan moest doen. Hierbij bleek dat een Cuore nog helemaal niet zo klein is, want dit ging vrij soepel! (Of ik gewoon niet zo groot!)

Aangekleed en al, staan wij dan ook netjes om 21.10 op de stoep voor De Buis! Daar treffen wij AEGEE–Haren, -Grunn, AEGEE-Drienerlo, en La Vie en Rosé tegen 21.40. Gezamenlijk wordt de Buis betreden. Vol vriendelijkheid, verbaasde blikken en stiekeme wijsvingertjes worden wij ontvangen door –Utreg. Want zij staan daar in spijkerbroek en shirtje (net als wij normaal) terwijl er toch echt een kolonie pinguïns naar binnen is gekomen met een heel scala aan jurken. Gelukkig komt er na ons nog een groep holbewoners binnen, waarna wij ineens minder vreemd zijn en ineens materiaal om mee te kletsen. Wat dan ook gebeurt! Drankjes schuiven door, muziek wordt beter, gezelligheid stijgt!

Langzaam aan wordt het 00.00 uur. Na een toespraak van Isaac (-Utreg) en vele anderen, zetten wij dan toch echt het Volkslied in. Echter niet alleen het 1^e en het 6^e couplet worden gezongen! Ergens vond ik dat ik nog iets goed te maken had, zodoende is er gedurende de dag nog een couplet bij het Wilhelmus gekomen, welke ten gehore is gebracht, maar alleen door een enkeling is verstaan, dus bij deze de tekst:

Het Senaat van AEGEE Haren
Heeft ons hierheen gestuurd
Die klus die kunnen wij wel klaren
Maar hoe komen wij hier
Een gala als het thema
Kwam ons ook ten gehoor
Al liftend naar de vondel

Aansluitend aan ons zangtalent, werd direct het bierdrinkniveau van –Haren getest. –Haren VS –Utreg. Deelnemers: Dhr. Weber, Dhr. Edlinger, Sido en ondergetekende. Na de start-adt van Isaac werd het bier snel tot ons genomen, helaas niet snel genoeg. AEGEE-Drienerlo heeft het volgens mij ook nog opgenomen tegen –Utreg, ik mag toch hopen dat zij wel gewonnen hebben?!

Langzaam aan loopt De Buis leeg, het blijkt laat te worden (half 2..) Plannen bleken gemaakt te zijn wat betreft slaapplaatsen, dus een voorstelronde bleek niet misplaatst. Na nog enkele biertjes, goede muziek, perfecte dansbewegingen en veel gezelligheid werd het volgens de Assessor Extern (Muriël) tijd om richting huis te gaan.

Ik kreeg het adres op een bierviltje in de handen, -Drienerlo regelt de taxi en Muriël fietst alvast naar huis. Al snel zien wij haar dan ook voor de deur staan. Na een inspectie van de kofferbak van de taxi door Klif (Is die jas nou van mij of van hem?), zijn we dan toch naar binnen gegaan en werd de grootste uitdaging van de hele avond duidelijk: Hoe gaan we van 1 matras, 2 kussens van een bank, een slaapzak, 2 kleedjes en een kussen 4 slaapplaatsen maken? O.a. door Klif de slaapzak te geven en hem op de grond neer te leggen. Nog geen minuut later komt het bewijs van een diepe slaap al snel omhoog.. Na wat heen en weer gesprekken die niemand inhoudelijk meer weet, vallen ook -Grunn en de rest van AEGEE-Drienerlo in slaap.. Gesnurkt alom! Behalve bij ondergetekende.

Om half 8 ben ik dan ook weer opgestapt en terug naar huis gereden. Dit keer met hulp van de OV kaart! Heerlijk in een warme trein! Terwijl ik nog steeds niet geslapen heb, zie ik ineens het bordje Haren voorbij komen.

Een glimlach vormt zich om mijn mond..

Borreltje in -Utrecht

2010-04-01T15:24:00.010+02:00

Eigenlijk begon mijn eerste AEGEE-Haren avontuur op dinsdagavond. Voor de vaste borrel in Groningen werd mijn kandidatuur officieel een feit. Na het voorlezen mijn handgeschreven brief aan het Senaat en het overhandigen van mijn attribuut uit '88 kon de introductie beginnen. De eerste opdracht bestond uit het liften naar de borrel woensdagavond jl. in Utrecht. Er was een thema verbonden aan deze borrel, wat wij zelf nog even dienden te achterhalen bij AEGEE-Drienerlo. Wij zijn overigens Mej. van de Bilt en ikzelf.

Na een overhaast verstuurd Facebook-bericht aan Schoutsen, Koningh in de Senaat der AEGEE-Drienerlo, kregen wij een terechte draai om de oren in zijn antwoord. Facebook is natuurlijk geen correcte wijze om een Senaatslid aan te schrijven. Toch bleek hij bereid ons te vertellen dat het thema van de borrel 'Gala' betrof.

Om exact 7 uur 's avonds op woensdag 31 maart stonden Mej. van de Bilt en ikzelf volledig in gala outfit bij de ultieme liftplek voor de Emmabrug te Groningen. Ons alternatieve liftbord, zwart met witte letters, bewoog reeds na tien minuten een gele Daihatsu tot stoppen. Een vriendelijk koppel uit Den Haag bleken de inzittenden.

De route van Groningen richting Utrecht is het snelste via Drachten, Lelystad, Almere. Het kon natuurlijk niet zo zijn dat wij tijdens deze reis niet even 'onze' plaats zouden aandoen. De bestuurder bleek - al dan niet onbewust - bereid even een paar kilometer om te rijden, zodat wij even het bordje 'Haren' op de foto konden zetten.

De spiksplinternieuwe, tweedehands Daihatsu bleek niet over de langste adem te beschikken, dus er moest onderweg even gestopt worden om te tanken. Dit stoppen diende even later weer te gebeuren, maar deze maal voor de broodnodige sanitaire voorzieningen. Onze helden uit Den Haag boden mij aldaar zelfs een Snicker aan, waarvoor nogmaals dank. Ik wil namelijk graag even benadrukken dat Snickers veruit het smakelijkst zijn als ze gekocht zijn bij een tankstation langs de kant van de snelweg.

Ruim een kwartier voordat de trein-lafaards aankwamen, stonden wij al te genieten van een welverdiend sigaretje voor de borrellocatie. Eenmaal binnen konden wij al snel concluderen dat er een gezellige avond inzat te -Utrecht. Niet alleen AEGEE-Haren, AEGEE-Drienerlo, alsmede -Leiden, -Grunn, -Enschede en uiteraard -Utrecht waren vertegenwoordigd.

De meters bier waren niet aan te slepen. Er werd gezongen, gedanst, gelachen en gebabbeld. En dan heb ik het nog niet eens over de aanwezigheid van 'The Sexiest Man on Earth'. Het stemt mij opgelucht te zeggen dat ik hier niet over mijzelf praat, want als er zoveel 'sexyness' in een man tezamen komt, is dat behoorlijk beangstigend. Ik zou mij iedere ochtend voor de spiegel een spreekwoordelijk hoedje schikken.

Om twaalf uur werd - na een praatje van de voorzitter van -Utrecht - het Wilhelmus ingezet. Het eerste en het zesde couplet welteverstaan, waarover wij van te voren al getipt waren door wederom het Senaat van AEGEE-Drienerlo. Omdat er zoveel voor ons als nieuwe leden geregeld was, hadden Mej. van der Bilt en ikzelf besloten nog een zelfgeschreven couplet toe te voegen. Voor eenieder die, ondanks onze verwoede pogingen, het couplet niet geheel verstond of voor eenieder die afwezig was:

Het senaat van AEGEE-Haren
heeft ons hierheen gestuurd.
Die klus die kunnen wij wel klaren,
maar hoe komen wij hier?
Een gala als het thema
kwam ons ook ten gehoor.
Al liftend naar de vondel,
hier zijn wij echt hoor!

Het zou nog lang gezellig blijven. Ware het niet dat het Senaat van AEGEE-Haren, vertegenwoordigd door slechts een persoon, al vroeg een afhaker bleek. Toen de kroeg steeds leger begon te raken, bleek zelfs een zeker persoon die mij een dag eerder nog als laffe borrelaar bestempelde al vertrokken. Ook mijn partner moest op een gegeven moment door een chronisch gebrek aan slaap de strijd staken.

Uiteindelijk werden wij om half vijf toch de kroeg uitgedweild. Wij? Ja! Ondanks alle bovengenoemde mensen die slaap blijkbaar hoog hebben zitten, bleef ik over met Sido, ex-voorzitter van -Grunn. Er werd op dit christelijke tijdstip zelfs nog een eetgelegenheid gevonden die ons nog wil voorzien van een patatje. Met dank aan een lokale schone overigens, wier fiets helaas die avond niet in haar handen eindigde.

Het eten was een prima manier om de tijd te doden tot aan de eerste trein vertrok die ons weer naar het hoge noorden zou brengen. Om half zeven 's ochtends waren we alweer op weg naar huis. In de trein werd het toch de hoogste tijd een uiltje te knappen. Uiteindelijk raakte mijn hoofd tevreden mijn vertrouwde kussen om half negen.

Het lijkt me meer dan duidelijk: lid worden van AEGEE-Haren staat garant voor een gezellige tijd. Overigens kijk ik er naar uit de heren van AEGEE-Drienerlo, de dames van -Leiden en de enthousiaste leden van -Utrecht weer te ontmoeten. Borrels waar zelfs ook maar een van deze groeperingen aanwezig is zullen nimmer een abominabel niveau aannemen. Er zal door mijn persoon alles in het werk worden gesteld om AEGEE-Haren eenzelfde reputatie te bezorgen.

-Grunn aan de rijst, AEGEE-Haren wint een prijs

2010-03-31T15:41:00.005+02:00

De SU-Campagne van -Grunn gaat van start! Onder de slogan AEGEE-Reist wordt er komende maand in de UB en enkele faculteiten gratis Uncle Ben's Express rijst uitgedeeld. Vrachtwagen op de stoep, file tot aan d'Olle Grieze!

Foto's op Facebook!

Tevens heeft Mej. Bos gisteravond vol trots de creativiteitsprijs mogen ontvangen voor de liftwedstrijd naar Wroclaw. Hoe creatief was ze? Ze is in pak via Poznan naar Wroclaw gelift! Hulde!

De treurige staat van (AEGEE-)Nederland, erkenning vanuit Groningen & Europa en de uitstekende staat der AEGEE-Haren

2010-03-30T21:16:00.013+02:00

Vanuit den nabije en verre landen is de laatste tijd het één en ander doorgedrongen wat wij u, de vaste lezer van dit blog, niet willen onthouden.

Te beginnen met een trieste mededeling die ons bereikte van beneden de rivieren via de facebook wall van ondergetekende. Het was al langer bekend dat -Tilburg niet meer zo goed draaide. Nu bleek het zelfs zo erg dat voor de enige draaiende PC die ze nog hadden geen software meer beschikbaar kon worden gesteld door de uni omdat deze te oud was.

Onze bron in Tilburg bracht ons het nieuws over de treurige sITuatie in Tilburg.

Een andere trieste mededeling kwam ons ter ore vanuit Rotterdam. De plaatselijke AEGEE vestiging heeft na een aantal zieltogende jaren besloten de handdoek in de ring te gooien en zich per volgende Agora, te Leiden, te laten verwijderen uit het netwerk.

Positievere noten kwamen ons ter ore tijdens een middagje chillen op het pand. De bij -Grunn wel functionerende PCs toonden namelijk het volgende scherm:

Ook op het pand is de website AEGEE-Haren populairder dan -Grunn.

Voorzover de erkenning er nog niet was, lijkt mij die bij deze gerechtvaardigd. Bovendien bereikte mij tegelijkertijd een bericht van Mej. Bos dat we geretweet waren vanuit Bayern. Vanuit Bayern? Ja, vanuit Bayern. Die zouden namelijk ook graag een biertje meedrinken morgen in Utrecht en brachten alvast een digitale Proost uit. Dit klinkt als een uitnodiging om volgend jaar een bezoekje aan München te brengen.

De organisatie van de Oktoberfesten drinkt graag een biertje mee op de borrel in Utrecht. Ze sturen daarom een digitale " Prost!".

Wij zijn dan ook zeer verheugd te kunnen melden dat vanavond is besloten twee nieuwe potentiële leden de mogelijkheid te bieden een start te maken met de introductieperiode. Het betreft hier Mej. van de Bilt en Dhr. Weber. Wij verheugen ons op een aantal mooie verslagen en de volledige toetreding van beide subjecten tot ons illustere genootschap.

Morgen borrel-crashen bij -Utrecht

2010-03-30T12:07:00.007+02:00

Een goed plan moet ook ten uitvoer gebacht worden. Vandaar dat morgen de borrel van -Utrecht onveilig gemaakt gaat worden. AEGEE-Drienerlo, damesdispuut Leven in het roze van -Leiden en ondergetekende zullen in ieder geval aanwezig zijn. Mej. Bos en De heer Hoekstra zijn helaas sjaak afhaak. Daar staat tegenover dat een tweetal potentiele leden, later vandaag hierover meer, der AEGEE-Haren vermoedelijk een poging zullen wagen het eerste deel van hun introductieperiode te doorlopen: zij zullen proberen liftend Utrecht te bereiken.
Mocht je zin hebben in gewoon een avondje de stad uit, borrelen met een in den Vreemde levende oud-bestuurslid (Heiko) en te integreren met -Utrecht, -Leiden en AEGEE-Drienerlo, dan ben je van harte uitgenodigd ondergetekende te vergezellen in de trein die om 19.06 uur het Groningse verlaat. Waarom 19.06 uur? Omdat die trein in het prachtige Haren een tussenstop maakt.

De zoektocht naar Spooky!

2010-03-27T14:56:00.005+01:00

De eerste poll over de Spookschrijver, ook wel Spooky, is inmiddels gesloten. Een nek-aan-nek race maar de lezers van AEGEE-Haren hebben gesproken. Spooky is een man, geen vrouw maar bijna Michael Jackson.

De massa heeft vrijwel altijd gelijk zo leert James Surowiecki ons, en zo kan onze zoektocht naar Spooky doorgaan. De nieuwe vraag; Wat doet Spooky bij AEGEE?

Oorlogje spelen voor senioren

2010-03-25T09:33:00.008+01:00

Na een heerlijke maaltijd van de Praes van -Grunn werd er verzameld aan bij de rotonde van de korreweg. Met een mooie groep van 18 man werd er vertrokken richting het paintball center. Eenmaal aangekomen bleek het een zandbak ter grote van een half voetbalveld met wat containers en opblaasbare zaken. Heel wat anders dan het autokerkhof waar vroeger werd ~~gepaintballed~~gepaintballt. Diep rul zand en schuilen achter kleine containers.

Niet gehinderd door enige kennis van zaken deelden de medewerkers de teams in. En dat was te merken. Team rood bestond uit 5 mannen en 1 vrouw, team blauw uit 6 vrouwen en team geel weer uit 5 mannen met 1 vrouw. Wij, rasechte feministen, hadden geen moment door dat dit een oneerlijke verdeling was. Dit bleek echter wel, blijkbaar spelen meisjes geen oorlogje op basisschool.

Ondergetekende werd ingedeeld met de Praes en de European Affairs in team geel. Voeg daar Robin, Bart en Lisse aan toe en je hebt een onverslaanbaar team. Na de verplichte veiligheidsbriefing barste het geweld los. Kogels bleken toch wel vrij hard aan te komen, brillen besloegen en al snel werden er nieuwe bakjes kogels gehaald.

Het werd een titanenstrijd tussen Rood en Geel, waarbij Blauw als een lekker hapje tussendoor mocht worden verorbert. Voor menigeen zou de lol er snel af zijn bij zulke verliezen, maar niet voor Blauw. Ondanks zware nederlagen en blauwe plekken bleven ze het leuk vinden. Ik kan zelf niet goed tegen mijn verlies, en had dan ook diep respect voor deze meiden.

Tussen Rood en Geel waren de gevechten heviger. Op het teken van de zoemer barste een salvo van kleurrijke kogels los, nog net niet overstemd door geschreeuw en kreten van pijn danwel teleurstelling. Nadat de verf van de brillen was geveegd, de geweren weer opgeborgen en de ergste adrenaline was uitgewerkt werd de score opgemaakt. Voor het laatste spel had Rood 3 punten, Geel 2 en blauw 0. Het laatste spel was Rood-Geel, alles of niet voor Geel. Ondanks kleine vraagtekens bij de score kunnen we Rood uitroepen tot winnaar, gefeliciteerd.

Na een toeristische route door de stad werd er op pand een klein biertje gedronken met een spelletje Kingsen. Met enig dedain dacht Robin de Koningsad (pesto met chocomel en de schout van enschede) wel aan te kunnen. Ondanks een er-is-niks-aan-de-hand-wat-kijk-je-nou-blik werd het de beste jongen toch iets te veel van het goede. Iets voor enen was het welletjes geweest, iedereen zocht zijn danwel haar bed op.

De schade bij mij bedraagt 1 blauwe plek op de rechterbil, 20 euro lichter en een gekrenkt ego. Maar het was een mooi avondje!

Uw schade melden kan in de reacties!

Liftwedstrijd naar Wroclaw: Door de Ogen van een Brunette

2010-03-24T23:33:00.016+01:00

Zoals bewezen in dit filmpje vertoond op bijna elke liftworkshop in de geschiedenis van -Grunn, ter lering ende vermaak - is het voor schattige blonde meisjes makkelijker een lift te krijgen dan voor een trio donkergekleurde medelanders. Omdat hoognodig onderzocht moest worden of dit onderscheid ook voor blondines en brunettes op gaat, toog ondergetekende kort geleden plichtgetrouw naar de lokale vestiging van Toni & Guy om goed voorbereid als brunette aan de liftwedstrijd naar Wroclaw deel te kunnen nemen. Om de uitdaging wat groter te maken besloot ik deze keer ook een donkerharige liftpartner mee te nemen, tot grote vreugde van David, die tot op heden nog onwetend is over dit experiment.

In tegenstelling tot Edlinger besloot ik dat het belangrijk is om goed voorbereid te beginnen met liften. Anderhalf uur voor vertrek ging de wekker en na een sloot koffie en een gezichtsmaskertje stond David precies op tijd op de stoep. Omdat resultaten uit het verleden geen garantie bieden voor de toekomst hadden we besloten ook maar meteen voor de creativiteitsprijs te gaan. De eerste punten om dat doel te bereiken hadden we binnen door beiden in pak langs de weg te gaan staan.

Toen we om 7 uur s'ochtends in kostuum aankwamen bij het door Edlinger al eerder genoemde bushokje bleek deze spot zeer populair te zijn. We troffen er maar liefst drie bestuursleden van -Grunn aan, en Anne, hardwerkende secretaris tijdens de afgelopen Network Meeting in Groningen. We besloten door te lopen naar de stoplichten voor de oprit naar de snelweg: lekker rustig, maar vrij onmogelijk om in te stappen tijdens de spits. Na ongeveer twintig minuten stoof er een auto met fotograferende inzittenden voorbij: Dhr. Edlinger met liftpartner Merle, in de hoop ons strafpunten te bezorgen door gefotografeerd te worden. Vijf minuten later diende onze eerste lift zich aan. Een Griekse tandarts werkzaam in Scheemda maande ons in te stappen. Het licht sprong natuurlijk op groen toen ondergetekende nog half buiten de auto hing met enige verwondingen en yoghurt (ontbijt) verspreid over de bekleding tot gevolg. Een veelbelovend begin.

Op tankstation Scheemda troffen we Dhr. Edlinger aan, evenals de praeses van -Grunn met liftpartner Leonora. Gelukkig kregen we hier vrij snel een lift van een Gronings stel dat met Ryanair naar Stockholm zou vliegen vanaf Bremen. Ideaal! Het liften ging voorspoedig en hoewel we de fout maakten bij een Kazachse vrachtwagenchauffeur in te stappen in Bremen bleven we Dhr. Edlinger en het koppel Richard & Lydia steeds tegenkomen. Gecombineerd met de snelheid waarop de liften elkaar opvolgden namen we aan ons in de voorste regionen te bevinden.

Groningen - Poznan - Wroclaw, in om en nabij 14 uur. Faal.

De ommekeer kwam rond Braunschweig. Op slinkse wijze kaapten we daar een lift voor Dhr. Edlingers neus vandaan. We stapten in een rode Alpha Romeo met daarin een ZZZ (Zeer Zwijgzame Zakenman), en mochten alleen mee op voorwaarde dat we tegen 'geschwindigkeit' konden. Met een constante snelheid van 250 km/h vlogen we naar Potsdam, met als enige onderbreking een kortdurende achtervolging door de Duitse polizei. Handenwrijvend zat ik naast meneer ZZZ, alvast te bedenken hoe we onze glorieuze overwinning in hostel Avantgarde te Wroclaw zouden gaan vieren.

De vreugde was echter van korte duur. Dhr. Edlinger liet weten een directe lift naar Wroclaw te hebben van 160 km/h. Na enkele minuten was de stemming in de rode Alpha omgeslagen van ongeloof naar verslagenheid. But all was not lost, we konden immers nog een snelle lift vanaf Potsdam tegen het lijf lopen! Helaas bleek dit een illusie. We kwamen wederom Lydia en Richard tegen en besloten na een half uur tevergeefs schattige blikken op duitse bestuurders te werpen dat deze missie een verloren zaak was.

Gelukkig hadden we nog kans op de creativiteitsprijs! En wat is er creatiever dan liften via de liftbestemming van vorig jaar: de wonderschone stad Poznan. Van daaruit zouden we dan via B-wegen proberen Wroclaw te bereiken. Het avontuur lonkte! Een vriendelijke man in BMW bood ons een directe lift richting de hoofdstad van de Wielkopolska regio aan, om precies te zijn naar het pittoreske plaatsje Buk. We stonden helaas niet in het bruisende centrum van Buk, maar op een tankstation met een bar genaamd 'Bar Bar' en een naastgelegen rotonde genoemd naar Paus Johannes Paulus de 2e. Vol vertrouwen in de goedheid van de Rooms Katholieke bevolking rond Buk en overtuigd dat deze rotonde een goed teken moest zijn, besloten we dat het eerst tijd werd voor bier en Pierogy in 'Bar Bar'. Natuurlijk waren we een klein doch niet onbelangrijk detail vergeten: in Polen betalen ze tot op heden nog steeds niet met euro's. Helaas accepteerde 'Bar Bar' ook geen Mastercard, dus werd besloten het idee van een voedzame maaltijd te vervangen door chips en halve literblikken Lech op de stoep.

Ons bezoek aan Buk liep op een teleurstelling uit door een gebrek aan Pleunies

Liften met halve liters is een slecht idee dus toen we deze eenmaal op hadden sleepten we ons naar de PJPII rotonde alwaar mijn schattige blikken de aandacht van een pools sprekende chauffeur trokken. Geen idee hebbend waar hij het over had besloten we in het kader van nog meer avontuur toch maar gewoon in te stappen. Hij bracht ons naar een afgelegen parkeerplaats in the middle of nowhere alwaar een door hem opgeroepen collega ons op stond te wachten om ons verder te brengen. Ook deze man sprak enkel pools en bracht ons wederom naar een volgende parkeerplaats met een collega! Onderweg werden ons nog enkele versnaperingen toegestopt en voor we het wisten waren we afgezet voor hostel Avantgarde. De route vanaf Poznan bleek behoorlijk avontuurloos maar de zee aan Poolse vriendelijkheid maakte alles goed.

Hostel Avantgarde bleek haar naam geen eer aan te doen, het bleek bij binnenkomst namelijk een bolwerk van Oekraïnse arbeiders te zijn. Hoewel ik enige affiniteit met deze bevolkingsgroep niet onder stoelen of banken kan steken bleek een heel gebouw vol met oost-europese bouwvakkers niet altijd ideaal. Op dag één bleek mijn retro iPod nano ontvreemd uit onze kamer in Hostel Avantgarde. Vreemd detail was dat er plots een aangebroken reep AH huismerk pure chocolade op de plek van bovengenoemde mp3-speler lag. In eerste instantie werden de praeses van -Grunn en/of Dhr. Edlinger dan ook verdacht, maar bij een tot op heden ontbrekende brasbrief verdenk ik inmiddels mijn landgenoten.

Gelukkig bleek dat de organiserende reiscommissie van -Grunn gefaald had tijdens het boeken van het hostel waardoor we halverwege het weekend genoodzaakt waren met de hele groep te verhuizen naar een ander onderkomen. De situatie bleek hier echter niet veel beter te zijn: Martin P. besloot dat de ventilatie op de door hem geclaimde kamer niet toereikend was en hierop gepaste maatregelen te nemen. Tot op heden ontkennen Dhr. Edlinger en P. elke betrokkenheid bij dit incident, evenals dat zij iets te maken hadden met het keren van een kast en het deponeren van lege blikken bier in mijn bed. Tekenend was ook de nachtelijke gijzeling in de 'lobby' waarbij de beveiliging een pools meisje hardhandig in een oncomfortabele wurggreep hield tot de politie kwam. David was zo vriendelijk het hele gebeuren te filmen maar het vervolgens niet op te slaan, waarvoor hulde.

Frisse lucht was geen overbodige luxe in de Mexx-kamer

De rest van het weekend verliep gelukkig zoals iedere andere AEGEE-reis en bestond zoals Dhr. Edlinger al vermeldde uit wachten, bier drinken en chillen (tijdens het wachten). Onze bestemming bleek een mooie stad met veel historie waar we dankzij -Wroclaw nu alles van weten en s'avonds werden de nodige Poolse clubs aangedaan om ook de sociale integratie aan te moedigen. Mexxen lijkt een nieuwe traditie te worden die het bestuur van -Grunn en de Senaat van AEGEE-Haren dichter bij elkaar brengt gezien deze sport door hen bijna de gehele dag en nacht beoefend werd, met zelfs een vervolg op de borrel in van Diepen. Wel wil ik voorstellen de regels ergens te publiceren gezien de die totaal onbegrijpelijk zijn. Tevens wil ik voorstellen reuzel er voortaan buiten te laten.

Na een fantastisch weekend in Wroclaw vertrok de helft van de deelnemers, waaronder Dhr. Edlinger, liftend terug naar Groningen. Het wijzere gedeelte van de groep had een € 0,- tot € 20,- euro kostend ticket met Wizz Air gekocht en bleef nog een dagje langer. Ondergetekende en de praeses van -Grunn bleken zo pauper dat ze hun OV-Chipkaart zaken niet voor elkaar hadden waardoor er vanaf Eindhoven gelift moest worden. Natuurlijk via Breda, het moet niet te makkelijk zijn.

We kunnen concluderen dat deze liftwedstrijd wederom een groot succes was, waarvoor dank aan de organiserende commissie die een topweekend heeft neergezet! (Tevens blijkt liften als brunette niet onmogelijk).

ADDENDUM: De Senaat van AEGEE-Haren is op zoek naar een werkende fiets. Deze zal eventueel omgedoopt worden tot Senaats-fiets. Donaties en tips kunnen in de comments vermeld worden.

Borrelverslag 23 maart

2010-03-24T19:31:00.010+01:00

Na een slopende liftwedstrijd was het gister heerlijk thuiskomen in van Diepen. Het was nog rustig het eerste half uur, maar langzaam kwamen de mensen binnendruppelen. Verhalen over Wroclaw natuurlijk, het liften lijkt zich in het bloed te hebben genesteld van al onze jonge lichamen, en oh, laten we de geest ook niet vergeten. Mensen die niet mee waren moest aan het verstand worden gepeuterd dat het toch echt een gemis was. En als je goed keek, bleek dit ook geen moeite te kosten. AEGEE-liften lijkt niet genoeg te zijn, hele liftvakanties zijn in de maak. Zoveel verschillen van SU’s doet het volgens mij niet. Ik hoor altijd dat de AEGEE-spirit vooral uit wachten bestaat, en of je dat nu doet op tien spanjaarden of op een lome vrachtwagenchaffuer bij een tankstation, maakt dan niet zoveel uit.

Het werd ondertussen gezellig. De biercirkel, of hoe mijn collega’s op dit blog dat rondje ook mogen noemen, werd in gebruik genomen om op te dobbelen. Wroclaw zindert zo na, niet alleen de liftambities geprikkeld, maar ook een heuse spel- en drinkcultuur nu. Briljant. Mensen (man/vrouw) waren niet weg te slaan bij het kleinood. De gaten maken elke dobbelbeurt een uitdaging. Na twee keer zelf drinken door die klote hindernissen: Ha, kijk mij eens: mex. Drinken. Take that!

De gezelligheid hield aan. Een nieuw gezegde werd uitgevonden toen Laura en David binnenkwamen: met de neus in de bitterballen vallen. Een mooie binnenkomer. Mijn oog viel deze avond verder op drie zwarte bestuurstruien en drie vrouwen in het rood, alsof ze het hadden afgesproken! Bestuursleden deden fijn mee aan de gezelligheid, oh, niels, is Nanne al lid? Na uitvoerig afscheid te hebben genomen keerde Ewout terug, waarschijnlijk door het besef dat dit een bijzonder moment was. Ook ving ik iets op van een Europees gesprek over AEGEE: Marleen – onze exoot in Europa. En alsof ook zij het hadden afgesproken kwam zowaar onze Europese voorzitter ook nog binnenzetten.

En op deze wijze duurde de avond voort. Het was jammer dat Jochem er niet lang bij kon zijn, omdat hij had vast zo gewild zou hebben. Aan de ene kant de drinkspelletjes rond de biermeter en aan de andere kant de inhoudelijke gesprekken over Europa en de vereniging.

En dan heb ik het nog niet eens over het spelletje Pim-Pam-Pet dat iemand meenam. Een ware uitvinding, jij vraagt, wij draaien. Voor die sympathieke jongen die maar door bleef gaan over q-koorts hier staat een lijstje met woorden met een q. (scrabble fans opgelet) Er werden gelukkig niet alleen moeders beledigd maar er werden ook intieme ontboezemingen ontvuzzeld.

Er was natuurlijk ook een klein feestje te vieren met de toekenning van geld uit de Europese subsidieruif. Spook zet zijn principes over teren op het geld van de hardwerkende belastingbetaler even op zij. Het is een goede mogelijkheid om de boodschap van ons Nederlandse drugsbeleid langzaam op te dringen aan andere landen.

De spook zou dit ook niet kunnen zonder ons liberale drugsbeleid.

Liftwedstrijd naar Wroclaw - Edlinger's verhaal

2010-03-22T19:06:00.017+01:00

Inmiddels alweer meer dan 24 uur in town dus toch echt wel tijd om de ervaringen van Wroclaw online te zetten; de volgende Grono zal immers nog wel even op zich laten wachten... Het kantoor van -Grunn is vanavond geclaimed, het VZO (VoorZittersOverleg) is ook afgelopen dus het daar aanwezige bier is ook binnen komen lopen, geen beter moment dus dan dat nu te doen.

Het hele festijn begon donderdagochtend en, het zat er al aan te komen, was natuurlijk weer fantastisch. De voorbereidingen waren ronduit slecht: liftworkshop was geskipt, liftpartner (Merle) pas een dag vooraf leren kennen en de wekker eindeloos gesnoozed (waarna ik chagrijnig werd wakkergebeld door de eerder vermelde liftpartner). De noodzakelijke zooi (Grunnen-sloffen, camera en vooral geen stroopwafels) maar snel in een tas gekieperd, naar het station gefietst voor de noodzakelijke foto en naar de gebruikelijke liftspot. Daar aabgekomen bleken we de laatsten na een stuk of zes andere koppels. Tot mijn grote vreugde was echter niemand op het idee gekomen om op de goede plek te gaan staan dus binnen vijf minuten zaten wij in de eerste auto richting snelweg terwijl de rest nog hopeloos in een bushokje stond. Na eenzelfde actie van de President, bedacht ook de bestuurskabouter, die zijn makkers in het Oosten op ging zoeken, na ruim anderhalf uur dat dit misschien een beter idee was.

Groningen-Wroclaw 877 km in 11 uur en 6 lifts

Inmiddels waren wij op het bekende tankstation Scheemda aangekomen, een vaste stek voor elke liftreis richting Oosten. Binnen luttele minuten werden we vergezeld door Mej. Bos die met David ook een alternatief had gevonden voor het bushokje. Puntje falen was dat we als eerste aankwamen maar dan ook als laatste weg waren. Na nog drie keer David en Mej. Bos te zijn tegengekomen hadden we bij Hannover een directe lift te pakken naar de eindbestemming: Wroclaw. Met zo'n 160 km/u kwam deze stad snel nader en na een korte inventarisatie bij de organisatie bleken we ons in de voorste gelederen te bevinden. De enige concurrenten bleken rond Berlijn vast te lopen dus al snel was duidelijk dat we Wroclaw als eerste zouden bereiken. Toen we stuiterend over de Poolse wegen bijna door het dak vlogen, de eerste 50 km over de grens zijn niet zo fijn, kregen we bovendien het bericht van Mej. Bos dat ze maar een lift naar Poznan hadden genomen. Enige frustratie kon zij daarin niet verhullen.

Achttien over zes stipt werd het hostel aangedaan. Puntje van treurnis: het "ontvangstcomité", te weten enkele commissieleden die een dag eerder reeds vooruit gereisd waren, was in geen velden of wegen te bekennen. Een snelle rekensom: zo'n 880 km in elf uur, ongeveer 80 gemiddeld. In the pocket zou je zeggen... Later meer daarover. Binnen de kortste keren waren enkele andere koppels aangekomen en werden de eerste pivo's en pizza's soldaat gemaakt. Inmiddels bleken de vooruitgereisde commissieleden het hostel ook weer gevonden te hebben en bleek de rest van de commissie verdwaald te zijn in een donker bos ergens in de buurt van een snelweg in Duitsland, Goofy en Marieke, danwel opgevouwen in een biechthokje, Roos en een random kerel van -Delft, de nacht door te brengen. Ook Mej. Bos had de juiste bestemming, weliswaar met omweg, gevonden. Hierna werd besloten het nachtleven te gaan verkennen. Na een kort avontuur waarin vooral oude taarten, karaoke en treurnis centraal stonden waren we alweer snel in het hostel terug. Alhier werd besloten het legendarische dobbelstenen spel met de tweeën en enen te spelen waarna de eerste mensen een andere kamer zochten. Anderen werden voor het eerst ingewijd in dit mooie spel dat ook wel Mexxen wordt genoemd, weer anderen hebben nooit een dobbelsteen aangeraakt maar kwamen gewoon om een biertje bedelen omdat wij wel gaaf waren.

De volgende dag werd de stad verkend en wederom enkele nieuwe aankomers onthaald. De held van de dag was wel Jesse (Dirks) die op het lumineuze idee was gekomen deel te nemen aan de liftwedstrijd door heen en weer te vliegen. Tsja... Ook het restant van de commissie kwam die dag nog eens aankakken en... ook het bestuur van -Grunn. Nouja, gedeeltelijk dan. Janneke had, na een ochtend proberen in Arnhem en een middagje in Hengelo, het hele verhaal maar opgegeven; met Chinezen gaan liften is dan ook een heel slecht idee. Maaike kreeg het voor elkaar om samen met Berend van -Delft de afstand Hengelo-Wroclaw in negen uur uur af te leggen (in één lift) en daarmee ons van de eerste plaats te stoten. Zuur, want nou ben ik nog steeds de enige van AEGEE-Haren die de beker nog nooit gewonnen heeft. Bovendien is -Grunn nu op gelijke hoogte gekomen: 2-2.

Het programma bleek vooral te bestaan uit sightseeing, heel vaak "kabouter!" roepen aangezien die op iedere straathoek stonden, vleesch, deegballen, pivo en heel veel wachten en onbekende dagindelingen. Kortom een fantastisch mooie AEGEE-reis!

De broertjes en zusjes van de bestuurskabouter waren overal aanwezig in Wroclaw. Hun favoriete bezigheden waren net als die van ons: chillen, drinken en eten.

Zondag was het alweer tijd naar het Westen te rijden. Na anderhalf uur heerlijk met vijf koppels op hetzelfde tankstation te hebben gestaan bij Wroclaw kregen we als tweede een lift. Negen uurtjes en een kwartier en zeven lifts later werd de bekende Ikea in Grunn weer aangetikt en zat ook deze reis er weer op. Mej. Bos is op het moment van schrijven net terug gevlogen dus vanavond op de borrel nog maar even de laatste verhalen horen en mijn fles wodka incasseren. Schijnbaar gaat het de goede kant op met -Grunn want de Europese jackpot is gevallen dus -Grunn incasseert bigtime van Youth in Action, gefeliciteerd exchange-commissie, en er gaan verhalen over een ouderejaarshoek op de borrel. De grote vraag is natuurlijk wat Spookje daarvan vindt. Laatstgenoemde schommelt zal zich op dit moment misschien om andere dingen druk maken aangezien hij ergens in het schemergebied tussen het zijn van man en van Michael Jackson zweeft, zie poll.

Oja, en dat raampje... dat hebben wij dus NIET gesloopt!

LIVE verslag van de liftwedstrijd naar Wroclaw

2010-03-19T15:48:00.010+01:00

-Is Dhr. Edlinger met zijn liftpartner als eerste aangekomen in Wroclaw! Felicitaties zijn op zijn plaats, al maakt een koppel dat een dag later is vertrokken ook nog kans.

-Besloot Mej. Bos eerst nog eens de mooie stad Poznan aan te doen. Begrijpelijk na ons mooie tripje vorig jaar maar niet echt op de route naar Wroclaw.

-Is zij uiteindelijk toch in Wroclaw aangekomen, hulde.

-Krijgt Edlinger web 2.0 door, hij stuurt mailtjes vanaf zijn telefoon. De locatie daarentegen is minder goed gekozen. In een goede Poolse kroeg met bijbehorend assortiment mailt hij liever naar Haren dan een koud pilsje te bestellen.

-Heeft de PR van -Grunn het principe van liften naar Wroclaw niet gesnapt, zij is in Coevorden geëindigd. Ze zou vanuit Arnhem gaan, stond in de middag in Hengelo, en besloot om 4 uur dat het mooi geweest was. Met ouders in Coevorden is het dan makkelijk thuiskomen. Volgende keer beter.

Update:

-Uiteindelijk heeft AEGEE-Haren de prijs niet in ontvangst kunnen nemen. Op vrijdag heeft de secretary van -Grunn hun tijd verbeterd. Gefeliciteerd!

AEGEE-Haren dringt door in -Grunn

2010-03-17T13:35:00.008+01:00

Het voorjaar is altijd een mooie tijd bij AEGEE. De SU campgagne staat voor de deur, een nieuw bestuur wordt samengesteld en door het mooie weer vliegen de reisjes als spreekwoordelijke paddestoelen de spreekwoordelijke grond uit. De posters zijn deze week binnen gekomen, de flyers idemdito en morgen vertrekken 28 enthousiastelingen, de liftwedstrijd naar Wroclaw gaat van start. En zo in de international week ligt ook de nieuwe Grono klaar. Oftewel, het is een drukte van belang bij -Grunn.

Opvallend in dit alles is de aanwezigheid van AEGEE-Haren. De SU-campagne, AEGEE-Reist, is mede-bedacht door de creativeling van het weblog, Dhr. Hoekstra. Met Uncle Ben's als hoofdsponsor kunnen er gratis rijstmaaltijden worden uitgedeeld onze de slogan 'AEGEE reist'. Op de achterkant van de SU flyer is een prominente plek voor ons mooiste lid:

In de Gronoloog, vormgegeven door Dhr. Hoekstra, staat een stuk van AEGEE-Haren van de hand van Dhr. Edlinger over macedonie. Zo levert AEGEE-Haren de creativiteit door vormgeving, aantrekkelijkheid door mooi te zijn en inhoud door de kennis van Dhr Edlinger.

Nemen wij dan -Grunn over? Het lijkt er soms op. Twee leden in de RvA, de voorzitter van de NWM, de layout van de Grono en de mede-bedenker van de SU campagne. Maar nee, we nemen -Grunn niet over, dat is ook ons doel niet. Wij helpen -Grunn waar we kunnen, laten hun gebruik maken van onze talenten. En roepen anderen op om dat ook te doen. Kun je iets? wil je iets? Doe er iets mee! Help flyeren, organiseer een mooi feest! Of richt een mooi genootschap op! Laat AEGEE-Haren -Grunn niet overnemen!!

Spookschrij-fster/ver schrijft

2010-03-12T11:44:00.025+01:00

De projectie van de mannelijke leden van AEGEE-haren kent geen grenzen, ik, geïnspireerd door ene Stig. Antecedentenonderzoek wijst op een autoprogramma van de bbc. Maak je een mooie foto voor een europese vlag wordt je aangezien voor een coureur ipv fundi. Om de analogie door te trekken: ik zal proberen het AEGEE–Haren cirquit te testen. Een cirquit vol opstakels, nieuwe tradities en speldjes. Daar wordt je niet blij van. Waar ik ook niet blij van wordt is de reactie op deze kinderachtigheid door het bestuur van de enig noordelijker gelegen antenne in Nederland. Om in de woorden van X te spreken: ‘anders doen ze iets positiefs ofzo’.

Ik moet niets hebben van de mooischrijverij op dit weblog. Het kan aan mijn onderwijsniveau liggen, maar ik vind de zinnen te lang met teveel moeilijke woorden en bovendien wijst het veelvuldig gebruik van latijnse termen naar een zekere hang naar een verleden vol wijsheden samengevat op tegeltjes. Niet bepaald agrarisch. Wat dat betreft is de overstap dan ook verassend modieus te noemen: Twitter. Het bondig formuleren van een boude stelling. (of is het juist het latijn van het heden?)

-Haren Noord is als vereniging een grote subsidiespons, een hobby van linksmensen. Publiekelijk geld wordt uitgegeven aan allerlei activiteiten onder het mom van ‘culturele uitwisseling’. Activiteiten van commissies, splintergroeperingen en genootschappen zullen kritisch worden gevolgd. Zij kunnen niets goed doen, maar lage verwachtingen scheppen ook kansen.

Hoewel verhinderd, is de spookschrijfster namelijk blij met het geplannede tripje van de cultcie naar het tonaal gisteravond. Ik liep ze al tegen het lijf voor de vismarkt, het podium op de plek waar mijn fiets stond. De culturele achtergrond van proostitutie en vleselijke excessen die met het stuk 11 minuten gepaard lijken te gaan, tonen aan dat de cultcie in een half jaar al meer (oprechte) interesse kan wekken dan een symposiumcommissie in tien. Naar verluid zullen er ook naakte vrouwen en mannen zijn!

Positieve noten zijn eerder uitzondering dan regel. Koester deze.

Als lid volg ik AEGEE–Haren op de voet. De leden maken een aanzienlijk deel uit van de studentenpopulatie van –Haren Noord, en dit deel neemt exponentieel toe als men luistert naar de meest aanwezigen. Hun standpunten zijn over het algemeen toe te juichen: Meer tradities. Meer reizen. Meer betrokkenheid.

Meer AEGEE is beter dan minder. En ja, excessen als een Europese meter bier laten zien, dat meer AEGEE ook best meer bier mag betekenen. En daar ben ik, toch ook samen met het bestuur, blij mee. Of zie ik dat verkeerd zo na die laatste ALV?

Uiteindelijk gaat het beide in weze om het zelfde, en de gezochte tegenstellingen tussen de afscheidingsbeweging en het origineel lijken overkomelijk. Al blijft een stille machtsovername natuurlijk het einddoel, gezien ook de penatratie van AEGEE–Haren binnen ‘de’ Raad - het hoogste orgaan van de noordelijker gelegen vereniging. Hé, wat is dat voor mooi houten paard voor onze poorten?

Ik ben bij je zolang de woorden strekken en ik niet uit de bocht vlieg. Mocht dit onverhoopt gebeuren, treur dan niet. Er is al genoeg treurigheid te vinden op het internet.

Ik ben een onafhankelijk schrijver met te veel vrije tijd onder de leden. Over leden gesproken, zij kunnen contact opnemen met de spookschrijver (de ik-figuur). Op deze wijze draagt ondergetekende bij aan een toenemende transparantie en vooral: aansprakelijkheid. Zie het als een ombudsman met een eigen mening of een waakhond die waakt over het verenigingslandschap en niet te beroerd is in de hand te bijten die haar voert. Het kan ten slotte gif zijn.

Dit stuk is geplaatst zonder interventie van hoger hand en klachten kan men kwijt in de e-mailbox van dit fictieve karakter. Inspraak is goed. Maar je moet jezelf geen illusies maken.

Jochem is een prutser Brassen is wat anders

2010-03-11T17:08:00.006+01:00

Bij een bezoek vanmiddag aan ons mooie weblog vanmiddag trof ik tot mijn verbazing onderstaand bericht aan waarin het Bestuur en de PR-commissie claimen de website te hebben gebrast:

Hij heeft zich niet uitgelogd :)

Bij deze is de weblog AEGEE-Haren gebrast door AEGEE-Groningen. Graag zouden wij een tegenprestatie zien in de vorm van een volledig verzorgd champagne-ontbijtje tijdens onze bestuursvergadering, aanstaande maandag om 9 uur 's ochtends.

Met vriendelijke groeten,

het XXIIe bestuur der AEGEE-Groningen (en het PR-team)

Het grootste deel bleek, gelukkig, echter lariekoek. Hoekstra bleek inderdaad niet uitgelogd te zijn waardoor het voor deze subjecten mogelijk was een bericht achter te laten. Leuke snelle actie zou je zeggen....

De website brassen is, zoals AEGEE-Drienerlo recentelijk hier heeft laten zien, wel wat anders. Met hetzelfde gemak hadden deze subjecten (vermoedelijk Janneke, Martin en Govert) door kunnen klikken naar het administrator gedeelte van de website om Bos en ondergetekenden moderatorfuncties te ontnemen... Andere mogelijkheden waren geweest het achterhalen van de identiteit van de Stig of zichzelf moderator-rechten toe te kennen. DAN zou de website gebrast zijn. Aangezien dit echter een half laffe poging is kunnen wij hier niet spreken van brassen en gaat het champagneontbijt voor het Bestuur der -Grunn aanstaande maandag (helaasch) niet door.

Is getekend te Haren-Noord, 12 Maart 2010

Edlinger

The Stig aka The Spookschrijver

2010-03-10T15:22:00.011+01:00

Omdat ook AEGEE-Haren naar uitbreiding streeft, zijn wij zeer verheugd u mee te delen dat wij vanaf heden een nieuw ~~lid~~ schrijver hebben.

Onze nieuwe Spookschrijver is geïnspireerd door de fameuze Stig van Topgear.

Zondag jongstleden troffen wij een mailbericht van thespookschrijver@gmail.com aan in de senaatsmail. De zogenaamde Spookschrijver, die verder anoniem wenst te blijven, toonde hierin aan over een groot schrijftalent en positief kritisch vermogen, inclusief vleugje cynisme, te bezitten. Omdat schrijftalenten alleen niet genoeg zijn voor het lidmaatschap der AEGEE-Haren is besloten deze persoon de uitzonderlijke status toe te kennen van gastschrijver op dit weblog. Onze grote vraag is nu natuurlijk: Wie is deze persoon!? Alle hints zijn welkom, want ook wij tasten in het duister over zijn identiteit. Desalniettemin heten wij The Spookschrijver van harte welkom op dit blog en spreek ik namens de hele Senaat als ik zeg dat wij uitkijken naar het eerste stuk van zijn/haar hand.